ตอนที่ 13 เก็บหีบขวางทาง รับครอบครัวพยานกลับมา
หยวนฝูเซิงวิ่งพรวดเข้ามาในโกดังจนรองเท้าหลุดไปข้างหนึ่ง
“เถ้าแก่ซาง มีคนตามไปถึงบ้านพี่สาวผมแล้ว! เมียกับลูกผมไม่กล้าออกจากบ้านเลยครับ”
หลังจากเขามาแจ้งข่าววันนั้น ซางจืออี้ก็ให้คนคอยระวังไว้ก่อน ทั้งภรรยาและลูกของเขาจึงย้ายไปพักที่บ้านพี่สาว เดิมทีคิดว่าหลบจากบ้านเก่า รอดูสถานการณ์สักสองสามวันก็คงพอ แต่ไม่คิดว่าพอถึงวันที่ 14 เดือน 9 คนพวกนั้นจะตามไปถึงบ้านที่ขออาศัยอยู่ได้
“พวกนั้นลงมือหรือยัง?” เธอถาม
“ยังครับ เอาแต่ซุ่มอยู่ตรงปากตรอก ผมถามว่ามาหาใคร พวกนั้นกลับถามผมว่าไปพูดแทนใคร ถึงได้พูดเรื่องที่ไม่ควรพูดออกมา”
เสิ่นเยี่ยนเหิงวางสมุดบัญชีเก่าในมือลงแล้วลุกขึ้น ลอบเล่นงานใบส่งของไม่สำเร็จ ก็หันไปข่มขู่ผู้หญิงกับเด็กแทน คนพวกนี้ช่างต่ำช้าจริง ๆ!
“ไปรับพวกเขามาก่อน” เขาพูด “ผมกับจ้าวเหยี่ยไปเอง”
ซางจืออี้สั่งให้เหวินซู่เสียนเตรียมกุญแจไว้แล้ว “จัดห้องพักด้านในของเรือนหลังให้เรียบร้อย หน้าต่างหันเข้าลาน ให้พวกเขาพักกันก่อน ถ้าพี่สะใภ้อยากทำอาหารซักผ้าเองก็ได้ ไม่ต้องหลบอยู่แต่ในห้อง”
หยวนฝูเซิงถูมือไปมา “ผมกลัวจะทำให้พวกคุณเดือดร้อนครับ”
“ไปรับภรรยากับลูกมาก่อน เรื่องที่พักไม่ต้องห่วง” ซางจืออี้มองเขา “เรื่องเป็นพยาน ค่อยตัดสินใจให้ดีก่อนแล้วค่อยพูด”
หยวนฝูเซิงก้มหน้าปาดน้ำตา “ผมยินดีครับ ถ้าผมกลับคำ ความผิดเรื่องของหายก็ยังตกอยู่ที่ผมอยู่ดี ผมขอแค่ให้เมียกับลูกอยู่อย่างสงบก็พอ”
เสิ่นเยี่ยนเหิงเดินออกจากประตู แล้วตัวอักษรแถวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
【ภารกิจคุ้มกัน: ส่งหยวนฝูเซิงและครอบครัวไปยังที่พักอย่างปลอดภัย จัดการที่พักให้เรียบร้อย และให้พยานสมัครใจยืนยันคำให้การ รางวัล: พื้นฐานการต่อสู้ระดับเริ่มต้น แต้มกิจการคงเหลือ: 60】
คราวนี้ได้ความสามารถที่ใช้ป้องกันตัวแล้ว! เขามองมือตัวเอง กำหมัดแน่นแล้วคลายออก ตอนนี้เขามีแรง แต่ถ้าเจอคนเข้ามากระชากจริง ๆ ก็อาจยังใช้แรงไม่เป็น กำลังขาดสิ่งนี้พอดี
ต้องไปรับคนกลับมาก่อน จะมัวดีใจอยู่ตรงนี้อย่างเดียวไม่ได้