เฉินโม่รู้ว่าตัวเองจะมีระบบ แต่ไม่คิดเลยว่าระบบของตัวเองจะไม่ได้อยู่ในหัว
【คุณเป็นระบบเวอร์ชันไหน?】
【?】
【ผมหมายถึง คุณเป็นวินโดวส์เวอร์ชันไหน?】
【......】
【พูดสิ!】
เฉินโม่ข่มมุมปากไม่ให้ยกยิ้ม ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมตัวเอกที่ชอบแหย่ระบบถึงทำแบบนั้นกัน
【นี่ไม่ตลกเลย】
【งั้นก็เล่าเรื่องตลกให้ฟังสิ】
【......】
ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่า เฉินโม่รู้สึกว่าคีย์บอร์ดของคอมพิวเตอร์ร้อนขึ้นมานิดหน่อย
【ฉันมอบโอกาสให้คุณ โอกาสที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ คุณไม่ควรขอบคุณฉันหรือ?】
【จะให้ขอบคุณอะไร? ขอบคุณที่พรากชีวิตสุขสบายแบบนอนเฉย ๆ ปล่อยตัวตามสบายของผม แล้วโยนผมเข้ามาในโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายงั้นเหรอ?】
【แต่คุณได้รับระบบแล้ว คุณสามารถแข็งแกร่งกว่าตัวเองในอดีตได้】
【แต่ผมยอมเป็นไอ้อ้วนติดบ้านในประเทศที่สงบสุขมากกว่า】
เฉินโม่รู้จักตัวเองดี เขาไม่ได้มีความทะเยอทะยานอะไร ต่อให้มีระบบแล้วจะยังไง? ยิ่งไปกว่านั้น ระบบของเขาก็ดูไม่เหมือนระบบในนิยายสะใจอะไรพวกนั้นเลย
【เพราะอย่างนั้น ฉันถึงมีข่าวดีมาบอกคุณ】
【แล้วข่าวร้ายคืออะไร?】
【คุณจำเป็นต้องเถียงทุกเรื่องเลยหรือไง?】
เฮ้ ดูเหมือนมันจะจนปัญญาแล้วแฮะ!
เมื่อเห็นว่าเฉินโม่ไม่ได้พิมพ์ข้อความใหม่ ระบบก็เริ่มพูดต่อเอง
【ข่าวดีก็คือ จริง ๆ แล้วคุณไม่ได้อยู่ในโลกของเกมทาร์คอฟ และที่ซ่อนตัวแห่งนี้คือสูตรโกงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคุณ】
【เดี๋ยวก่อน ถ้าไม่ได้อยู่ในทาร์คอฟ แล้วผมอยู่ที่ไหน?】
เฉินโม่ขมวดคิ้ว ลางสังหรณ์ไม่ดีก่อตัวขึ้นในใจ
【เรื่องนี้คุณต้องออกไปสำรวจด้วยตัวเอง แค่เดินออกจากประตูที่ซ่อนตัว โลกทั้งใบก็จะเปิดรับคุณ】
【ฟังดูภูมิใจดีนะ แต่ผมไม่อยากเข้าไปยุ่งด้วยเลย】
【เรื่องนี้คุณไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ】
เฉินโม่ถอนหายใจ ยอมรับชะตากรรมไปโดยปริยาย
เขาตั้งใจถามเรื่องที่มีประโยชน์สักหน่อย
【ระบบของคุณมีฟังก์ชันอื่นอีกไหม? อย่างเช่นผมจะหาสิ่งของต่าง ๆ ได้ยังไง พวกอาหารอะไรทำนองนั้น】
【ตลาดนัดของคุณยังใช้งานได้ รวมถึงพ่อค้าทุกคนด้วย ฉันย้ายพวกเขาทั้งหมดมาที่นี่ตามบัญชีของคุณ】
ภาพบนหน้าจอเปลี่ยนไป เฉินโม่เห็นหน้าทักษะตัวละครในเกมทาร์คอฟที่คุ้นเคย
อืม เป็นเซฟของเขาจริง ๆ ด้วย
【แน่ใจนะว่าตลาดนัดยังใช้ได้?】
เฉินโม่เคาะแป้นพิมพ์ หากตลาดนัดยังใช้งานได้ เขาก็สามารถอยู่ในที่ซ่อนตัวไปตลอดชีวิตได้ ขอแค่ตัวเองต้องการ
【แน่นอน แต่ของที่คุณซื้อจะยังใช้ไม่ได้ทันที การขนส่งต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์】
【หมายความว่ายังไง?】
【ก็คือ ระยะเวลาขนส่งไม่แน่นอน อย่างเร็วที่สุดก็ต้องใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์กว่าคุณจะได้รับของที่ซื้อจากตลาดนัด】
【แล้วมีวิธีลดเวลาส่งของไหม? เช่น เพิ่มค่าความชอบอะไรทำนองนั้น...】
【ขออภัย ระบบนี้ไม่มีหน้าที่แจ้งข้อมูลเหล่านั้น รายละเอียดต้องให้พีเอ็มซีสำรวจด้วยตัวเอง】
【แล้วคุณทำอะไรได้บ้าง?】
เฉินโม่ขมวดคิ้ว ระบบของเขาดูไร้ประโยชน์ชะมัด ไหนบอกว่าจะสังหารศัตรูได้ราบคาบไง?
