“พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา”
เย่เฉินยกมุมปากขึ้น
“หมอนี่นี่พูดถึงไม่ได้จริง ๆ”
ระหว่างที่พูด ไป๋หนิงปิงก็เปิดประกาศแล้ว
เนื้อหาในนั้นเรียบง่ายมาก เป็นข่าวที่กิลด์ใหญ่ที่สุดของฐานทัพเฮยซิงอย่าง 《แสงดารา》 ประกาศรวมเฮยซิงเป็นหนึ่งเดียว
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังอ่าน ความเห็นด้านล่างก็ไหลทะลักจนเต็มหน้าจอ!
แต่สิ่งที่ทำให้เย่เฉินประหลาดใจคือ ไม่มีความเห็นคัดค้านแม้แต่ข้อความเดียว
มีแต่คำว่า “แสงดาราจงเจริญตลอดกาล!”
ให้ตายสิ รวมกันได้แนบแน่นจริง ๆ กระทั่งความคิดก็ยังเป็นหนึ่งเดียว!
แม้แต่ไป๋หนิงปิงยังอดหัวเราะไม่ได้
“พวกเขาสามัคคีกันดีจริง ๆ”
“นั่นสิ”
เย่เฉินยิ้มอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม
แต่ถ้าพูดถึงความสามัคคี เขากล้าพูดเลยว่าถ้าเขาอ้างว่าตัวเองเป็นที่สอง ก็ไม่มีใครกล้ารับที่หนึ่ง!
หากอยากให้กลุ่มอำนาจมั่นคง ไม่ใช่แค่ต้องมีคำขวัญ แต่ต้องมีผลประโยชน์ด้วย!
คนไม่ร่ำรวยเพราะลาภลอย ม้าก็ไม่อ้วนหากไม่ได้กินหญ้าตอนกลางคืน
อยากแข็งแกร่ง ทรัพยากรต้องมาก่อนเสมอ!
เขาเชื่อว่าในหลงกั๋ว... ไม่สิ แม้แต่ในโลกนี้ ก็ไม่มีขุมอำนาจไหนผูกมัดผู้คนด้วยผลประโยชน์ได้แน่นหนาเท่าตัวเขา!
เย่เฉินเก็บคอมพิวเตอร์ แล้วพาไป๋หนิงปิงออกจากห้อง
เรื่องพวกนี้ยังไม่ถึงกับต้องใส่ใจมากนัก
สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือเตรียมงานให้พร้อม ก่อนเริ่มแผนขั้นต่อไป
……
วันเวลาผ่านไปทีละวัน
นอกจากทำกิจวัตรตามปกติแล้ว เย่เฉินแทบจะใช้เวลาทั้งหมดขลุกอยู่ในห้างสรรพสินค้า