คราวนี้เซี่ยเจาฝานถึงได้เห็นรูปร่างหน้าตาของเขาชัดเจน
เขาเป็นชายหนุ่มวัยยี่สิบต้น ๆ คิ้วตาคมคาย ใบหน้าขาวสะอาด รูปร่างสูงโปร่ง
แม้ยามนี้จะเห็นได้ชัดว่ากำลังถูกไล่สังหาร แต่กลับไม่เผยท่าทีอิดโรยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม กลับมีบุคลิกปลอดโปร่งผ่าเผยอันเป็นเอกลักษณ์ของจอมยุทธ์หนุ่ม
โดยเฉพาะวิชาตัวเบาเมื่อครู่ เรียกได้ว่าเกินกว่าความเข้าใจของเซี่ยเจาฝานที่มีต่อคนทั่วไปไปไกลโข
ชื่อหนึ่งผุดขึ้นในใจนางโดยไม่รู้ตัว
อ๋องฉิน
หากในใต้หล้านี้ยังมีผู้ใดวัยไล่เลี่ยกันที่สามารถเทียบฝีมือกับคนผู้นี้ได้ เกรงว่าคงมีเพียงอ๋องฉินผู้ได้รับสมญาว่าเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งต้าจโจวเท่านั้น
ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้น เซี่ยเจาฝานก็ได้ยินเสียงแหวกอากาศทุ้มต่ำดังมาจากเบื้องหน้า
เงาร่างสีดำสนิทร่างหนึ่งทะยานลงมาจากชายคา ชายเสื้อพลิ้วสะบัดไปมา ราวกับแผ่แรงกดดันน่าหวาดหวั่นออกมา
เห็นเพียงเขาซัดฝ่ามือออกไป พลังฝ่ามือควบแน่นเป็นกระแส บีบให้ชายหนุ่มผู้นั้นหยุดชะงักกลางอากาศได้อย่างแข็งกร้าว
เซี่ยเจาฝาน “……”
นางอดสบถในใจไม่ได้ วันนี้ฉันไม่ควรออกจากบ้านหรือไงนะ?
เมื่อครู่ฉันเพิ่งคิดถึงอ๋องฉิน หมอนี่ก็โผล่มาจริง ๆ เร็วยิ่งกว่าสั่งอาหารเดลิเวอรีเสียอีก แถมยังโผล่มาด้วยวิธีแบบนี้อีกต่างหาก
ออกมากินข้าวทั้งทียังมาเจอผู้ชายในอนาคตของเซี่ยจิ่นอี๋อีก ซวยจริง ๆ!
ชายชุดดำสนิทผู้นั้นร่อนลงกลางถนน พลังอำนาจรอบกายดุจคลื่นมหึมา เขาคืออ๋องฉินผู้เลื่องชื่อแห่งราชสำนักต้าจโจว