หลังเปิดหีบของมนุษย์กลายพันธุ์เสร็จ เสิ่นอี้ก็หยิบหีบของนักผจญภัยสามคนที่ได้มาจากเขตใต้ขึ้นมา
อาจเป็นเพราะยังไม่ได้อุปกรณ์ที่เหมาะกับตัวเอง หงหลางจึงภาวนาไม่หยุด “ขออุปกรณ์ชั้นยอดที่เพิ่มพลังให้หน่อยเถอะ... พระเจ้าช่วยลูกด้วย อาเมน”
เสิ่นอี้มองแล้วแอบหัวเราะ จงใจวางหีบที่ได้มาจากผู้เชี่ยวชาญด้านพละกำลังไว้เปิดเป็นใบสุดท้าย ก่อนจะเปิดหีบของชายอินเดีย
ภารกิจครั้งนี้เป็นภารกิจแข่งขัน การสังหารนักผจญภัยคนอื่นจะได้อุปกรณ์เพียงชิ้นเดียว แถมยังสุ่มอีกต่างหาก เสิ่นอี้จึงไม่ได้หวังว่าจะได้ของดีอะไร
แต่พอเปิดหีบ เสิ่นอี้กลับเห็นเปลวไฟประหลาดกลุ่มหนึ่งอยู่ข้างใน
“เมล็ดเพลิงระดับดี: ไอเทมธาตุไฟ เป็นของใช้สิ้นเปลือง เพิ่มความสามารถธาตุไฟให้กับอาวุธหรืออุปกรณ์ที่กำหนดได้หนึ่งครั้ง
เมื่อติดเข้ากับอาวุธประชิด จะสร้างความเสียหายจากเปลวไฟเพิ่มเติมเมื่อโจมตี ความเสียหายจากเปลวไฟคิดเป็น 5 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์ของความเสียหายจากการโจมตี ใช้ได้ 70 ครั้ง
เมื่อติดเข้ากับอุปกรณ์ป้องกัน จะสร้างวงแหวนเพลิง สะท้อนความเสียหายจากเปลวไฟ 6 หน่วยเมื่อถูกโจมตี และต้านทานความเสียหายธาตุไฟ มีลำดับความสำคัญ 22 เมื่อถูกโจมตีครบ 60 ครั้งจะหายไป
เมื่อติดเข้ากับอาวุธประเภทธนู มีโอกาส 10 เปอร์เซ็นต์ที่จะสร้างความเสียหายจากเปลวไฟระเบิดเป็นวงกว้าง 3×3 พลังโจมตี 30 ใช้ได้ 50 ครั้ง; เมื่อติดเข้ากับอาวุธปืน จะทำให้ปืนทั่วไปยิงกระสุนธาตุไฟได้ ผลจะหายไปหลังยิงครบ 100 นัด
เมื่อติดเข้ากับกระสุนทั่วไป จะเปลี่ยนเป็นกระสุนพิเศษ—กระสุนเพลิง ซึ่งสร้างความเสียหายธาตุไฟได้ ติดกับกระสุนได้ 100 นัด ไอเทมนี้ใช้ได้กับอุปกรณ์ระดับดีเท่านั้น หลังใช้เมล็ดเพลิงแล้ว ไม่ว่าจะใช้จำนวนครั้งหมดหรือไม่ ผลจะหายไปเมื่อออกจากโลกภารกิจ”
“เอ๊ะ?” ทุกคนร้องออกมาพร้อมกัน
ชายอินเดียคนนี้เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านไฟจริง ๆ แม้แต่ไอเทมที่ทิ้งไว้หลังตายก็ยังเกี่ยวกับไฟ
เสิ่นอี้ยิ้ม “ดูเหมือนของชิ้นนี้จะเหมาะกับฉันที่สุดแล้ว”
หงหลางโวยวาย “ถ้านายจะใช้ ฉันก็ไม่ขัดหรอก แต่จะบอกว่าเหมาะกับนายที่สุดก็ยังไม่แน่ บนนี้เขียนชัดเจนว่าใช้กับอาวุธระดับดีหรือต่ำกว่าได้ทุกชนิด”