เกิดเป็นคุณหนูกำมะลอ ฉันอัปแต้มจนกลายเป็นเซียน

ตอนที่ 147 เรื่องสิทธิประโยชน์น่ะ ต้องดูด้วยว่าเอาไปเทียบกับใคร

7 นาที· 1.5K คำ

คราวนี้ฉินหย่วนเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ตั้งใจจะอยู่ที่นี่นาน

เรื่องราวในต้าจโจวเดิมทีก็เป็นเพียงเหตุบังเอิญ สาเหตุหลักที่เขาอยู่ที่นั่นนานขนาดนั้น เป็นเพราะพบเซี่ยจิ่นอี๋ เซี่ยเจาฝาน และจ้าวอวิ๋นเจิง—คนพิเศษทั้งสาม

ส่วนที่ราชสำนักกลางแห่งนี้ เป็นเพียงภารกิจที่สำนักจัดขึ้นชั่วคราว เพื่อมารับศิษย์ใหม่ที่ผ่านการคัดเลือกในรุ่นนี้

ดังนั้นหลังฉินหย่วนมาถึง เขาจึงไม่ทำอะไรเกินจำเป็น

ตรวจสอบเสร็จ ยืนยันรายชื่อ รับคนขึ้นเรือ

กระบวนการทั้งหมดกระชับฉับไวเสียจนเซี่ยเจาฝานยังอดอ้าปากค้างไม่ได้ ใช้เวลาไปไม่ถึงครึ่งวัน

ผู้บำเพ็ญที่ประจำอยู่ ณ จุดพักเตรียมรายชื่อไว้ล่วงหน้าแล้ว ส่วนเด็ก ๆ ที่ผ่านการตรวจสอบก็ทยอยขึ้นเรือเหาะท่ามกลางเสียงร้องไห้และคำกำชับของครอบครัว

เด็กบางคนเห็นได้ชัดว่ายังไม่พร้อมจะจากพ่อแม่ไป ดวงตาแดงก่ำ ก่อนขึ้นเรือยังหันกลับไปมองครั้งแล้วครั้งเล่า

บางคนกลับตื่นเต้นเต็มใบหน้า เปี่ยมด้วยความคาดหวังต่อชีวิตในสำนักเซียนเบื้องหน้า

เด็กที่อายุมากกว่าสักหน่อยบางคนเริ่มแสร้งทำเป็นสงบนิ่ง พยายามทำให้ตนดูเหมือนผู้บำเพ็ญอย่างแท้จริง

เซี่ยเจาฝานยืนมองอยู่ข้าง ๆ ในใจก็อดทอดถอนใจไม่ได้

หลายครั้ง เส้นทางชีวิตที่แยกออกเป็นคนละสายก็เริ่มต้นจากการตัดสินใจเพียงครั้งเดียวเช่นนี้

บางที ในบรรดาเด็กเหล่านี้ อาจมีคนที่ก้าวไปได้ไกลในวันหน้า

บางที คนส่วนใหญ่คงหยุดอยู่ที่ขอบเขตใดขอบเขตหนึ่ง สุดท้ายทั้งชีวิตก็อาจไม่อาจทะลวงขั้นสร้างฐานได้

แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ได้รับโอกาสเลือกเส้นทางชีวิตของตนเองแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป