คราวนี้ฉินหย่วนเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ตั้งใจจะอยู่ที่นี่นาน
เรื่องราวในต้าจโจวเดิมทีก็เป็นเพียงเหตุบังเอิญ สาเหตุหลักที่เขาอยู่ที่นั่นนานขนาดนั้น เป็นเพราะพบเซี่ยจิ่นอี๋ เซี่ยเจาฝาน และจ้าวอวิ๋นเจิง—คนพิเศษทั้งสาม
ส่วนที่ราชสำนักกลางแห่งนี้ เป็นเพียงภารกิจที่สำนักจัดขึ้นชั่วคราว เพื่อมารับศิษย์ใหม่ที่ผ่านการคัดเลือกในรุ่นนี้
ดังนั้นหลังฉินหย่วนมาถึง เขาจึงไม่ทำอะไรเกินจำเป็น
ตรวจสอบเสร็จ ยืนยันรายชื่อ รับคนขึ้นเรือ
กระบวนการทั้งหมดกระชับฉับไวเสียจนเซี่ยเจาฝานยังอดอ้าปากค้างไม่ได้ ใช้เวลาไปไม่ถึงครึ่งวัน
ผู้บำเพ็ญที่ประจำอยู่ ณ จุดพักเตรียมรายชื่อไว้ล่วงหน้าแล้ว ส่วนเด็ก ๆ ที่ผ่านการตรวจสอบก็ทยอยขึ้นเรือเหาะท่ามกลางเสียงร้องไห้และคำกำชับของครอบครัว
เด็กบางคนเห็นได้ชัดว่ายังไม่พร้อมจะจากพ่อแม่ไป ดวงตาแดงก่ำ ก่อนขึ้นเรือยังหันกลับไปมองครั้งแล้วครั้งเล่า
บางคนกลับตื่นเต้นเต็มใบหน้า เปี่ยมด้วยความคาดหวังต่อชีวิตในสำนักเซียนเบื้องหน้า
เด็กที่อายุมากกว่าสักหน่อยบางคนเริ่มแสร้งทำเป็นสงบนิ่ง พยายามทำให้ตนดูเหมือนผู้บำเพ็ญอย่างแท้จริง
เซี่ยเจาฝานยืนมองอยู่ข้าง ๆ ในใจก็อดทอดถอนใจไม่ได้
หลายครั้ง เส้นทางชีวิตที่แยกออกเป็นคนละสายก็เริ่มต้นจากการตัดสินใจเพียงครั้งเดียวเช่นนี้
บางที ในบรรดาเด็กเหล่านี้ อาจมีคนที่ก้าวไปได้ไกลในวันหน้า
บางที คนส่วนใหญ่คงหยุดอยู่ที่ขอบเขตใดขอบเขตหนึ่ง สุดท้ายทั้งชีวิตก็อาจไม่อาจทะลวงขั้นสร้างฐานได้
แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ได้รับโอกาสเลือกเส้นทางชีวิตของตนเองแล้ว
