เซี่ยเจาฝานพลันมองว่าที่ว่าที่พี่เขยราคาถูกผู้สง่างามน่าเกรงขาม ดูเย็นชาและหยิ่งทะนงผู้นั้นดีขึ้นมาก
มิน่าเล่า เขาถึงสามารถนั่งบัลลังก์อ๋องฉินได้อย่างมั่นคงตั้งแต่อายุยังน้อย ทั้งยังมีองครักษ์เกราะดำมากมายอยู่ใต้บังคับบัญชา ดูท่าคงไม่ได้อาศัยเพียงฝีมือเหนือผู้ใดและฐานะเชื้อพระวงศ์เท่านั้น
ชั้นเชิงวางแผนอย่างรอบคอบและการตัดสินใจฉับไวเช่นนี้ก็ไม่อาจดูแคลนได้เช่นกัน
อ๋องฉินดูราวกับถูกบีบให้ยอมปล่อยสตรีผู้นั้นไป แต่แท้จริงแล้วทุกย่างก้าวล้วนวางแผนสำรองเอาไว้ เขาคำนวณไว้แล้วว่าพิษบนลูกธนูจะทำให้นางไปได้ไม่ไกล
ยิ่งเซี่ยเจาฝานคิดก็ยิ่งรู้สึกว่า ว่าที่พี่เขยราคาถูกผู้นี้ดูจะเก่งกาจกว่าที่นางเคยจินตนาการไว้มาก
แน่นอนว่า นางยังคงไม่พอใจสตรีที่จับตัวนางไปเป็นตัวประกันอยู่ดี
จะตีกันก็ตีกันไปสิ แล้วจะลากผู้บริสุทธิ์เข้าไปเกี่ยวด้วยทำไม?
เป็นยอดฝีมือยุทธภพแท้ ๆ แต่พอสู้ไม่ไหวกลับจับคนเป็นตัวประกัน แถมคนที่จับยังเป็นนางอีก!
ถ้าไม่ใช่เพราะเกรงกลัวฝีมืออันลึกล้ำสุดหยั่งของอีกฝ่าย นางคงอยากกดอีกฝ่ายลงกับพื้นแล้วตบให้ฉาดใหญ่สักสองทีเสียก่อน
น่าเสียดายที่คิดก็ส่วนคิด เซี่ยเจาฝานยังรู้จักประเมินกำลังตนเองดี
แม้ตอนนี้นางจะแข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ แค่สะบัดมือก็โยนแม่กุญแจหินหนักร้อยชั่งออกไปได้
แต่ข้อได้เปรียบนั้นเป็นเพียงเรื่องสมรรถภาพร่างกาย หากต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือชั้นสูงที่เหินข้ามชายคาและควบคุมปราณทำร้ายผู้คนเช่นนี้ นางไม่มีประสบการณ์ต่อสู้แม้แต่น้อย ทั้งยังไม่มีวิชายุทธ์ล้ำเลิศติดตัว