บทที่ 3: ได้ของแล้ว!
ป่าทึบมืดมิด ดวงตาที่เปล่งแสงสลัวปรากฏขึ้นจากความมืด ฝูงหมาป่าหกตัวสร้างแรงกดดันจนอากาศเต็มไปด้วยไอเย็น
“แม่ง ไม่มีมารยาท!”
หมาป่าตัวเดียวหลี่อิ่นยังพอรับมือไหว แต่หกตัว ขืนกัดตัวละคำต่อให้มีค่าป้องกันสิบแต้ม เขาก็ยังเสียเลือดตั้งหกแต้ม
ต้องรู้ว่าเลือดเขาก็แค่ 10 แต้ม
พูดง่าย ๆ คือผ่านไปหนึ่งยก เลือดเขาหายไปครึ่งเดียว
“โอ้ววว～”
ฝูงหมาป่าเข้าโจมตีกะทันหัน หลี่อิ่นตั้งสติได้ ตอนนี้สู้ตรง ๆ ไม่ได้แน่ หันหลังกลับ เขารีบปีนต้นไม้
หมาป่าหกตัวบวกกับตัวแรกที่มา ล้อมต้นไม้ไว้แน่น มีหมาป่าถึงขั้นใช้กรงเล็บข่วนลำต้นพยายามปีนขึ้นมา
แต่ยังปีนไม่ถึงสองที รอยเท้าใหญ่ก็พุ่งตรงเข้าหน้า
-2
ดาเมจไม่สูง แต่แรงเฉื่อยก็ทำเอาหมาป่าหงายหลังไป
เห็นได้ผลหลี่อิ่นดีใจ เฮ้ย มีทาง ใช้ต้นไม้นี้จะตีมอนสเตอร์โดยไม่เสียเลือดเลยไม่ใช่เหรอ?
“อ้าก——!”
“อากหัวมึงสิ!” หลี่อิ่นสวนกลับ
ฝูงหมาป่าปีนต้นไม้อีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้มาทีละตัวแต่มาสองสามตัว
-2
หนึ่งถีบ เตะร่วงไปตัวหนึ่งทันที มองหมาป่าตัวใหญ่อีกตัวที่กำลังปีนต้นไม้ ก็เตะพรวดไปอีกหมับโดยไม่ลังเล
แต่หมาป่าตัวนี้ตอบสนองเร็วมาก แว้งกัดรองเท้าเขาเป้าะ
ดาเมจลอยขึ้นมาสองตัวเลข
-2
-1
“แม่ง กัดรองเท้าฉันนี่ถือเป็นดาเมจด้วยเหรอ?”
“อย่ามั่วนะ!”
แม้จะเสียเลือดไปหนึ่งหยด แต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่ หลี่อิ่นสบถโวยวายพลางตัดสินใจว่าคราวหน้าเล็งเตะกลางหน้าผากเลย!
ดังนั้น สงครามยืดเยื้อก็เริ่มต้นขึ้น
เทียบกับหมู่บ้านมือใหม่ข้างนอก นี่มันแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับฟาร์มมอนเลย
มอนเยอะโดยไม่ต้องพูดถึง ยังปลอดเลือดได้เรื่อย ๆ อีก
เห็นหมาป่าทั้งเจ็ดตัวปีนต้นไม้ไม่หยุด แล้วก็ถูกเตะร่วงลงมาไม่หยุด
ครึ่งชั่วโมงต่อมา หมาป่าเลือดต่ำตัวหนึ่งพอโดนเตะเข้าให้อีกรอบ ดาเมจ -2 ก็ทำให้เลือดมันหมดหลอดสำเร็จ
ร้อง “ฮือ ๆ” อยู่แป๊บ หมาป่าตัวนี้ก็ล้มลงกับพื้นแล้วสลายเป็นแสงจากไป
【ติ๊ง!】
【สังหารหมาป่าข้ามขั้น ได้รับโบนัสค่าประสบการณ์ 10 เท่า!】
【ได้รับค่าประสบการณ์: 10!】
【ได้รับเหรียญทองแดง: 5!】
“หมดแล้ว?”
“ค่าประสบการณ์ 10 เท่าได้มาแค่ 10 แต้ม? งั้นผู้เล่นข้างนอกก็ต้องฆ่าตั้งร้อยตัวถึงจะเลเวลอัปน่ะสิ?”
“หลอกกันนี่หว่า!”
