“เชี่ย!”
หลี่เฉิงเฉียนมองแสงสีม่วงทองเจิดจ้าที่ระเบิดออกจากม่านแสงโปร่งใส คำสบถพลันหลุดจากปาก
【สุ่มสำเร็จ】
【ได้รับพลัง: มหาเทพเผยร่างกายตามฟ้า】
【วิเคราะห์พลัง: ผู้ใช้สามารถปลุกศักยภาพในช่วงเวลาสั้น ๆ แปลงกายเป็นยักษ์สีทองสูงหกจ้าง (ประมาณยี่สิบเมตร) พร้อมเงามังกรทองห้ากรงเล็บ เมื่อแปลงกาย แสงทองจะแผ่สว่างทั่วหล้า เสียงดังกึกก้องประหนึ่งสายฟ้า สะกดข่มได้ไกลร้อยลี้ กฎเด็ดขาด: ผู้ใดได้เห็นร่างเทพนี้ ล้วนถูกอานุภาพเทพกดข่ม จนคุกเข่าหมอบราบโดยไม่อาจควบคุมตนเอง และไม่อาจเกิดจิตคิดต่อต้านแม้แต่น้อย】
หลี่เฉิงเฉียนผุดลุกขึ้นนั่งจากตั่งนุ่มทันควัน ลมหายใจหนักหน่วง
มหาเทพเผยร่างกายตามฟ้า!
นี่คือวิชาไม้ตายระดับต้องห้ามที่ซุนหวู่คงกับหยางเจี้ยนใช้ยามต่อสู้จนตัวตายในตำนานไซอิ๋วชาติปางก่อน! แม้แต่หนิวโมหวาง อสูรใหญ่เช่นนั้นก็ยังนับว่ารู้เพียงผิวเผินเท่านั้น
เขามองพลังจิตของตน พบว่ามีอยู่สี่สิบแต้มพอดี
กฎของระบบเขียนไว้อย่างชัดเจน เมื่อพลังจิตทะลุหนึ่งร้อย ร่างเทพจะสูงขึ้นได้อีกห้าจ้าง
หัวใจหลี่เฉิงเฉียนพลุ่งพล่านจนยากจะข่มความอยากลอง เขาเพียงขยับความคิด ร่างก็ลอยขึ้นจากพื้นทันที ลอยละล่องออกไปนอกตำหนัก
“เจ้าชายรัชทายาท!”
หวังเต๋อซึ่งเฝ้าอยู่ด้านนอกตำหนักเห็นประตูเปิดออก และหลี่เฉิงเฉียนลอยออกมาทั้งที่เท้าพ้นพื้น ก็รีบก้าวเข้าไปหา
หลี่เฉิงเฉียนไม่มีเวลาสนใจเขา สายตาจับจ้องไปยังลานกว้างของตำหนักตะวันออก
ในจังหวะนั้นเอง มีเงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากประตูตำหนักตะวันออก
หลี่ยวนไพล่มือไว้ด้านหลัง เดินอาด ๆ เข้ามา