แสงอรุณแทงทะลุม่านหมอกบาง สาดลงบนกระเบื้องเคลือบของตำหนักเสวียนเต๋อแห่งตำหนักตะวันออก
หลี่เฉิงเฉียนลืมตาขึ้น ลุกนั่งบนเตียง ภายในตำหนักอบอวลด้วยกลิ่นธูปสงบจิตจาง ๆ เขาไม่รีบร้อนใช้พลังลอยตัว เพียงเอนกายพิงหมอนนุ่ม แล้วเรียกระบบขึ้นมาในห้วงความคิด
“สุ่ม”
ม่านแสงโปร่งแสงปรากฏขึ้น ไพ่พลิกหมุนอย่างรวดเร็ว ก่อนเปล่งแสงห้าสีเจิดจ้า
【สุ่มสำเร็จ】
【ได้รับพลัง: ฝ่ามือซ่อมฟ้า】
【วิเคราะห์พลัง: ผู้ครอบครองสามารถเปลี่ยนพลังจิตให้เป็นพลังการสรรค์สร้างแห่งชั้นเซียน แล้วถ่ายทอดเข้าสู่ร่างกายผู้ป่วย เพื่อซ่อมแซมความบกพร่องทางพันธุกรรมและอาการบาดเจ็บเจ็บป่วยจากต้นเหตุ ขณะใช้วิชาจะมีแสงหลากสีส่องวูบไหว หากรักษาโรคร้ายแรงอาจทำให้ปรากฏการณ์บนท้องฟ้าแปรเปลี่ยน】
ดวงตาของหลี่เฉิงเฉียนเป็นประกาย
เขาเปิดผ้าห่มแพรออก สายตาหยุดอยู่ที่ขาขวาซึ่งถูกดามด้วยเฝือกและพันด้วยผ้าก๊อซหนา ตลอดหลายวันที่ผ่านมา แม้จะเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วด้วยพลังลอยตัว แต่ความรู้สึกที่เท้าทั้งสองไม่ได้เหยียบพื้นจริง ๆ ก็ยังเป็นเรื่องน่าเสียดาย
หลี่เฉิงเฉียนเอื้อมมือไป กระชากเชือกป่านที่ยึดเฝือกขาด จากนั้นแกะผ้าก๊อซที่พันไว้ออกทีละชั้น ขาขวาที่ซูบผอมและบิดงอเผยออกสู่สายลม
“ฝ่ามือซ่อมฟ้า”
หลี่เฉิงเฉียนพึมพำในใจ แล้วรวบรวมพลังจิต
กลางฝ่ามือขวาของเขาพลันปรากฏแสงห้าสี ได้แก่ เขียว แดง เหลือง ขาว และดำ หมุนเวียนวูบไหว
แสงนั้นมิได้เจิดจ้าบาดตา ทว่ากลับแผ่ไอชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์และยิ่งใหญ่ เขาวางฝ่ามือลงบนขาขวาที่หักอย่างแผ่วเบา
แสงห้าสีไหลจากฝ่ามือเข้าสู่เนื้อและเลือด
ไร้ซึ่งความเจ็บปวด