ซูหานตั้งใจฟังเงียบ ๆ จดจำความรู้เหล่านี้ไว้ในใจ
ลู่สวินเซี่ยงพูดไปพลาง
ก็หยิบสมุดเล่มเล็กกับขวดใบหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก
“นี่คือวิธีฝึกกับวิธีต่อสู้ในขั้นพลังฮว่าจิ้ง พลังโอบตัน และพลังเจินกัง เจ้าค่อย ๆ ฝึกไป”
“แล้วก็ของนี่ ยาลับ ใช้ช่วยในการฝึกฝน”
“กินหนึ่งเม็ดก่อนฝึกทุกครั้ง จะช่วยให้ก้าวหน้าเร็วขึ้น”
“ขอบคุณครับ อาจารย์” ซูหานรับของมา
“คนกันเอง ไม่ต้องเกรงใจ”
ลู่สวินเซี่ยงตบไหล่เขา แววตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้มที่ปิดไม่มิด
ซูหานพยักหน้า อย่างน้อยตอนนี้เขาก็มีแนวทางพัฒนาความแข็งแกร่งต่อไปแล้ว
แต่ตอนนี้ยังมีศัตรูซ่อนตัวอยู่ในเงามืด อีกฝ่ายมีอำนาจมหาศาล เขาไม่อาจลากสำนักยุทธ์ให้เดือดร้อนไปด้วยได้
จึงหาเหตุผลสักข้อมาอ้าง
“ถ้าอย่างนั้น ผมขอกลับไปฝึกต่อก่อนนะครับ จะได้ค่อย ๆ ทำความเข้าใจให้ถ่องแท้”
“ก็ดี กลับไปทบทวนให้ดี ถ้ามีตรงไหนไม่เข้าใจ ค่อยมาถามฉัน”
เมื่อได้รับอนุญาตจากอาจารย์ ซูหานก็คำนับเขา
เก็บวิชาลับเทียนเซี่ยงกับยาลับเรียบร้อยแล้ว เขาก็หันหลังเดินจากไป
ตอนออกจากสำนักยุทธ์ ท้องฟ้าก็สว่างเต็มที่แล้ว
แต่ซูหานเพิ่งเดินมาถึงปากถนน ก็ถูกคนขวางไว้
อีกฝ่ายมีสามคน
ทุกคนสวมชุดฝึก ดูจากรูปแบบแล้วน่าจะเป็นคนของสำนักยุทธ์เทียนเซี่ยง
“ซูหานใช่ไหม?” จิ่งเทียนจวิ้นยิ้ม แต่แววตาเย็นชา “ฉันชื่อจิ่งเทียนจวิ้น คุยกันหน่อยไหม?”
“มีธุระอะไร?”
ซูหานมองพวกเขาอย่างเย็นชา
“มีสิ” จิ่งเทียนจวิ้นตอบ “เรื่องศิษย์พี่ลู่”
ซูหานเงียบไปครู่หนึ่ง
“จะไปคุยที่ไหน?”
“ตรอกข้าง ๆ เงียบดี” จิ่งเทียนจวิ้นชี้ไปยังตรอกเล็ก ๆ ที่อยู่ข้างถนน
“นำไป” ซูหานพยักหน้า