【ฟังก์ชันส่วนใหญ่ของระบบนี้ก็คือสิ่งที่ที่ซ่อนตัวแห่งนี้ควรมี มอบสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยอย่างสมบูรณ์ให้พีเอ็มซีได้พักผ่อน และให้คุณสร้างสิ่งที่คนปกติไม่มีทางทำได้ นอกจากนี้ ระบบนี้ยังเป็นเครื่องปลายทางที่เชื่อมต่อกับเหล่าพ่อค้า และรักษาการเชื่อมต่อระหว่างที่ซ่อนตัวแห่งนี้กับโลกอย่างน้อยสามใบ】
【เดี๋ยวก่อน ที่บอกว่าเชื่อมไปยังสามโลกหมายความว่ายังไง?】
เฉินโม่เริ่มไม่ไหวแล้ว เรื่องก่อนหน้านี้เขาพอเข้าใจ แต่ทำไมจู่ ๆ ถึงลากโลกอื่นเข้ามาเกี่ยวด้วย?
【เพื่อป้องกันไม่ให้พีเอ็มซีเบื่อเกินไป นอกจากเชื่อมต่อกับโลกใหม่ที่กำหนดไว้หนึ่งใบแล้ว ที่ซ่อนตัวยังเชื่อมกับเมืองทาร์คอฟและโลกสุ่มอีกหนึ่งใบ ซึ่งต้องใช้บัตรผ่านเพื่อเปิดทาง】
【บัตรผ่านคืออะไร?】
【เป็นไอเทมที่ผู้เล่นต้องใช้เงินรูเบิลสุ่มรับจากกาชาปอง】
【แล้วกาชาปองคืออะไร?】
【เครื่องที่เชื่อมต่อกับกาชาปองติดตั้งเสร็จแล้ว ขอให้พีเอ็มซีไปรับที่พื้นที่ต่อเติมพิเศษของที่ซ่อนตัว】
ทันใดนั้นก็มีเสียงโครมดังขึ้น ราวกับมีบางอย่างตกลงมา
เฉินโม่รีบวิ่งไปตรวจดูพื้นที่ต่อเติมพิเศษ เห็นเครื่องที่ดูคล้ายตู้สล็อตตั้งอยู่เงียบ ๆ ตรงมุมห้อง
เครื่องนี้มีโครงสร้างเรียบง่าย มีคันโยกสำหรับดึงลงเพื่อสุ่มรางวัล และช่องสี่เหลี่ยมสิบช่องที่หน้าจอสว่างอยู่
เมื่อเฉินโม่เข้าใกล้เครื่อง หน้าต่างข้อความ【ใช้เงินหนึ่งสิบล้านรูเบิลเพื่อสุ่มรางวัลหรือไม่】ก็เด้งขึ้นมา
【สิบล้าน! ทำไมไม่ไปปล้นเอาเลยล่ะ!】
เฉินโม่กลับมาหน้าคอมพิวเตอร์แล้วรัวนิ้วใส่คีย์บอร์ด
หลังเล่นเกมมาแปดร้อยชั่วโมง เฉินโม่สะสมเงินได้ประมาณสามร้อยสามสิบล้านรูเบิล แต่ถึงจะเอาเงินทั้งหมดไปสุ่มรางวัล ก็สุ่มได้แค่สามร้อยสามสิบครั้งเท่านั้น
【นี่เป็นการตั้งค่าของระบบ ฉันช่วยพีเอ็มซีในเรื่องนี้ไม่ได้】
คำตอบเย็นชาไร้ความรู้สึกของระบบทำให้เฉินโม่จนปัญญา
【สิบล้านก็สิบล้าน ว่าแต่มีระบบการันตีไหม?】
【มี อย่างน้อยทุกหนึ่งร้อยครั้งจะได้รับรางวัลการันตีหนึ่งครั้ง】
【เลือกของที่ต้องการได้ไหม?】
【ไม่ได้ สุ่มทั้งหมด】
คำพูดของระบบทำให้ใจเฉินโม่ห่อเหี่ยวไปครึ่งหนึ่ง การสุ่มแบบสุ่มล้วน ๆ นี่มันโคตรหลอกกันเลย ไม่ว่าจะเกมไหน ตู้สุ่มแบบนี้ก็เป็นตู้พิษชัด ๆ!
