โดยเฉพาะบุตรสาวที่เลี้ยงดูมานานถึง 15 ปีคนนี้
จากเด็กหญิงตัวน้อยผิวพรรณผุดผ่องน่ารักน่าเอ็นดู จนเติบโตเป็นสาวงามที่งามสง่า เซี่ยเจาฝานแทบจะเติบโตขึ้นมาภายใต้สายตาของนางทีละน้อย
ความผูกพันตลอด 15 ปี จะตัดใจละทิ้งได้ง่าย ๆ ด้วยคำว่า “มิใช่บุตรแท้ ๆ” เพียงคำเดียวได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น แม้สายเลือดจะสำคัญ แต่สำหรับมารดาคนหนึ่ง เด็กที่เลี้ยงดูมากับมือก็เป็นดั่งดวงใจเช่นกัน
ทว่าในตอนนี้ นางยังมีบุตรสาวอีกคน
เซี่ยจิ่นอี๋ เด็กที่มีสายเลือดของตนอย่างแท้จริง แต่ต้องทนทุกข์อยู่ข้างนอกมานานกว่าสิบปี
ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องเหล่านี้ ฮูหยินเสิ่นก็รู้สึกว่าตนติดค้างนางอย่างมาก จนแทบอยากชดเชยความรักของมารดาที่ขาดหายไปตลอดหลายปีให้หมดในคราวเดียว
แต่ความชดเชยนี้กลับกลายเป็นสิ่งที่บาดตาที่สุดในสายตาของเซี่ยเจาฝานคนเดิม
นางหวาดกลัว กลัวว่าจะไม่ได้เป็นบุตรสาวที่มารดารักมากที่สุดอีกต่อไป กลัวว่าบิดาจะไม่เห็นความสำคัญของตน กลัวว่าพี่ชายจะเข้าข้างเซี่ยจิ่นอี๋
ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ วันหนึ่งทุกคนอาจบอกนางว่า คนที่เกินมาแท้จริงแล้วคือตัวนางเอง