ภายในโรงงานพลันเงียบสงัด
สายตาทั้งสิบเอ็ดคู่จับจ้องไปยังข่งฝู่เซียน
ข่งฝู่เซียนมีสีหน้าสงบนิ่ง น้ำเสียงไม่ดังนัก แต่ทุกถ้อยคำกลับชัดเจนจนทุกคนได้ยิน
“แผนการนั้นง่ายมาก”
“หาตัวตายตัวแทนมาเพิ่ม”
ข่งฝู่เซียนเว้นจังหวะ ก่อนเริ่มอธิบายอย่างละเอียด
“เข้าหากลุ่มอำนาจวิชาลับ ตระกูล และบริษัทต่าง ๆ ทีละแห่ง”
“ใครยินดีเข้าร่วมสำนักหมื่นเซียนของข้า ก็รับไว้เป็นกองกำลังภายนอก”
“ส่วนคนที่ไม่ยินดี...”
แววตาของข่งฝู่เซียนเย็นเยียบลง
“ล้างตระกูล”
เขาพูดราวกับเป็นเรื่องเล็กน้อย
สำหรับพวกเขา การตัดสินชีวิตหรือความตาย รวมถึงการช่วงชิง ล้วนเป็นเรื่องปกติ
“ต่อไปคือภารกิจระยะยาวของพวกเรา”
“จากนี้ไป พวกเราจะเลือกทำเลที่เหมาะสมในใจกลางเมืองแต่ละแห่ง”
“แล้วจัดตั้ง ‘ค่ายกลบูชายัญโลหิตแปดทิศจักรวาล’”
“จากนั้นก็ทำซ้ำตามแผนการเมื่อคืน”
“รวบรวมเลือดมาปรุงเป็นโอสถโลหิต”
“เพื่อเพิ่มพูนกำลังของสำนักเรา”
เมื่อสิ้นเสียง ทุกคนต่างมีปฏิกิริยาไม่เหมือนกัน
บางคนถูมืออย่างตื่นเต้น
“ยอดเยี่ยม”
“ในที่สุดก็ปรุงโอสถโลหิตได้เป็นจำนวนมากแล้ว”
“จากนี้ไป ความเร็วในการเพิ่มกำลังของพวกเราจะเร็วขึ้นหลายเท่า”
บางคนกลับนิ่งเงียบอย่างไม่แยแส หรือไม่ก็ครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
แม้จะไม่ได้พูดอะไรมาก แต่ก็เห็นด้วยกับเรื่องนี้เช่นกัน
เอาเข้าจริงก็ไม่ได้ต่างจากที่ผ่านมาเท่าไรนัก
ทว่าในหมู่คนเหล่านั้น มีชายวัยกลางคนผู้หนึ่งดูอายุราวสี่สิบกว่า ท่วงท่าสุภาพสง่างาม ขมวดคิ้วเล็กน้อย