【ติ๊ง!】
【เปิดใช้บัฟค่าประสบการณ์ถาวรเพิ่ม!】
【บัฟระดับคน: ได้รับโบนัสค่าประสบการณ์ 10 เท่าถาวร! ราคาพิเศษ: 9999!】
【บัฟระดับอ๋อง: ได้รับโบนัสค่าประสบการณ์ 20 เท่าถาวร! ราคาพิเศษ: 19999!】
【บัฟระดับเทพ: ได้รับโบนัสค่าประสบการณ์ 30 เท่าถาวร! ราคาพิเศษ: 39999!】
คุ้นเคยทั้งกลิ่นทั้งอารมณ์
หลี่อิ่น: “……”
ปิดหน้าต่างป็อปอัป หลี่อิ่นมองไปที่หมาป่าสีเทาหกตัวด้านล่าง
“มาต่อเลย!”
“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าหมาป่าหกตัวจะไม่ดรอปของสักชิ้น!”
ไม่นาน หมาป่าตัวที่สองก็สลายเป็นแสงจากไป
ข้อความระบบปรากฏขึ้น
【ติ๊ง!】
【สังหารหมาป่าข้ามขั้น ได้รับโบนัสค่าประสบการณ์ 10 เท่า!】
【ได้รับค่าประสบการณ์: 10!】
【ได้รับเหรียญทองแดง: 5!】
“เฮ้ย ดรอปเรตทำไมต่ำอย่างนี้?”
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป หมาป่าเจ็ดตัวมีหกตัวที่สลายเป็นแสงไปแล้ว เจอตัวสุดท้ายหลี่อิ่นไม่เสียเวลารีไทร์ กระโดดลงจากต้นไม้เลยสู้ตรง ๆ
ต่อยสามหมัดเข้าไป หมาป่าเลือดต่ำตัวสุดท้ายก็สลายเป็นแสงหายไป
เพราะมีประสบการณ์จากหกตัวแรก เขาเลยไม่คาดหวังอะไรกับตัวนี้ แต่พอสังหารเสร็จ
เสียงดัง ซ่า
นี่มัน?
หลี่อิ่นมองไปทางที่ซากหมาป่าด้วยความสงสัย เห็นดาบไม้ตกอยู่บนพื้น
“เสียงดรอปของนี่!”
“นี่มัน!”
“ของดรอปแล้ว!”
หลี่อิ่นดีใจ รีบเก็บดาบไม้ขึ้นมา
ใช้สกิลพินิจหนึ่งที สเตตัสดาบไม้ก็ปรากฏ
【ชื่ออุปกรณ์: ดาบไม้】
【เกรด: ธรรมดา】
【พละกำลัง: +2】
ถึงดาบไม้เกรดจะไม่สูง แต่สเตตัสโคตรเทพ
ถ้าเขาใส่ดาบไม้ ฟาร์มหมาป่าจะมีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นเท่าตัว!
ดีใจจนเนื้อเต้น หลี่อิ่นใส่ดาบไม้ลงในกระเป๋า แล้วเปิดตลาดซื้อขายทันที
เกมโลกหายนะไม่มีหน้าต่างเติมเงิน ช่องทางการแลกเปลี่ยนเดียวคือตลาดซื้อขายนี่
ตอนนี้หลี่อิ่นขาดอะไรที่สุด ไม่ใช่ของสวมใส่แต่ขาดเงิน!
ให้ตายสิ ยังมีบัตรสิทธิพิเศษอีกสามใบกับบัฟอีกสามอันรอให้เขาเปิดอีกนะ
พอวางดาบไม้ขึ้นขาย ข้อความระบบก็ปรากฏต่อหน้าต่อตา
【โปรดเลือกสกุลเงินในการแลกเปลี่ยน】
【เหรียญทองแดง】
【เงินสด】
หลี่อิ่นคลิกเงินสดโดยไม่ลังเล
“มอนป่าดรอปเรตต่ำขนาดนี้ ไม่รู้ว่านี่ใช่ของชิ้นแรกของเซิร์ฟเวอร์หรือเปล่า”
พอเลือกเงินสดแล้ว หลี่อิ่นก็เลือกวิธีขายแบบประมูล
ราคาเริ่มต้นเขาใส่ส่ง ๆ ไปหนึ่งร้อย
“หวังว่าจะได้ราคาดี ๆ”
“ขอทีเดียวได้เงินมาพอซื้อบัตรสามใบกับบัฟสามอันเลยยิ่งดี!”
ปากพูดแบบนี้ แต่พอนึกถึงราคานั่น ใจหลี่อิ่นก็แอบแป้ว
“ช่างมัน ฟาร์มต่อ!”
“ชิ้นเดียวไม่พอก็สองชิ้น!”
“วันนี้ต้องได้บัตรสามใบมาก่อนให้ได้!”
ของจำกัดแบบนี้ต้องรีบซื้อให้ไวที่สุดถึงจะคุ้ม!
