ตอนที่ 5 จนจะร้องไห้
หนิงซีเดินเข้าไปในห้องน้ำ
พื้นชื้นเล็กน้อย แต่ไม่มีคราบน้ำ เห็นได้ชัดว่า贺恪舟ใช้ห้องน้ำเสร็จก็ถูพื้น
เธอยืนอยู่หน้าอ่างล้างหน้า เงยหน้ามองตัวเองในกระจก แล้วก็ชะงักไป
ผู้หญิงในกระจก ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือขาวใสเป็นประกาย แก้มแดงระเรื่อสองข้างอย่างไม่เป็นธรรมชาติ ผมสีชมพูกุหลาบทองหยิกฟูเบาสบาย ดูเข้ากับตัวเธอราวกับมีแสงนวลล้อมรอบ ดวงตากลมโตแวววาว สันจมูกสูงโด่งเรียวสวย ปลายจมูกเชิดขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากสีเชอร์รี่อ่อนๆ หวานเย็นละมุน ราวกับน้ำตาลที่เคลือบน้ำค้างในวันเหมันต์
นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่หนิงซีทะลุเข้านิยายที่ได้มองใบหน้าและร่างกายของเจ้าของร่างเดิมตรงๆ
ใบหน้านี้เพียงแค่มองผ่านๆ ก็รู้สึกได้ถึงความงามที่ทำให้ต้องตะลึง
คล้ายกับตัวเธอก่อนทะลุเข้านิยายอยู่หกเจ็ดส่วน
เธอกะพริบตา คนในกระจกก็กะพริบตาตาม
หนิงซีเอามือแนบแก้มที่ยังร้อนผ่าว พยายามอย่างหนักที่จะลบภาพร่างกายของ贺恪舟ออกไปจากหัว
เธอไม่ต้องการร่างกายที่อ่อนแอแบบนี้เลยจริงๆ
ร่างกายเดิมของเธอ จากการเต้นรำและควบคุมอาหารมาหลายปี ถึงแม้จะไม่มีใบหน้าที่สวยงาม แต่ก็แข็งแรงและมีชีวิตชีวา
ดีกว่าร่างนี้มากนัก
เธอยกมือเทียบความสูงตัวเอง เจ้าของร่างเดิมเตี้ยกว่าเธอเล็กน้อย ประมาณ 165 เซนติเมตรได้
หนิงซีลดมือลง สายตาจับอยู่ที่แก้วมัคสีดำและสีชมพูคู่กันบนชั้นวางของอ่างล้างหน้า
ในแก้วทั้งสองมีแปรงสีฟันเสียบอยู่
หนิงซีทิ้งแปรงสีฟันรูปหมูน้อยสีชมพูของเจ้าของร่างเดิม แล้วโชคดีที่เจอแปรงสีฟันสีดำอันใหม่ในตู้ใต้อ่างล้างหน้า
ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าต้องเป็นของที่贺恪舟ซื้อไว้
หนิงซีต้องใช้ความพยายามอย่างมากถึงจะแกะห่อแปรงสีฟันใหม่ออก
เธอไม่ชอบใช้แก้วตอนแปรงฟัน ชอบใช้มือรองน้ำ ล้างแปรงฟันอย่างพิถีพิถัน
แปรงสีฟันในมือขวาบางทีก็ไปโดนแผลที่ฝ่ามือ เจ็บแปลบๆ
หนิงซีแปรงฟันเสร็จ เอาแปรงสีฟันสีดำใส่ลงในแก้วมัคสีชมพูบนชั้น
เธอพาร่างกายที่แทบจะหมดแรงเดินไปปิดไฟในห้องนั่งเล่น อาศัยแสงจันทร์คลำทางกลับมานอนบนโซฟา ห่มผ้าห่มให้เรียบร้อย
ค่ำคืนนี้ทำให้เธอหมดแรงสิ้นดี
มือเธอคลำหาโทรศัพท์ตามความเคยชิน
วินาทีต่อมา ถึงนึกได้ว่าโทรศัพท์ของเจ้าของร่างเดิมอยู่ในห้องนอน
ตอนนี้贺恪舟คงหลับไปแล้ว
ถ้าเธอเข้าไปเอาโทรศัพท์ คงไปรบกวนเขา
หนิงซีหลับตาลง บังคับตัวเองให้หลับ
เธอนึกว่าจะหลับยาก แต่พอหลับตาไปได้ไม่กี่นาที สติก็เลื่อนลอยหายไป
แต่ไม่นาน เธอก็สะดุ้งตื่นเพราะฝันร้าย
ในฝัน เธอเห็นกับตาว่า贺恪舟ถูกรถชนกระเด็น
ภาพเปลี่ยนไป ชายหนุ่มมองเธอด้วยดวงตาสีดำนิ่งเยียบเย็น ข้ามถนนมา ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติเลอะไปด้วยเลือด
หนิงซีตกใจจนผุดลุกขึ้นจากโซฟา
ข้างนอกสว่างจ้าแล้ว แสงแดดส่องลงมาบนโซฟาในห้องนั่งเล่น ส่องให้ทุกอย่างสว่างไสว
หนิงซีลูบเหงื่อที่คอ มองไปทางห้องนอนรองตามสัญชาตญาณ
ประตูห้องนอนรองเปิดอ้าอยู่
贺恪舟ออกไปทำงานแล้ว
หนิงซีเดินเข้าไปในห้อง เห็นเตียงที่ตอนเธอออกไปเมื่อคืนเป็นยังไง ตอนนี้ก็ยังเป็นอย่างนั้น กดขมับ
เมื่อคืน贺恪舟ไม่ได้นอนบนเตียง
ตอนนี้贺恪舟รังเกียจเธอทางกายภาพ
หนิงซีหาโทรศัพท์ที่ไม่ได้แตะทั้งคืนบนโต๊ะข้างเตียง ใช้ทิชชู่เปียกฆ่าเชื้อที่贺恪舟ซื้อไว้เช็ดทำความสะอาดทั้งตัวเครื่อง
เธอกดเปิดหน้าจอ
ปลดล็อกด้วยใบหน้า หน้าจอหลักเด้งเตือนแบตเตอรี่เหลือน้อยกว่าร้อยละสี่
ตอนนี้คือเวลา 7:48 น.
หนิงซีนั่งบนเตียงเสียบชาร์จโทรศัพท์ กดเข้าแอปแชท
ข้อความในนั้น 99+
เธอกวาดตามองข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน หัวคิ้วขมวดลึกขึ้นเรื่อยๆ
เจ้าของร่างเดิมที่ตกงานอยู่บ้าน ไม่ยอมอยู่ว่างๆ คุยอย่างเมามันกับผู้ชายมากมายในโลกออนไลน์ แถมยังหาเหตุผลบอกใบ้ให้ผู้ชายพวกนั้นโอนเงินให้อีก
หนิงซีกลัวมากว่าเจ้าของร่างเดิมจะหลอกเงินในเน็ตไปเยอะ
พอเห็นว่ามีผู้ชายที่ชื่ออาเฉิงคนเดียวที่โอนให้เจ้าของร่างเดิมสามครั้งๆ ละ 520 หยวน ถึงค่อยโล่งอก
เธอเลื่อนนิ้วลง แต่ดันไปกดเข้าไปในข้อความใหม่จนได้
อาเฉิง: [โอนให้ 5200]
อาเฉิง: [ผมอยากเจอคุณวันนี้]
อาเฉิง: [เราเจอกันเถอะ]
หนิงซีกดเข้าไปดูหน้าไทม์ไลน์ของเขา เห็นรูปและข้อความที่เขาโพสต์เมื่อชั่วโมงที่แล้ว กำลังขนอิฐในไซต์ก่อสร้างเป็นกำลังใจให้ตัวเอง เงียบไปพักใหญ่
หาเงินได้ยากลำบากขนาดนี้ เอาไปซื้อของอร่อยๆ กิน พัฒนาคุณภาพชีวิตตัวเองดีกว่าไหม?
คบหาในเน็ตหวังอะไร? หวังโดนหลอกหรือไง?
หนิงซีแต่เช้าก็ถูกฝันร้ายและข้อความพาพาลพวกนี้ทำให้หงุดหงิดมาก
เธอกดเข้ากระเป๋าเงิน ดูว่ามีเงินเหลืออยู่สองพันสามสิบหยวน ก็โอนคืน 1560 หยวนให้หัวข้อนี้ที่ชื่ออาเฉิง
ข้อความของฝ่ายชายระเบิดเข้ามาไม่หยุดอยู่นานครึ่งชั่วโมง
ระหว่างนั้น หนิงซีตอบกลับไปเพียงประโยคเดียวว่า รับเงินแล้วค่อยคุย
รายชื่อเพื่อนของเจ้าของร่างเดิมเยอะเกินไป เธอลบจนมือหงิก
แอปหาคู่และแพลตฟอร์มไลฟ์สดของเจ้าของร่างเดิมในโทรศัพท์ เธอลบออกหมด
หน้าจอโทรศัพท์และรายชื่อเพื่อนสะอาดตาแล้ว เธอถอนหายใจเฮือกหนึ่ง
พออาเฉิงรับเงินโอนนั้นแล้ว หนิงซีก็ลบเขาทิ้งทันที
หนิงซีเช็คแอปการจ่ายเงินทั้งหมดของเจ้าของร่างเดิม
พอเห็นว่าเหลือแค่หนี้ Ant Credit Pay ไม่ถึงพันหยวน หัวใจที่ลอยอยู่ก็วางลง
เดือนที่แล้วตอนออกค่าจ้าง贺恪舟ช่วยใช้หนี้ให้เจ้าของร่างเดิมหลายแพลตฟอร์ม เจ้าของร่างเดิมสัญญากับ贺恪舟ว่า ถ้าเขาช่วยใช้หนี้ทั้งหมดให้ เธอจะไม่ก่อหนี้ล่วงหน้าอีก
สัญญาแบบนี้ ช่วงสั้นๆ เจ้าของร่างเดิมก็จะทำตาม
แต่พอนานไปไม่มีเงินจริงๆ ก็จะก่อหนี้ล่วงหน้าอยู่ดี
เดี๋ยวนะ ยังมีบัตรเครดิตอีก
หนิงซีล็อกอินเข้าแอป
บัตรเครดิตมียอดรูดไปเกือบห้าพัน
รวมแล้ว ทั้งตัวเธอ นอกจากเงินสดในกระเป๋า WeChat เหลืออยู่ 470 หยวน ยังมีหนี้หกพัน
โอ้พระเจ้า
เธอจะจนร้องไห้อยู่แล้ว
หนิงซีคิดคำนวณเจ้าหนี้ของตัวเองในใจ เจ้าหนี้ก้อนใหญ่ที่สุดตอนนี้คือ贺恪舟
เจ้าหนี้ก้อนที่สองคือเมิ่งอีเจิน
เธอเปิดตู้เสื้อผ้า เจอกระเป๋าเดินทางสีฟ้าใบเล็กขนาด 20 นิ้วที่ซ่อนอยู่ในกองเสื้อผ้า
เปิดกระเป๋าออก ด้านในมีเงินสดหนึ่งแสนแปดหมื่นหยวนวางเรียงอย่างเป็นระเบียบ
按理说，她这么穷，看到这么多钱，即便不能用，也会开心一点。 按理说，她这么穷，看到这么多钱，即便不能用，也会开心一点。 按理说，她这么穷，看到这么多钱，即便不能用，也会开心一点。 ตามเหตุผลแล้ว เธอจนขนาดนี้ เห็นเงินมากมายขนาดนี้ ถึงแม้จะใช้ไม่ได้ ก็น่าจะดีใจบ้าง
แต่เธอกลับยิ้มไม่ออกจริงๆ
เจ้าของร่างเดิมใช้เวลาครึ่งเดือน ยักย้ายเงินสามแสนนี้ออกมา
หนึ่งแสนสองหมื่นฝากเข้าบัญชีธนาคาร แบ่งโอนหกวันให้คนกลางศัลยกรรมเถื่อนใน WeChat
ที่เหลือหนึ่งแสนแปดหมื่น อยู่ที่นี่ทั้งหมด
คนกลางเถื่อนยังรอหลอกเงินเธอเพิ่มอีก ตอนนี้เธอยังติดต่อเขาได้
หนิงซีตัดสินใจไปแจ้งความที่โรงพักเดี๋ยวนี้ทันที
คนกลางเถื่อนยังรอหลอกเงินเธอเพิ่มอีก บางทีเงินก้อนนี้อาจจะตามคืนได้
เธอปิดกระเป๋าเดินทาง ยัดกลับเข้าไปในตู้เสื้อผ้าซ่อนไว้เหมือนเดิม
หนิงซีล้างหน้าลวกๆ ไม่ได้กินข้าวเช้า หาพาวเวอร์แบงค์ หยิบโทรศัพท์ ตรงไปโรงพัก
ระหว่างทาง เธอหลั่งน้ำตาแห่งความเสียใจ
สวรรค์เอ๋ย ข้าทะลุเข้านิยายข้ายอมแล้ว แต่ท่านจะให้เส้นเวลาที่ดีกว่านี้หน่อยได้ไหม
ตัวอย่างเช่น เจ้าของร่างเดิมยังไม่ได้ทารุณ รังแก贺恪舟 เธอทะลุมาในตอนที่ทั้งสองเพิ่งเริ่มคบหาในเน็ต
หรืออีกตัวอย่าง เจ้าของร่างเดิมยังไม่ได้ขโมยเงินก้อนนี้
คิดสวยแต่ความจริงโหดร้าย
หนิงซีชะตาลิขิตแล้ว
ตอนนี้เธอตกงาน เงินไปเช่าห้องข้างนอกก็ไม่มี ปัญหาปากท้องต่อจากนี้ก็ต้องคิดถึง
เธอทำตัวเป็นกาฝากเหมือนเจ้าของร่างเดิมไม่ได้ และจะไม่ทำด้วย
มีมือมีเท้ามีทักษะ ยังไงก็ต้องมีข้าวกิน
หนิงซีอยากชิ่งหนี แต่ก่อนจะหนี เธอต้องเก็บเงินให้ได้ก้อนหนึ่ง คืนให้贺恪舟
เจ้าของร่างเดิม สามเดือนนี้ใช้เงินของ贺恪舟ไปมากมายมหาศาลจริงๆ
เธอไม่เพียงแต่ต้องเก็บเงินคืน贺恪舟 ยังต้องเก็บเงินให้พอสำหรับเช่าห้องและใช้ชีวิตข้างนอก
หนี้เงินใช้คืนง่าย หนี้บุญคุณใช้คืนยาก
เจ้าของร่างเดิมติดหนี้เงิน贺恪舟 ยังติดหนี้บุญคุณเขาด้วย ถึงได้บอกว่า贺恪舟เป็นเจ้าหนี้ก้อนที่หนึ่งของเธอ
เหตุและผลจะวนกลับมาเป็นวัฏจักร เป็นแค่เรื่องของเวลา
ในเมื่อตอนนี้เธอเข้ามาแทนที่เจ้าของร่างเดิมแล้ว ผลที่จะตามมาทีหลัง เธอต้องเป็นผู้รับ
หนิงซีไม่อยากรับผลลัพธ์ที่เธอรับไม่ไหว
โชคดีที่ยังทันแก้ไข
เดินอยู่บนถนน ถูกแดดเผาจนลืมตาไม่ขึ้น เสียดายมากที่ออกจากบ้านเร็วไป ไม่ได้เอาร่ม แถมยังไม่ได้มัดผม
เธอเปิดผมขึ้นเพื่อระบายความร้อน
เดือนมิถุนายนที่ซินเฉิง เข้าสู่ฤดูร้อนแล้ว
แดดแผดเผาจนผิวหนังคนแสบร้อน
แผลถลอกที่หัวเข่า ทำให้หนิงซีอยากเดินเร็วก็เร็วไม่ได้
โรงพักที่ใกล้ที่สุดในแผนที่นำทางต้องเดินเกือบสามกิโลเมตร
มีรถเมล์ตรง เธอเบียดถึงสองรอบถึงจะขึ้นได้
หนิงซีลงจากรถเมล์ด้วยสีหน้าซีดเซียว
เธอเอามือถูใบหน้าอย่างแรง รวบรวมสติเดินเข้าไปในโรงพัก
เงินหนึ่งแสนสองหมื่นนี้ เธอต้องตามคืนให้ได้
เธอขอสาปแช่งคนโกงทั้งหลายในโลกนี้ ให้ซวยหนัก ดื่มน้ำเย็นยังติดฟัน
ส่วนคนที่ไม่คิด หลงโลภ อยากได้ของถูก หรือถูกกิเลสตัวเองครอบงำจนถูกหลอก สมควรแล้ว ไม่ควรค่าแก่ความเห็นใจ