ฉินซูเฉิงที่อยู่ในรถเห็นสถานการณ์เช่นนั้น จึงหยิบบัตรประจำตัวตำรวจของตัวเองออกมา แล้วพูดกับผู้ชมในห้องไลฟ์อย่างจริงจังว่า “ผมเป็นหัวหน้าหน่วยที่ 5 ของสำนักงานตำรวจเมืองฉินซูเฉิง นี่คือบัตรประจำตัวของผม
“วันนี้ผมจะไล่จับพวกต้มตุ๋นกันสด ๆ ถ้าสาวน้อยคนนี้โกหก ก็เท่ากับขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ แถมยังเผยแพร่ไสยศาสตร์อีก พรุ่งนี้เธอได้ไปนั่งอยู่ในห้องสอบสวนของสถานีตำรวจแน่!”
【ดีเลย ท่านผู้พิพากษาผู้เที่ยงธรรม อย่าปล่อยพวกหลอกลวงชาวเน็ตอย่างเราไปแม้แต่คนเดียว】
【สาวน้อยยังอายุน้อย แถมหน้าตาสวยขนาดนี้ ทำอย่างอื่นไม่เป็นหรือไง ดันมาเป็นมิจฉาชีพออนไลน์ คราวนี้เจอของจริงเข้าแล้ว】
【รอดูโดนตบหน้า เอาสภาพแวดล้อมบนโลกออนไลน์ที่สะอาดคืนมาให้พวกเราที】
เจียงอวี๋มองข้อความที่ไหลพรั่งพรูอยู่บนหน้าจอโดยไม่แสดงปฏิกิริยา ยังคงจิบชาอย่างใจเย็น
เธอยังอุตส่าห์เตือนพวกเขาอีกประโยคว่า “อ้อ หวังเฉียงหนีไปทางทางลับใต้เตียง พวกคุณลองหาแถวนั้นดูได้”
ฉินซูเฉิงมองเธอด้วยสีหน้าแปลก ๆ แต่ไม่ได้พูดอะไร
รถแล่นด้วยความเร็วสูงอยู่ 20 นาที ก่อนจะจอดลงหน้าคฤหาสน์หลังหนึ่งที่มีแสงไฟสว่างไสว
ฉินซูเฉิงลงจากรถ แล้วกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูเจ้าหน้าที่หลายนาย จากนั้นเจ้าหน้าที่ทั้ง 4 นายก็แยกย้ายกันไป ซ่อนตัวมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์
ไม่นานนัก เสียงร้อนรนก็ดังเข้ามาในห้องไลฟ์ “หัวหน้าฉิน แย่แล้ว หวังเฉียงหนีไปแล้ว ในคฤหาสน์ไม่มีใครเลย จากการค้นหา ใต้เตียงมีทางลับจริง ๆ ครับ”
“อะไรนะ?!” ฉินซูเฉิงตกตะลึงสุดขีด รีบหันไปมองเจียงอวี๋บนหน้าจอโทรศัพท์
ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่? ก่อนออกเดินทางเขาแค่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา แต่โฆษณาห้องไลฟ์นี้กลับเด้งขึ้นมาบนหน้าจออย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
ในฐานะตำรวจ เขาเป็นคนไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ จึงคิดโดยสัญชาตญาณว่าเจียงอวี๋เป็นพวกต้มตุ๋น
เขากลัวว่าชาวเน็ตจะถูกหลอก อีกทั้งยังมีเวลาเหลือก่อนถึงเวลานัดแลกเปลี่ยนของหวังเฉียงกับพวก จึงกดเข้าไปด้วยความคิดอยากจับผิด ตั้งใจจะสั่งสอนสักสองสามประโยค เพื่อป้องกันไม่ให้ใครหลงเชื่อจนเสียเงินเสียทอง
แต่ใครจะคิดว่าอีกฝ่ายจะทายสถานะของเขาได้ตั้งแต่เปิดปาก แถมยังทายข้อมูลของผู้ต้องหาหลบหนีที่พวกเขากำลังซุ่มจับได้อีกด้วย
เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
ตอนนั้นข้อความในห้องไลฟ์ก็ระเบิดขึ้น เสียงอุทานดังระงม
【บ้าเอ๊ย หนีไปจริงเหรอ? ใต้เตียงมีทางลับจริง ๆ ด้วย?】
【สตรีมเมอร์รู้ได้ยังไง? คงไม่ได้ทายออกมาจริง ๆ หรอกนะ นี่มันไม่วิทยาศาสตร์แล้ว】
【หรือสตรีมเมอร์จะเก่งขนาดนั้น ถึงขั้นติดสินบนตำรวจได้ด้วย?】
ภารกิจสำคัญกว่า ฉินซูเฉิงไม่พูดอะไรต่อ เขาจำชื่อบัญชีไลฟ์กับใบหน้าของเจียงอวี๋ไว้ในใจ เตรียมจัดการคดีนี้เสร็จแล้วค่อยสืบเรื่องเธอให้ละเอียด
จากนั้นก็สั่งลูกน้องว่า “เข้าไปให้หมด ตามไปทางอุโมงค์ลับ!”
พูดจบ เขาก็เตรียมจะตัดสายไลฟ์
“เดี๋ยวก่อน!” เจียงอวี๋เรียกเขาไว้ พลางพิจารณาโหงวเฮ้งอย่างละเอียด เมื่อเห็นหว่างคิ้วของเขาหม่นคล้ำราวกับมีเมฆดำปกคลุม ก็รู้ทันทีว่าเป็นลางร้ายใกล้ตัว
เธอจึงเตือนด้วยความหวังดีว่า “คุณไปไม่ได้ การไล่จับครั้งนี้คุณจะเจอเคราะห์เลือดตกยางออก ถ้าไปแล้วอาจไม่ได้กลับมาอีก”
ฉินซูเฉิงมองเธอด้วยแววตาซับซ้อน ไม่อยากเชื่อ แต่ก็อดตกใจกับความสามารถเมื่อครู่ของเธอไม่ได้
ถึงอย่างนั้นเขาก็เป็นตำรวจ ทั้งยังเป็นหัวหน้าหน่วย ไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองอยู่ข้างหลังเพราะกลัวตาย แล้วปล่อยให้เพื่อนร่วมทีมไปเสี่ยงอันตราย
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเปิดประตูรถ ถอดเสื้อนอก แล้วหยิบเสื้อเกราะกันแทงจากใต้เบาะมาสวมอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงใส่เสื้อนอกกลับเข้าไป
วัยกลางคนแล้ว ข้างบนมีพ่อแม่ที่ต้องดูแล ข้างล่างก็มีลูก ต่อให้งานสำคัญแค่ไหน เขาก็ต้องพยายามปกป้องตัวเองให้ดีที่สุด
“ไป!” พอสวมเสื้อเสร็จ เขาก็ไม่รอช้า โบกมือแล้วนำทีมมุ่งหน้าไปไล่จับผู้ต้องหาหลบหนี
“อย่าเพิ่งตัดสาย!” เจียงอวี๋พูดขึ้นอีกครั้ง “เขาหนีไปไกลแล้ว พวกคุณหาไม่เจอ ให้ฉันดูเส้นทางที่พวกคุณตามอยู่ ฉันช่วยได้”
เธอทำนายได้ว่าพวกผู้ต้องหาหลบหนีกลุ่มนี้มีคนตายติดมือหลายชีวิต เป็นคนชั่วช้าเลวทราม หากจับตัวได้ก็อาจสาวไปถึงต้นตอ ช่วยเหลือเหยื่อผู้บริสุทธิ์คนอื่น ๆ ออกมาได้
ถ้าช่วยตำรวจจับพวกเขาได้ บุญกุศลที่เธอได้รับต้องไม่น้อยแน่!
ฉินซูเฉิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้ตัดสายวิดีโอ แต่ปรับกล้องให้เรียบร้อยแล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า ก่อนนำทีมไล่ตามไป
เมื่อเข้าไปในคฤหาสน์ พวกเขาก็เห็นทางเดินใต้เตียงจริง ๆ ทุกคนไม่ลังเล พากันเข้าไปทีละคน
ทางลับกว้างขวาง ตำรวจหลายนายถือไฟฉายเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ออกจากทางลับได้
เมื่อมองทิวทัศน์รอบตัว พวกเขาก็มาถึงเชิงเขารกร้างชานเมืองแล้ว
ท้องฟ้ามืดสนิท รอบด้านเงียบสงัด ไม่มีแม้แต่เงาคน ตรงหน้าฉินซูเฉิงกับพวกมีทางแยกอยู่ 3-4 ทาง แต่ละทางดูราวกับทอดลึกเข้าไปในความมืด
“ทำยังไงดีครับหัวหน้าฉิน เราจะตามไปทางไหน?” ตำรวจนายหนึ่งถามอย่างทำอะไรไม่ถูก
ฉินซูเฉิงเองก็ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรเมื่อเจอสถานการณ์แบบนี้ เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนก้มมองโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อ
ในหน้าจอไลฟ์ เจียงอวี๋จ้องทางแยกเหล่านั้น นิ้วมือขยับนับคำนวณอย่างรวดเร็ว ไม่นานเธอก็หยุด แล้วพูดว่า “ทางขวาสุด”
ฉินซูเฉิงไม่พูดอะไร แม้จะลังเลเล็กน้อย แต่ก็เป็นคนนำทีมมุ่งหน้าไปยังทางแยกขวาสุด
“เดินต่อไปอีก 1 กิโลเมตร แล้วเลียบเชิงเขาไป เขาอยู่ในถ้ำ”
เจียงอวี๋บอกจุดซ่อนตัวของหวังเฉียง ผู้ต้องหาออกมาตรง ๆ
ฉินซูเฉิงดีใจขึ้นมา เร่งฝีเท้าให้เร็วกว่าเดิม
ผู้ชมในห้องไลฟ์ก็มีส่วนร่วมไปตลอด ตื่นเต้นจนพิมพ์ข้อความกันไม่หยุด
【ว้าว ลุ้นสุด ๆ พวกคุณว่าเจ้าหนีคดีจะอยู่ตรงที่สตรีมเมอร์บอกไหม?】
【เห็นไหม ตำรวจยังเชื่อแล้ว สตรีมเมอร์มีฝีมือจริง ๆ รอดูกันต่อไป】
【ถ้าเรื่องนี้เป็นจริง พรุ่งนี้คงขึ้นพาดหัวข่าวแน่ สตรีมเมอร์ดังระเบิดแน่ ฉันขอกดติดตามไว้ก่อนเลย】
เจียงอวี๋มองจำนวนผู้ติดตามที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในระบบหลังบ้าน ใจเต้นด้วยความตื่นเต้น ทุกคนเหล่านี้ล้วนเป็นบุญกุศลที่กำลังจะสะสมได้!
ตามคำชี้แนะของเจียงอวี๋ ฉินซูเฉิงกับพวกก็พบถ้ำที่ซ่อนอยู่ตรงเชิงเขาจริง ๆ
มีแสงสลัว ๆ ส่องออกมาจากในถ้ำ และยังได้ยินเสียงคนคุยกันเป็นระยะ
ฉินซูเฉิงดีใจสุดขีด ยกปืนขึ้นพร้อมกับเพื่อนร่วมทีม ก่อนออกคำสั่งให้ทุกคนพุ่งเข้าไปในถ้ำพร้อมกัน
“อย่าขยับ! ยกมือขึ้น!”
ภายในถ้ำมีชายหัวโล้นหน้าตาดุดัน 2 คนนั่งอยู่ พวกเขาสะดุ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหัน ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกปืนสีดำมืด 3-4 กระบอกจ่อศีรษะ
ทั้งคู่ยกมือขึ้นตามสัญชาตญาณ รู้ตัวว่าสู้ไม่ไหวจึงไม่ได้ขัดขืน
“หวังเฉียง เจ้าเล่ห์ไม่เบาเลยนะ หนีรอดไปได้ต่อหน้าต่อตาพวกเรา” ฉินซูเฉิงพูดอย่างเคียดแค้น ก่อนลดปืนลงแล้วหยิบกุญแจมือออกจากเอว เตรียมใส่ให้เขา
หวังเฉียงมีสีหน้าไม่ยอมรับ กัดฟันถามอย่างเดือดดาลว่า “ที่นี่ซ่อนอยู่ลึกขนาดนี้ คุณหาพวกเราเจอได้ยังไง?”
“เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว นายทำชั่วไว้มาก สวรรค์ถึงได้ลงโทษ” ฉินซูเฉิงพูดพลางใส่กุญแจมือข้างหนึ่งให้เขา
แต่ตอนที่เขากำลังจะใส่กุญแจมืออีกข้าง เหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!
