แต่เมื่อคิดถึงจุดนี้ จู่ๆ หวังหย่วนก็ชะงักไป
เหลียงฟางไม่ใช่คนที่ถนัดเล่นเกมเลย นิสัยของเธอเหมาะกับการเป็นแม่บ้านเลี้ยงลูกมากกว่า
แต่ก็นั่นแหละ การตัดสินของหวังหย่วนทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับเกมออนไลน์เกมหนึ่งเท่านั้น
กระนั้นก็ตาม ตอนนี้ "รุ่งอรุณแห่งการล่มสลาย" ไม่ใช่แค่เกมอีกต่อไป หากแต่เป็นอีกโลกหนึ่งที่กำลังจะมาถึง
ตามที่ต้าไป๋พวกเขาพูดไว้ ก่อนวันสิ้นโลกจะมาถึง ผู้เล่นที่สร้างตัวละครในเกมก็คือผู้มีอาชีพกลุ่มแรกของโลกนี้
พูดอีกอย่างคือ ตอนนี้ "รุ่งอรุณแห่งการล่มสลาย" สำหรับมนุษย์แล้วก็คือเครื่องจักรปลุกพลังเหนือธรรมชาติ ส่วนโลกของเกมก็คือสนามฝึกของผู้มีอาชีพกลุ่มแรก
เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง ไม่ว่าคุณจะเป็นชายหญิง เด็กชรา หรือเป็นแม่บ้าน ทุกสิ่งจะเปลี่ยนไปตามการเปลี่ยนแปลงของโลก
คนที่ไร้ความสามารถปกป้องตนเอง จะถูกวันสิ้นโลกคัดออกไปโดยตรง
แม้เหลียงฟางจะไม่เหมาะกับการเล่นเกม แต่ในสถานการณ์แบบนี้ เธอก็ไม่มีทางเลือกจริงๆ
จะเป็นคนธรรมดาที่นั่งรอความตายอยู่บ้าน หรือไปเป็นผู้มีอาชีพมือใหม่ฝีมือกระจอกในโลกเกม... ตัวเลือกนี้ไม่ยากเลย
แม้จะเป็นนักบวชก็เถอะ
ถ้าวันสิ้นโลกมาถึงจริงๆ ก็ยังพอมีประโยชน์บ้าง เมื่อเจอสถานการณ์ก็อบลินมาเคาะประตูเหมือนคราวที่แล้ว อย่างน้อยเธอก็ยังปกป้องตัวเองกับลูกสาวได้
ต่อให้เป็นเพื่อนร่วมทีมของเขาไม่ได้ อย่างน้อยเมื่อวันสิ้นโลกมาถึงก็ยังช่วยได้บ้างนิดหน่อย
อย่างที่เคยพูด หวังหย่วนไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนดี แต่ก็ไม่ใช่คนไร้ซึ่งความเมตตา ไม่ว่าจะเป็นเจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตหรือเหลียงฟาง ล้วนเป็นคนที่หวังหย่วนต้องติดต่อด้วยในชีวิตประจำวันและนับว่าเป็นเพื่อน