บ่ายวันหนึ่งที่แดดจ้า เจียงอวี๋กำลังนอนอาบแดดอยู่ในสวนบ้านตัวเอง จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พบว่าเป็นสายจากฉินซูเฉิง
“โอ้โห มีงานเข้าแล้ว!”
เธอยิ้มพลางพึมพำ ก่อนกดรับสาย
ฉินซูเฉิงทักทายเธออยู่สองสามคำ แล้วค่อยเข้าเรื่อง
“อาจารย์เจียง ผมมีญาติห่าง ๆ คนหนึ่งเจอเรื่องแปลก ๆ อยากรบกวนให้คุณช่วยดูหน่อยครับ”
เจียงอวี๋พยักหน้าแล้วตอบว่า “ให้เขาไปหาฉันที่ร้านกิจการทางวิญญาณนะ ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้”
เมื่อเจียงอวี๋ขับรถไปถึงร้านกิจการทางวิญญาณ ก็เห็นถังโต้วโต้วกำลังดูดวงให้คนคนหนึ่งอยู่
เห็นเขาดูเส้นลายมือของอีกฝ่ายบ้าง จ้องใบหน้าบ้าง ปากก็พึมพำไม่หยุด นิ้วมือขยับคำนวณอยู่ตลอด ดูเป็นมืออาชีพไม่น้อย
เธอจึงยกเก้าอี้ไปนั่งข้าง ๆ แล้วมองฝีมือของลูกศิษย์ตัวเองอย่างสนอกสนใจ
ชายที่มาดูดวงเป็นชายวัยกลางคน สวมสูทเรียบร้อย เสยผมไปด้านหลัง แต่งตัวเหมือนนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ
แต่เจียงอวี๋สังเกตเห็นว่าสูทกับเสื้อเชิ้ตของเขายับยู่ยี่ ถุงเท้าตรงข้อเท้าก็ขาดเป็นรู ดวงตาไร้ชีวิตชีวา ดูหม่นหมองไร้แวว ริมฝีปากมีตอหนวดสีคล้ำขึ้นประปราย ท่าทางดูอับโชคไปทั้งตัว
ตอนนี้เขาอารมณ์แย่มาก ใบหน้าเหยเกเหมือนมะระขม เล่าเรื่องของตัวเองให้ถังโต้วโต้วฟังอย่างหมดอาลัยตายอยาก
“ผมก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ช่วงนี้ดวงการเงินแย่มากจริง ๆ บริษัทที่มีมูลค่าตลาดเป็นร้อยล้านหยวนก็ล้มละลายไปเฉย ๆ ผมสงสัยจริง ๆ ว่าไปเจออะไรไม่ดีเข้าหรือเปล่า”
ถังโต้วโต้วดูโหงวเฮ้งของเขาแล้วคำนวณวันเดือนปีเกิด จากนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น ถามอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “คุณหย่าแล้วใช่ไหม?”
ชายคนนั้นชะงัก ก่อนถามอย่างตื่นเต้นว่า “ใช่ครับ คุณคำนวณออกมาได้เหรอ?”