ไม่ใช่ข้าเก่งเกินไป แต่เกมมันเอาใจคนเติมเงินเกินไป!

ตอนที่ 41 อดสู

6 นาที· 1.4K คำ

บทที่ 41 ขมขื่นใจ

พอได้ปิ่นปักผมมาแล้ว ความเร็วของหลี่อิ่นในหมอกก็เพิ่มขึ้นจริง ๆ

สัมผัสถึงหมอกที่ปะทะใบหน้า เขาก็พอใจกับปิ่นปักผมมากขึ้นไปอีกขั้น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา การส่งอุปกรณ์เข้าประมูลก็เสร็จสิ้น

【กระบี่ราชวงศ์หลิงเฟิงที่คุณนำขึ้นประมูลขายได้แล้ว】

【ได้รับเงินสด: 90,100,000 โอนเข้าบัญชีแล้ว】

【รองเท้าคุณภาพดีที่คุณนำขึ้นประมูลขายได้แล้ว】

【ได้รับเงินสด: 3,900,000 โอนเข้าบัญชีแล้ว】

【เกราะมือคุณภาพดีที่คุณนำขึ้นประมูลขายได้แล้ว】

【ได้รับเงินสด: 4,100,000 โอนเข้าบัญชีแล้ว】

แม้บอสตัวก่อนเขาจะเก็บอุปกรณ์ไว้ใช้เองหนึ่งชิ้น แต่รายได้ก็ไม่ได้ลดลงไปสักเท่าไร

เงินก้อนโตระดับเป้าหมายเล็กเต็ม ๆ ไหลเข้าบัญชี

“ขาดอีกแค่หนึ่งร้อยล้าน”

“ก็จะบรรลุวิถีศึกษาขั้นที่สี่แล้ว!”

ในหมอก หลี่อิ่นปิดหน้าต่างแจ้งเตือน แววตาเป็นประกาย

ตอนนี้เขาก็จัดการบอสสีทองได้ในพริบตาแล้ว ถ้าถึงวิถีศึกษาขั้นที่สี่ พลังจะแข็งแกร่งขนาดไหนกันนะ

เขาไม่กล้าจินตนาการ!

ผ่านไปอีกสิบกว่านาที หลี่อิ่นมองไปยังหมอก

“บางทีแผนที่นี้อาจเป็นพื้นที่ระดับสูงสุดของที่นี่แล้วก็ได้ ถ้าจะไปแผนที่ที่สูงกว่านี้ คงต้องไปโซนถัดไป”

เขาคิดเช่นนั้น

ถึงอย่างไร หากยังมีแผนที่ที่สูงกว่านี้ ด้วยประสิทธิภาพของเขา ป่านนี้ก็คงไปถึงแล้ว

แต่ตอนนี้ยังอยู่ที่นี่ ก็แสดงว่าโซนวนเวียนหลงทางเลเวล 100 คือแผนที่ระดับสูงสุดในตอนนี้

“เมื่อเช้ามืดวานนี้ บอสกลายหินรีเซ็ตพร้อมกันหมด”

“บอสสีทองที่นี่ก็คงเหมือนกัน”

“ถ้าอยู่ในแผนที่สองชั่วโมงแล้วยังหามอนสเตอร์ไม่เจอ ก็ไปเก็บเลเวลที่โซนมอนสเตอร์หิน”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป