“แล้วหลังจากนั้น เขาเปลี่ยนไหม?” เจียงอวี๋ถามต่อ
สีหน้าของหญิงสาวผ่อนคลายลงเล็กน้อย “เปลี่ยนแล้ว แต่ก็เปลี่ยนไม่หมด อย่างน้อยเขาก็ไม่กินสัตว์ดิบ ๆ แล้ว เปลี่ยนมากินอาหารสัตว์เลี้ยงแทน
“แต่ยังดีที่ฉันซื้ออาหารสัตว์เลี้ยงเกรดดีให้เขา ส่วนผสมสะอาดมาก เขากินแบบนั้นฉันก็พอฝืนใจยอมรับได้”
พูดจบ หญิงสาวก็ทำหน้าหนักใจ ก่อนถามอีกครั้งว่า “คุณนักไลฟ์ ช่วยทำให้เขากินอาหารปกติเหมือนคนทั่วไปไม่ได้เหรอ? เขาเป็นแบบนี้แล้วฉันรู้สึกไม่สบายใจเลย”
เจียงอวี๋ครุ่นคิด ก่อนถามว่า “บอกวันเดือนปีเกิดกับเวลาเกิดของแฟนเธอได้ไหม?”
“ได้ค่ะ” หญิงสาวรับปาก แล้วส่งวันเดือนปีเกิดของแฟนหนุ่มให้เจียงอวี๋ทางข้อความส่วนตัว
เจียงอวี๋นับนิ้วคำนวณแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ วันเดือนปีเกิดชุดนี้ว่างเปล่า หมายความว่าไม่มีใครเกิดมาตรงกับดวงชะตานี้
จนปัญญา เธอจึงถามต่อว่า “ตอนนี้แฟนเธออยู่ที่ไหน? ฉันขอดูหน้าเขาหน่อยได้ไหม?”
หญิงสาวเหลือบมองนาฬิกาบนผนังแล้วตอบว่า “เขาทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลสัตว์ นับเวลาแล้วน่าจะเลิกงานเร็ว ๆ นี้ค่ะ”
เจียงอวี๋พยักหน้า แล้วรออย่างใจเย็น
ไม่ถึง 5 นาที ประตูห้องของหญิงสาวก็เปิดออก เด็กหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ถือถุงส้มเดินเข้ามา
เด็กหนุ่มอายุไล่เลี่ยกับหญิงสาว หน้าตาหล่อมาก ผมสีน้ำตาลเกาลัด มีหน้าม้าแสกบาง ๆ ปรกหน้าผาก ทั้งช่วยขับผิวให้ดูขาวและเสริมรูปหน้าให้ดูดี
ดวงตาของเขาพิเศษมาก ม่านตาสีเขียวอ่อน ทั้งโตทั้งเป็นประกาย ราวกับมรกตสองเม็ดที่กำลังส่องแสงระยิบระยับ