【เอาเถอะ นอกจากเรื่องพวกนี้แล้ว คุณยังมีประโยชน์อะไรอีก?】
【ระบบนี้ยังมีสิทธิพิเศษสุดท้ายที่จะมอบให้พีเอ็มซี นั่นคือร่างกายแบบเกม】
【อธิบายมาสิ】
【ตามความหมายตรงตัว ร่างกายของพีเอ็มซีจะกลายเป็นแบบเกม ความเสียหายที่ได้รับจะเหมือนในเกม】
【หมายความว่าถ้าแขนผมถูกใครฟันขาด ผมก็ใช้ชุดผ่าตัดเย็บกลับเข้าที่ภายในไม่กี่วินาที แล้วใช้งานต่อได้งั้นเหรอ?】
【ถูกต้อง】
งั้นจะรออะไรอีกล่ะ!
【ยอมรับ!】
ทันทีที่เฉินโม่พิมพ์สองคำนี้ลงไป เขาก็รู้สึกว่าร่างกายพลันเปลี่ยนแปลงไป
เขาเปิดเสื้อขึ้นดู กล้ามท้องที่เคยรวมเป็นก้อนเดียวกลับแยกออกจากกันอีกครั้ง เดิมทีเขาสูง 186 เซนติเมตร หนัก 100 กิโลกรัม เป็นรูปร่างที่ค่อนข้างอ้วน แต่หลังจากกลายเป็นร่างกายแบบเกม รูปร่างของเฉินโม่ก็เปลี่ยนเป็นสมบูรณ์แบบอย่างยิ่ง
ในเวลาเดียวกัน เฉินโม่ยังพบว่ามีภาพเงาคนสีดำปรากฏขึ้นตรงมุมซ้ายบนของสายตา แสดงตำแหน่งส่วนต่าง ๆ ของร่างกายเขา
“ความรู้สึกแบบนี้มหัศจรรย์จริง ๆ”
จู่ ๆ เฉินโม่ก็นึกขึ้นได้ว่าพละกำลังของเขาฝึกจนเต็มระดับแล้ว ตามการตั้งค่าในเกมทาร์คอฟ อาวุธหลักสองชิ้นกับอาวุธรองหนึ่งชิ้นที่พกติดตัวจะไม่นับรวมในน้ำหนักทั้งหมด
เฉินโม่หันไปที่ชั้นวางอาวุธซึ่งแขวนปืนไว้เต็ม แล้วหยิบปืนกลพีเคเอ็มลงมาหนึ่งกระบอก
การยึดปืนกลกระบอกนี้มาจากคาบัน บอสประจำเขตเมือง เป็นหนึ่งในวิธีไม่กี่อย่างที่จะได้อาวุธชนิดนี้มา
อาวุธที่หนักเกือบ 9 กิโลกรัมกระบอกนี้ เมื่ออยู่ในมือเฉินโม่ตอนนี้กลับไม่เป็นอุปสรรคเลย นอกจากความรู้สึกว่า “หนักอึ้ง” เท่านั้น
เฉินโม่ลองเหวี่ยงปืนกลคาลาชนิคอฟรุ่นพีเคที่ผ่านการปรับปรุงให้ทันสมัยดู ในมือยังรู้สึกเพียงว่า “หนักอึ้ง” ราวกับเป็นภาพลวงตา