ในเวลาเดียวกัน
บริเวณรอบนอกอ่าวตงไท่
บนท้องฟ้าห่างจากแนวเฝ้าระวัง 300 กิโลเมตร
เงาร่างหลายสายกำลังพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูง
“เหอะ! พวกตัวตลกกระจอกอย่างพวกแก ยังกล้ามาโจมตีเผ่านางฟ้าของฉันอีกหรือ!”
เบเรนส์พาราชันยุทธ์ที่ทำหน้าที่เฝ้าระวังและเหลืออยู่เพียง 3 คน ไล่ตามราชันยุทธ์แห่งหลงกั๋ว 3 คนที่กำลังหนีหัวซุกหัวซุนอย่างบ้าคลั่ง
สามคนที่อยู่ข้างหน้าปากคอเราะร้ายไม่ไว้หน้า
“ไอ้พวกนกหน้าซื่อใจคด! นางฟ้าสูงส่งอะไรกัน ฉันว่าพวกแกมันก็แค่กองขี้ชัด ๆ!”
“นั่นสิ มีของดีไม่เรียกพวกเรา คิดจะฮุบไว้คนเดียวหรือไง? เหอะ สมควรแล้ว!”
“ปีกไก่ของแกอยู่ไหนล่ะ? เอาออกมาโชว์หน่อยสิ!”
“ตามไม่ทันหรอก ตามไม่ทันหรอก แบร่ ๆ ๆ ๆ～”
เมื่อได้ยินคำพูดหยาบคายที่ลอยมาจากข้างหน้า ใบหน้าของเบเรนส์ก็แดงก่ำ
“ถ้าฉันจับพวกแกได้เมื่อไร จะทำให้พวกแกอยู่ไม่สู้ตาย!”
“แน่จริงก็เข้ามาสิ เข้ามาเลย! ในหัวมีแต่ขี้หรือไง? ยังจับไม่ได้สักคนก็เอาแต่พูดเพ้อเจ้อ!”
“อย่าไปสนใจเธอเลย เธอต้องมีวัยเด็กที่น่าสงสารแน่ ๆ ไม่เห็นหรือไงว่าชุดเกราะของเธอขาวล้วน? สงสัยตอนเด็ก ๆ เคยโดน*ล่วงละเมิดมา ถึงได้เป็นพวกคลั่งความสะอาด”
คำพูดนั้นราวกับจุดชนวนระเบิด
เบเรนส์เดือดดาลขึ้นมาทันที พลังสีขาวพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง
ปีกคู่หนึ่งที่เปล่งแสงสีขาวนวลกางออกจากแผ่นหลังอย่างฉับพลัน!
ความเร็วของเธอเพิ่มขึ้นพรวดเดียว ทิ้งราชันยุทธ์หลายคนที่อยู่ข้าง ๆ ไว้เบื้องหลังทันที