หลินจิ่นพุ่งเข้าไปเตะเขาทันที
“อ๊าก!”
หวังจื้อเฉียงเข่าอ่อน ทรุดลงคุกเข่ากับพื้น
เวินลิ่งอี๋สะบัดมือที่เขาฉุดรั้งไว้ออกอย่างแรง
เมื่อเห็นสายตาเย็นเยียบเปี่ยมจิตสังหารของหลินจิ่น เธอก็ตบหน้าหวังจื้อเฉียงอย่างแรงโดยไม่รู้ตัว
“หวังจื้อเฉียง ฉันขอเตือนนะ ฉันกับคุณไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน เราไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกันอีก ต่อไปอย่ามารังควานฉันอีก!”
หวังจื้อเฉียงจ้องเขม็งอย่างเดือดดาล พยายามลุกขึ้นมาตอบโต้
หลินจิ่นยืนอยู่ด้านหลังเขา เตะขาข้างเดิมซ้ำอีกครั้ง
ร่างอ้วนท้วมของหวังจื้อเฉียงทรุดลงคุกเข่าอีกหน เสียงหัวเข่ากระแทกพื้นฟังแล้วเสียวฟัน
ครั้งนี้แรงกว่าครั้งก่อน หวังจื้อเฉียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด
หลินจิ่นไม่หยุดเท่านั้น ยังเตะซ้ำอีกหลายครั้งจนเขากลิ้งไปมาบนพื้น
หญิงสาวที่ก่อนหน้านี้ถูกหวังจื้อเฉียงผลักออก เห็นสถานการณ์แล้วก็คิดฉวยโอกาสแสดงความภักดีต่อหน้าเขา จึงทำท่ากางเล็บพุ่งเข้าใส่
เป้าหมายของเธอคือเวินลิ่งอี๋ เพราะท่าทางที่หลินจิ่นเตะคนดูน่ากลัวเกินไป เธอแค่อยากเอาใจหวังจื้อเฉียงเพื่อฉกเงินจากเขา ไม่ได้อยากเจ็บตัวเอง
แต่พอพุ่งไปได้ครึ่งทาง ชายร่างกำยำคนหนึ่งก็เข้ามาขวางหน้า เธอจึงถอยกลับไปเงียบ ๆ
ความเคลื่อนไหวทางนี้ดึงดูดผู้คนที่ชอบมุงดูเรื่องสนุกเข้ามาอย่างรวดเร็ว
คนกลุ่มหนึ่งยืนล้อมดู ในหมู่พวกเขามีหลายคนอยากถ่ายรูปและวิดีโอ
แต่เพิ่งหยิบโทรศัพท์ออกมา ก็ถูกคนเตือนไว้
คนที่อยากถ่ายรูปถ่ายวิดีโอพากันเก็บโทรศัพท์กลับไปอย่างกระอักกระอ่วน เพราะกลัวจะหาเรื่องใส่ตัว