เจ้าหน้าที่ฉีได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า สีหน้าเปี่ยมด้วยความเที่ยงธรรม
“แน่นอน!”
“พฤติกรรมผิดกฎหมายอย่างหลินปินกับเจียงฉินหมิน ฉันต้องลงโทษอย่างเด็ดขาด คืนความยุติธรรมให้ทุกคน”
พูดจบ เขาก็มองทุกคนแล้วถามว่า “ใครรู้บ้างว่าบ้านหลินปินอยู่ที่ไหน?”
“ตอนนี้ฉันจะไปจับตัวเขาเดี๋ยวนี้...”
เสียงยังไม่ทันขาด หลินปินก็ส่งเสียงมาจากด้านหลังฝูงชน
“ไม่ต้องไป!”
ชาวบ้านที่มามุงดูต่างหลีกทางให้ หลินปินเดินเข้ามาด้วยสีหน้าหม่นหมอง
เขากวาดตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะหยุดสายตาที่เจ้าหน้าที่ฉี
ในที่นี้มีคนแปลกหน้าอยู่คนเดียว คนนี้คงเป็นเจ้าหน้าที่ฉีที่เจียงชิงเสวี่ยพูดถึงแน่
เจ้าหน้าที่ฉีมองหลินปิน พลางเลิกคิ้ว ดวงตาฉายแววดูแคลนขึ้นมาหลายส่วน
เขานึกว่าหลินปินจะเป็นคนใหญ่คนโตอะไร ที่แท้ก็แค่เด็กหนุ่มคนหนึ่ง
ซุนเหว่ยซินเล่นงานเด็กหนุ่มคนเดียว ถึงกับยอมควักเงินหนึ่งพันหยวนเชิญเขามาวางแผนเชียวหรือ?
ไม่รู้จริง ๆ ว่าคิดอะไรอยู่
แต่เรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวกับเขา ในเมื่อหลินปินมาถึงแล้ว เขาก็แค่ต้องส่งหลินปินเข้าคุก เงินหนึ่งพันหยวนก็จะตกเป็นของเขา
คิดถึงตรงนี้ เจ้าหน้าที่ฉีก็มองหลินปินแล้วพูดเสียงเข้มว่า “ในเมื่อมาแล้ว ก็ไปกับพวกเราสักเที่ยว”
หลินปินมองเจ้าหน้าที่ฉี “อยู่ดี ๆ ฉันจะไปกับคุณทำไม?”
เจ้าหน้าที่ฉีแค่นเสียง ก่อนตวาดว่า “ก็เพราะแกยึดครองทรัพย์สินส่วนรวม แล้วยังยึดที่ดินสร้างบ้านของคุณซุนไปด้วย”
“แถมยังยุยงพวกพ้อง รวมกลุ่มขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ แล้วยังทำร้ายเจ้าหน้าที่อีก!”