หวังเฉียงไม่ยอมรับชะตากรรมที่ต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้ เขากัดฟัน ดวงตาวาวโรจน์ ก่อนชักมีดสั้นออกจากเข็มขัดอย่างรวดเร็ว แล้วแทงเข้าที่ท้องของฉินซูเฉิงอย่างแรง
ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป ไม่มีใครคิดว่าเขาจะทำเรื่องบ้าบิ่นไม่กลัวตายแบบนี้ ทุกคนจึงห้ามไม่ทัน
ฉินซูเฉิงถูกแทงเข้าอย่างจัง ถอยหลังไปหลายก้าว เกือบจะล้มลงกับพื้น
“หัวหน้าฉิน!” ตำรวจนายหนึ่งร้องอย่างตกใจแล้วเข้าไปพยุงเขา ส่วนคนอื่น ๆ ก็รีบควบคุมตัวหวังเฉียงกับอีกคนไว้
ฉินซูเฉิงถูกตำรวจหนุ่มประคองไว้ ก้มมองเสื้อตรงหน้าท้องที่ถูกแทงทะลุเพียงชั้นนอก เหงื่อเย็นไหลพรากลงมา
เสื้อเกราะกันแทง! เสื้อเกราะกันแทงรับมีดเล่มนั้นไว้!
ถ้าไม่ได้สวมเสื้อเกราะกันแทงก่อนออกเดินทาง มีดเล่มนั้นคงทำให้เขาตายคาที่แน่นอน
【บ้าเอ๊ย! เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?】
ข้อความในห้องไลฟ์พุ่งขึ้นถึงจุดเดือดอีกครั้ง
【ผู้ต้องหาลงมือทำร้ายตำรวจแล้ว แทงตำรวจด้วย แต่ผู้กองฉินใส่เสื้อเกราะกันแทงอยู่ น่าจะไม่บาดเจ็บ】
【พระเจ้า นี่คือลางเลือดตกยางออกที่สตรีมเมอร์พูดถึงเมื่อกี้เหรอ? เกิดขึ้นจริงด้วย!】
【เหลือเชื่อเกินไปแล้ว สตรีมเมอร์ช่วยชีวิตผู้กองฉินไว้ แถมยังช่วยตำรวจจับผู้ต้องหาได้อีก】
【สุดยอดไปเลยท่านเทพ สตรีมเมอร์ คุณคือเทพของฉัน】
【อาจารย์เจียง ฉันมันตาบอดเองที่ไม่รู้จักยอดฝีมือ เมื่อกี้ยังด่าว่าคุณเป็นพวกต้มตุ๋นอยู่เลย ฉันผิดไปแล้ว】
ชาวเน็ตไม่น้อยเริ่มขอโทษเจียงอวี๋ที่เมื่อครู่พูดจาอวดดี บางคนใจกว้างหน่อยก็เริ่มส่งของขวัญให้เธอ
เจียงอวี๋เองก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอทำนายได้ว่าเคราะห์เลือดตกยางออกของฉินซูเฉิงได้หายไปแล้ว
ฉินซูเฉิงยังคงหวาดผวา มือที่ยกขึ้นเช็ดเหงื่อสั่นเล็กน้อย
เสี้ยววินาทีนั้น ในหัวของเขามีแต่เรื่องครอบครัว เขาไม่กล้าคิดเลยว่าถ้าตัวเองเป็นอะไรไป คนแก่และเด็ก ๆ ในบ้านจะทำอย่างไร
หลังควบคุมตัวทั้งสองคนได้แล้ว ฉินซูเฉิงก็ตั้งสติและสั่งให้เพื่อนร่วมทีมควบคุมตัวพวกเขากลับไปยังสถานีตำรวจ
จากนั้นฉินซูเฉิงก็หยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า แล้วปรับกล้องกลับมา
เมื่อเผชิญหน้ากับเจียงอวี๋ เขาไม่ได้ทำหน้าขึงขังสั่งสอนเหมือนก่อนอีกแล้ว แววตาเต็มไปด้วยความนับถือแทน
“อาจารย์เจียง คุณมีความสามารถจริง ๆ ผมฉินซูเฉิงยอมรับจากใจ บุญคุณที่ช่วยชีวิตผมไว้ ผมจะจำไว้ไม่ลืม! ผมขอโทษที่ล่วงเกินคุณก่อนหน้านี้ ขอโทษจริง ๆ!”
เจียงอวี๋ยิ้มแล้วพยักหน้า ไม่ถือสาที่เขาเข้าใจเธอผิดเมื่อครู่ ก่อนตัดสายไลฟ์