หลินปินได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเบา ๆ “ผอ.เหอ มีเรื่องอะไรก็พูดมาได้เลย”
เหอเจี้ยนเกอสูดหายใจลึก
“คราวก่อนฉันได้ยินตงจวิ้นบอกว่า นายเคยจับฉลามเสือโคร่งยาวหกเมตรได้”
“เลยอยากขอร้องให้นายช่วยตกปลาเก๋ายักษ์กลับมาสักตัว”
“เรื่องราคาคุยกันได้”
หลินปินเลิกคิ้วขวาขึ้น ปลาเก๋ายักษ์หรือที่เรียกกันว่าปลากะพงยักษ์ อาศัยอยู่ตามแนวปะการังและถ้ำในแนวหินใต้น้ำที่ระดับความลึกสี่สิบถึงหนึ่งร้อยห้าสิบเมตร
ปลาที่โตเต็มวัยมีความยาวได้ถึงหนึ่งเมตร และหนักได้ถึงสองร้อยกิโลกรัม!
สำหรับเขาแล้ว การตกมันไม่ใช่เรื่องยากนัก
เขาจำได้ว่ามีจุดหนึ่งในหมู่เกาะนานซา เป็นเขตแนวหินใต้น้ำที่โอบล้อมเป็นวงตามธรรมชาติ ตรงนั้นมีปากถ้ำใต้น้ำอยู่แห่งหนึ่ง ปลาเก๋ายักษ์ชอบซุ่มอยู่ตามสถานที่แบบนี้ที่สุด
ชาติที่แล้ว เขาบังเอิญพบสถานที่แห่งนี้จากภาพถ่ายดาวเทียม
พอไปถึง วันแรกเขาก็ตกได้ปลาเก๋ายักษ์ตัวหนึ่ง ความยาวหนึ่งเมตรสิบเซนติเมตร หนักสี่ร้อยห้าสิบชั่ง
ตอนนี้มีปัญหาอยู่ข้อเดียว คือเรือที่ไป๋ซาโพไม่มีลำไหนแล่นไปได้ไกลขนาดนั้น
เหอเจี้ยนเกอเห็นหลินปินไม่ตอบ ก็หัวเราะขื่น ๆ “น้องหลิน นายไม่ต้องฝืนก็ได้”
“เรื่องนี้ผู้นำกรมตำรวจอำเภอเป็นคนฝากมา เพราะรู้ว่าฉันรู้จักพ่อค้าส่งปลาทะเลอยู่หลายคน เลยขอให้ช่วยถามดู”
“ได้ยินมาว่าเขาไม่ได้ฝากฉันคนเดียว ถ้านายลำบากใจก็ไม่เป็นไร”
หลินปินได้ยินแล้วก็เลิกคิ้ว
ผู้นำกรมตำรวจอำเภองั้นเหรอ?
นี่เป็นโอกาสดี ถ้าอาศัยปลาเก๋ายักษ์สร้างความสัมพันธ์กับทางอำเภอได้ ก็เท่ากับทำประกันให้อนาคตของตัวเองเพิ่มอีกชั้นหนึ่ง
