เจียงอวี๋เล่าเรื่องที่จางสี่ชุ่ยทำให้ชาวเน็ตฟัง ทุกคนก็เดือดดาลขึ้นมาทันที ต่างพากันโวยวายด้วยความโมโห คว้าแป้นพิมพ์มาด่ากราด!
【แม่งเอ๊ย ทำไมถึงมีผู้หญิงใจร้ายขนาดนี้ได้ แค่ขยับปากพูดไม่กี่คำก็ทำลายชีวิตคนไปตั้งมากมาย】
【อ๊าก โมโหจะตายอยู่แล้ว ผู้ชายคนนั้นยังบอกว่าปากแตกอาการหนักนิดหน่อย หนักบ้าอะไรล่ะ ให้ตายไปก็ยังไม่ถือว่าหนักเลย】
【ใครได้อยู่หมู่บ้านเดียวกับหล่อนนี่ซวยไปแปดชั่วโคตรจริง ๆ จิตใจคับแคบ พูดพล่อย ๆ แค่ไม่กี่คำก็ทำลายชีวิตคนอื่นได้แล้ว】
【ปากไม่มีราคาแบบนี้ เอาไปบริจาคให้ร้านขายของกินเล่นไหมล่ะ น่ารังเกียจจริง ๆ ยายแก่ตาย ๆ ไปซะทีเถอะ】
จางสี่ชุ่ยอ่านหนังสือออกอยู่บ้าง พอเห็นชาวเน็ตด่าตัวเองในโทรศัพท์ก็โกรธจนหน้าแดงคอแดง ลุกพรวดจากเก้าอี้ เอามือเท้าเอว กระทืบเท้า แล้วถลึงตาใส่โทรศัพท์ ตั้งท่าจะด่ากลับ
น่าเสียดายที่พออ้าปากก็เจ็บจนหน้าเบี้ยว ทำได้แค่ส่งเสียงอู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์ พอรวมกับสีหน้าดุดันเกรี้ยวกราดแล้วก็เหมือนนางยักษ์ไม่มีผิด
หวังฟู่กุ้ย สามีของเธอเองก็อึ้งกับสิ่งที่เจียงอวี๋พูด
เขารู้แค่ว่าเมียชอบเอาเรื่องชาวบ้านมานินทา แต่ไม่รู้เลยว่าคำพูดของเธอจะร้ายกาจถึงขั้นทำให้คนอื่นเดือดร้อนขนาดนั้น
ตอนนี้เขาโมโหจนแทบระเบิด ลุกขึ้นตบหน้าจางสี่ชุ่ยอย่างแรง
“นังผู้หญิงปากเสีย ที่เธอพูดมาทั้งหมดเป็นเรื่องจริงเหรอ? ปากของเธอนี่พูดคำร้ายกาจแบบนั้นออกไปตั้งมากมายจริง ๆ เหรอ?”
จางสี่ชุ่ยถูกเขาตบจนล้มคว่ำลงกับพื้น คราวนี้เหมือนถังดินปืนถูกจุด เธอโกรธจัด ลุกขึ้นมาทั้งที่ไม่สนใจอะไรแล้ว พุ่งเข้าไปตะลุมบอนกับเขา