ลงขายเสร็จ หลี่อิ่นก็ก้มหน้าก้มตาฟาร์มต่อในป่าทึบมืดมิด
ในเวลาเดียวกัน ด้วยความยากของเกมที่สูงมาก ผู้เล่นจำนวนไม่น้อยจึงแอบจับตาดูหน้าต่างซื้อขายเพียงหนึ่งเดียว
ตอนที่ดาบไม้ปรากฏขึ้นในตลาดผ่านการรีเฟรช หัวใจของผู้เล่นแทบหยุดเต้น
“เหยด! มีของลงขายแล้ว!”
พวกเขารีบเช็คสเตตัสดาบไม้ทันที พอเห็นพละกำลัง +2 สุดโกงนั่น ก็เปลี่ยนสีหน้าไปเลย
“พละกำลังสองแต้ม?”
“นี่มันเท่ากับเลเวลอัปสองขั้นเลยนี่!”
“ถ้าใส่ดาบไม้นี่ ฟาร์มไก่มีประสิทธิภาพเพิ่มเป็นสองเท่า!”
“ฟันทีเดียว ให้ไก่ตัวผู้ได้รู้ซึ้งถึงรสชาติของการทะลวงเกราะบ้าง!”
ข่าวแพร่กระจายเหมือนไวรัส
“พวกนายรีบดูตลาดซื้อขายเร็ว ของลงแล้ว แถมขายเป็นเงินสดด้วย!”
ปุบปับ ผู้เล่นแตกตื่นฮือฮาสนั่น
ที่ไหนสักแห่งกลางทุ่งฟาร์มไก่
ชายหนุ่มคุณชายคนหนึ่งพอได้ยินข่าวนี้ สายตาเป็นประกายด้วยความยินดี
ก่อนหน้านี้
ไม่มีหน้าต่างเติมเงิน เขาอึดอัดใจจะตาย
ถึงยอมทุ่มเงินมหาศาลก็ทำได้แค่จ้างวานคนให้ช่วยตีมอน
ตอนนี้
ข้อได้เปรียบสุดยอดของเขาได้ฤกษ์ใช้สอยเสียที!
เปิดตลาดซื้อขาย เขาตรวจดูสเตตัสดาบไม้ ก็ยิ่งดีใจกว่าเดิม “พละกำลัง +2 ดาบนี้ทำให้พละกำลังฉันถึง 4 แต้มได้…”
“ไม่เลว!”
มองดูราคาที่เสนอมากระจุ๋งกระจิ๋ง เขายกมือขึ้นป้อนราคา 10000 เป็นการเสนอราคาแบบโดดไปเลยทันที!
ในเวลาเดียวกัน
อีกที่หนึ่ง
สตรีผู้หนึ่งมองดาบไม้ในตลาดซื้อขาย แววตาเป็นประกาย
“ผู้เล่นเยอะ ผลลัพธ์ย่อมต่างออกไปจริง ๆ”
“ไม่คิดว่าวันแรกจะมีของลงแล้ว”
เมื่อเห็นราคาสูงสุดอยู่ที่หนึ่งหมื่น เธอจึงคิดเล็กน้อยแล้วเลิกเสนอราคา “แต่ผู้เล่นเยอะก็มีข้อเสีย ไม่คิดว่าราคาจะกระโดดไวขนาดนี้”
“ต้องรู้ว่าของเกรดขาวธรรมดาเพดานก็แค่พันเดียว เพิ่งผ่านไปไม่นานเองก็หนึ่งหมื่นแล้ว”
ปิดหน้าต่างลง เธอมองผู้เล่นรอบตัวที่ฝึกมาอย่างดีแล้วเลือกฟาร์มไก่ต่อไป
“ถ้าเป็นเหรียญทองแดงล่ะก็พอแย่งกันได้อยู่ แต่นี่เงินสด…”
“ราคาหนึ่งหมื่นคงเป็นแค่การเริ่มต้นเสียมากกว่า เพราะความสำคัญของของในระยะแรกนั้นไม่ต้องพูดเยอะ”
“พวกเขาต้องลงมือแน่”
“ไม่รู้ว่าใครเป็นคนดรอปดาบไม้นี้ขึ้นมา ตกกระแสนี้คงจะรวยเละเลยทีเดียว”
ทางฝั่งคุณชาย เขาเสนอราคาไปแล้วนึกว่าตัวเลขที่กดทับได้นี้จะทำให้ใครหลายคนล่าถอย
แต่ไม่คิดว่า วินาทีต่อมา
เขาถูกกดทับคืน
แค่การรีเฟรชครั้งเดียว ราคาดาบไม้ในตลาดประมูลก็พุ่งพรวดไปที่ 10 หมื่น!
เห็นราคานี้แล้ว คุณชายหนุ่มเซถลา
“?”
“บ้าไปแล้ว นี่ใครกัน”