ยามนี้ ณ ลานกว้างหน้าจวนตระกูลเฉิน
กระบี่สยบมังกรที่เปล่งประกายแสงทองอนันต์ ค่อย ๆ ร่อนลงมาตรงหน้าเฉินลี่
เฉินลี่สูดหายใจเข้าลึก ยื่นมือขวาออกไป จับด้ามกระบี่สยบมังกรไว้แน่น
"ปัง!"
ชั่วพริบตา พลังอันอบอุ่นและไพศาล ไหลผ่านแขนของเขาอย่างบ้าคลั่ง เข้าสู่ภายในร่างกาย
พลังนี้มิได้เพิ่มพลังบำเพ็ญของเขา แต่เฉินลี่กลับรู้สึกว่าจิตวิญญาณของตนอิ่มเอิบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ความคิด ผ่องใสยิ่งขึ้นในชั่วพริบตา
แม้กระทั่งอารมณ์ ก็เบิกบานอย่างที่สุด
ความฮึกเหิมอันกลืนแผ่นดิน มองดูใต้หล้าอย่างเย่อหยิ่ง กำเนิดขึ้นในอกทันใด
"ช่างเป็นกระบี่ที่วิเศษยิ่งนัก!"
เฉินลี่อดชมออกมาไม่ได้
"ฟู่!"
ยามนี้ เฉินป้าถวน เฉินจ้านเทียนและผู้คน ถูกกลิ่นอายราชันย์อันน่าสะพรึงกลัวนี้กดดัน จนเงยหน้าไม่ขึ้น
"ลูกเอ๋ย...นี่...นี่คงเป็นอาวุธราชันย์ในตำนานหรือไม่?" เฉินป้าถวนเอ่ยถามด้วยความยากลำบาก
"ถูกต้อง กระบี่นี้มีนามว่าสยบมังกร เป็นอาวุธราชันย์อันสูงสุด!"
เฉินลี่ยิ้มบาง ๆ ยกกระบี่ยาวในมือขึ้นโบกไปมาโดยพลการ
เพียงโบกง่าย ๆ ก็ฉีกว่างเวิ้งอวกาศออกเป็นรอยแยกดำมืด
"ให้ตายเถิด เป็นอาวุธราชันย์จริง ๆ!"
"ท่านน้อยสามารถเรียกอาวุธราชันย์ได้ตามอำเภอใจ สวรรค์! ช่างเหลือเชื่อยิ่งนัก!"
"............"
ผู้คนตกตะลึงสิ้นเชิง ภายในใจเกิดคลื่นยักษ์ถาโถม
"นี่...เป็นไปได้อย่างไร?!"
ยามนี้เอง เสียงอุทานอันเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ก็ดังมาจากไม่ไกล
เฉินลี่หันไปมอง เห็นเซียวฉูอียืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น ดวงตางดงามคู่นั้นจับจ้องกระบี่สยบมังกรในมือเขาอยู่ไม่วางตา
เรือนร่างงดงามของนางสั่นเทาเพราะความตกตะลึงอย่างที่สุด
เซียวฉูอีเอ่ยเสียงสั่น: "กระบี่สยบมังกร...นี่คืออาวุธราชันย์คู่แผ่นดินแห่งราชวงศ์ต้า ซาง กระบี่สยบมังกรจริง ๆ!"