ฉินอี้ตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้าจนลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้หวาย
เมื่อเห็นพวกมนุษย์ดัดแปลงของกลุ่มบริษัทซวินอวี๋รับมือการโจมตีของซูหานไม่ไหว ถูกจัดการได้อย่างง่ายดาย
เขาก็โกรธจัด ชี้หน้าซูหานแล้วด่าทอ
“ไร้ประโยชน์! พวกแกมันไร้ประโยชน์ทั้งนั้น! รีบฆ่ามันให้ฉันเดี๋ยวนี้!”
จากนั้นเขาหันไปมองบอดี้การ์ดสองคนที่ยืนประกบอยู่ข้างกาย แล้วออกคำสั่ง
“พวกนายสองคนก็เข้าไปช่วยด้วย ไปตัดหัวมันมาให้ฉัน!”
มนุษย์ดัดแปลงที่เป็นบอดี้การ์ดทั้งสองพยักหน้า ก่อนพุ่งเข้าไปเช่นกัน
การต่อสู้ดำเนินต่อไป แรงปะทะและการระเบิดแผ่ขยายวงกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
มีเพียงมู่เสียนที่ยังคงยืนอยู่กับที่ สีหน้าไร้อารมณ์ มือหิ้วกล่อง คอยปกป้องฉินอี้อย่างใกล้ชิด
ทว่าพวกมนุษย์ดัดแปลงที่กำลังต่อสู้กลับยิ่งสู้ก็ยิ่งหวาดหวั่น
พวกเขาพบว่าทุกหมัดของซูหานแฝงเส้นใยปราณโลหิตอันพิสดาร ซึ่งแทรกซึมเข้าไปในร่างกายได้
มันทำลายวงจรกลไกและแผงควบคุมหลักทั้งสามของพวกเขา
เพียงถูกหมัดเข้า ร่างกายที่ผ่านการดัดแปลงก็จะเสียเปรียบอย่างรวดเร็ว
ส่วนซูหานเคลื่อนไหวฝ่ากลุ่มมนุษย์ดัดแปลงอย่างไม่หวั่นเกรง มุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง
เสียงหมัดแหวกอากาศดังขึ้นพร้อมกลุ่มหมอกสีเลือดที่แผ่กระจาย
มนุษย์ดัดแปลงที่ถูกหมัดของเขาเฉียดหรือกระแทก ต่างเป็นอัมพาตในพริบตา ก่อนสิ้นใจลง
ฆ่า ฆ่า ฆ่า
ไม่มีใครขวางเขาได้เลย
ซูหานราวกับเดินอยู่ในดินแดนไร้ผู้คน
แรงกระแทกจากการต่อสู้ถาโถมเป็นระลอก ฝุ่นควันและแสงไฟสะท้อนวูบไหว ขณะที่แสงสีเลือดกับประกายไฟฟ้าสาดวาบไม่หยุด