บทที่ 7 ติดเทรนด์
ได้ยินคำพูดของปีศาจต้นไม้ หลี่อิ่นขมวดคิ้ว แต่พริบตาต่อมาก็เผยรอยยิ้มจนเห็นฟันขาว
มือของเขาคว้าเถาวัลย์ไว้แน่นอีกครั้ง “ใช่ ฉันสัญญาว่าจะไม่ฆ่าเจ้า แต่ไม่ได้บอกว่าจะตีเจ้าจนพิการ แล้วปล่อยให้มอนสเตอร์ป่าฆ่านี่นา”
“เดี๋ยวก่อน!”
“เจ้า!”
ลำต้นของปีศาจต้นไม้สั่นสะท้าน
“อย่า! ฉันรู้ว่าเจ้าอยากได้อะไร แต่ฉันดรอปอุปกรณ์ระดับธรรมดาได้มากสุดก็แค่ชิ้นเดียวเท่านั้น”
“?”
“อย่าฆ่าฉันเลย ฉันไม่เหลืออะไรแล้วจริง ๆ”
“ถ้าฉันตาย จิตจะกลับเป็นศูนย์ กว่าจะได้สติกลับมาอีกครั้งคงยากน่าดู”
“ขอร้องละ ต้องทำยังไงเจ้าถึงจะยอมปล่อยฉัน!”
มองปีศาจต้นไม้ที่ร้องไห้จนน้ำตานองหน้า
หลี่อิ่นมองมันอย่างประหลาดใจ
ในจังหวะนั้นเอง เมื่อเห็นว่าหลี่อิ่นเผลอเปิดช่องว่าง มันก็ฉวยโอกาสกระชากเถาวัลย์กลับสุดแรง ก่อนหันหลังวิ่งหนีสุดชีวิต ฝุ่นฟุ้งตลอดทาง มุ่งตรงไปยังที่ไกลลิบโดยไม่หันกลับมามอง
มองแผ่นหลังของมัน หลี่อิ่น “……”
แต่จะว่าไปแล้ว
ปีศาจต้นไม้ตัวนี้ไม่เหมือนบอสทั่วไปจริง ๆ
มีบอสที่ไหนกลัวตายขนาดนี้บ้าง?
หลี่อิ่นมองอุปกรณ์สามชิ้นในกระเป๋า โดยรวมแล้วรอบนี้ได้กำไรเน้น ๆ!
เขาล้มเลิกการไล่ตาม เปิดตลาดซื้อขาย แล้วครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนนำโล่เถาวัลย์ระดับธรรมดาขึ้นขาย
อุปกรณ์แบบนี้ต้องขายทีละชิ้น ถึงจะทำกำไรได้มากที่สุด
เพิ่งลงขายไป ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
【โปรดหลีกเลี่ยงพื้นที่อันตราย】
【ช่วงเวลา 2:00–9:00 น. เป็นเวลาพัก ระบบจะบังคับผู้เล่นออกจากเกม】
【เมื่อออกจากเกม ตัวละครจะยังคงอยู่ ณ จุดเดิม ระหว่างนั้นอาจได้รับความเสียหายและเสียชีวิตได้】