ห้องประชุมเงียบลงทันที
ทุกคนลุกขึ้นพร้อมกัน มองร่างนั้นแล้วก้มคำนับเล็กน้อย
“ท่านจักรพรรดิบู๊”
“นั่งกันเถอะ”
เว่ย์เฟิงโบกมือ พาเย่เฉินไปหาที่นั่งเพื่อเข้าร่วมการประชุม
เหล่าราชันยุทธ์ได้ยินดังนั้นก็ทยอยนั่งลง
นอกจากคนไม่กี่คนที่สนิทสนมกันแล้ว ราชันยุทธ์ที่เหลือต่างมองเย่เฉินด้วยความอยากรู้อยากเห็น
บางคนจำเขาได้ เพราะเย่เฉินโด่งดังอยู่บนอินเทอร์เน็ตไม่น้อย
ส่วนคนที่เพิ่งออกจากการเก็บตัว หรือไม่ค่อยสนใจอินเทอร์เน็ต ต่างก็เกิดความสงสัยในตัวเย่เฉินอย่างมาก
เหตุผลอื่นไม่มีเลย เป็นเพราะเย่เฉิน...ยังหนุ่มเกินไปจริง ๆ!
ดูแล้วเหมือนเด็กอยู่เลย!
อายุยี่สิบหรือยังเนี่ย???
อายุน้อยขนาดนี้ก็ขึ้นเป็นราชันยุทธ์ได้แล้ว นับว่าหาได้ยากยิ่งในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ!
อัจฉริยะที่หาได้ยากในรอบพันปีอย่างแท้จริง!
ความหวังของมนุษยชาติ!
ตำแหน่งจักรพรรดิบู๊ในอนาคตย่อมมีที่ของเขาแน่นอน!
“เอาละ ทุกคนมาครบแล้ว เข้าเรื่องกันเลย”
เว่ย์เฟิงเคาะโต๊ะ ดึงความสนใจของทุกคนกลับมา
“มีซากปรักหักพังแห่งหนึ่งปรากฏขึ้นที่อ่าวตงไท่ เท่าที่รู้ ที่นั่นอาจมีสมบัติทรงพลัง รวมถึงเทคโนโลยีที่ล้ำหน้าเกินกว่าระดับที่พวกเรามีอยู่ในตอนนี้”
“แต่ตอนนี้มันถูกยึดครองโดยพันธมิตรตะวันตกหลายประเทศ ซึ่งมีสหรัฐอเมริกาเป็นแกนนำ ถ้าเราอยากได้ส่วนแบ่ง ก็คงต้องแลกด้วยอะไรบางอย่าง”
“ที่เรียกทุกคนมาครั้งนี้ ก็เพื่อไปหยั่งเชิงดูว่าพวกนั้นจะยอมถอยแค่ไหน”
“ปฏิบัติการครั้งนี้ให้สิงจวินเป็นผู้นำ เขาเคยไปที่นั่นมาแล้ว ย่อมรู้สถานการณ์มากกว่าคนอื่นอยู่บ้าง ระดับพลังก็สูงที่สุดในหมู่พวกคุณ...เอ่อ ยกเว้นเย่เฉิน”