วันรุ่งขึ้น!
สนามสอบเข้ามหาวิทยาลัยยุทธภพ เมืองว่างเจียง!
สนามหญ้ากว้างใหญ่เต็มไปด้วยเสียงอึกทึก ผู้เข้าสอบหลายพันคนยืนเรียงแถวเป็นตารางดำทะมึน
บนปะรำสูง ครูใหญ่หลี่อ้ายกั๋วกำลังโค้งตัวลง ยิ้มประจบประแจงใส่ชายชุดดำหลายคน
คนกลุ่มนี้สวมเสื้อคลุมเหมือนกัน หน้าอกปักลายมังกรเงิน ท่าทางสุขุม
พวกเขาคือคณะกรรมการคุมสอบจากสมาคมยุทธภพระดับมณฑลนั่นเอง
ตามประเพณีของประเทศมังกร การสอบเข้ามหาวิทยาลัยยุทธภพทั่วประเทศถูกกำกับดูแลโดยสมาคมยุทธภพแต่ละพื้นที่ คนพวกนี้ถือชะตาของผู้เข้าสอบเมืองว่างเจียงทุกคนไว้ในมือ
หลี่อ้ายกั๋วยื่นบุหรี่ รินชา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยย่นยับยู่ยี่
"พวกท่านเดินทางมาไกล เหนื่อยแล้ว เหนื่อยแล้ว ต้องการอะไรก็สั่งได้เลย"
หัวหน้าคณะกรรมการคุมสอบเป็นชายวัยกลางคนอายุราวสี่สิบ ใบหน้ารูปเหลี่ยม ชื่อหวังชาง ระดับหลอมกายขีดสุด
เขารับถ้วยชาแล้วโบกมือ
"อย่ามัวแต่ทำพิธีรีตอง ตามขั้นตอนก็พอ"
หลี่อ้ายกั๋วพยักหน้ารัวแล้วหลบไปด้านข้าง
เสียงซุบซิบในสนามดังระงม
"ได้ยินไหม เย่เฉินไอ้หมอนั่นหมดสภาพแล้ว"
"ได้ยินตั้งนานแล้ว กระดูกร้าวทั้งตัวสิบเจ็ดสิบแปดท่อน เมื่อวานยังนอนอยู่โรงพยาบาลโรงเรียนเลย"
"แฟนมัน หลิวหรูเยียน ก็หนีไปกับคนอื่นแล้วน่ะสิ จุ๊จุ๊"
"เรื่องเล็ก ก็ตู้เฉิงน่ะสิ คุณชายตู้ทายาทตระกูลตู้แห่งว่างเจียง อยากทำลายเด็กจนๆ คนนึง แค่ขยับนิ้วก็พอ"
"เย่เฉินก็ซวยจริง มีพรสวรรค์ใช้ได้แท้ๆ ดันไปมีเรื่องกับคุณชายตู้"
"ใช้ได้อะไรกัน ก็แค่ศักยภาพระดับ B เทียบกับคุณชายตู้แล้วห่าอะไรก็ไม่ใช่!"
"ใช่ ปกติทำเป็นหยิ่ง ไม่คิดคบใคร คราวนี้ดูมันจะยังอวดดีได้ยังไง!"
……
บางคนลดเสียงลง
"ฉันได้ยินว่า คุณชายตู้ทำลายเย่เฉิน ก็เพื่อให้ได้หลิวหรูเยียน"
"เชอะ เรื่องนี้ใครๆ ก็รู้ หลิวหรูเยียนหน้าตาสวยจริงๆ ติดสามอันดับแรกของโรงเรียนสบายๆ"
"เฮ้ คงได้เห็นเย่เฉินร้องไห้ตายแน่ๆ ฮ่าๆๆ"
……
เสียงซุบซิบดังขึ้นเรื่อยๆ
แต่ไม่นาน การทดสอบก็เริ่มขึ้น!
เมื่อเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ ความสนใจของทุกคนก็ถูกดึงดูดไป
"ผู้เข้าสอบ หวังเหล่ย พรสวรรค์ระดับ D"
"ผู้เข้าสอบ จางเทา ระดับ C"
"ผู้เข้าสอบ หลี่เมิ่ง ระดับ D"
"ผู้เข้าสอบ จ้าวเฉียง ไร้ระดับ"
หลายสิบคนผ่านไป สูงสุดก็แค่ระดับ C ส่วนใหญ่เป็นระดับ D หรือไร้ระดับ
คณะกรรมการคุมสอบบนปะรำมองจนง่วงเหงาหาวนอน
หวังชางหาวหวอด ยกถ้วยชาจิบหนึ่ง ไร้รสชาติ
ก็แค่การทดสอบในเมืองเล็กๆ ไม่มีสักคนที่น่าสนใจ ถ้าไม่ใช่ว่าทางเบื้องบนส่งเขามาดูการทดสอบละก็ เขาอยากจะไปตั้งนานแล้ว!
……
ทันใดนั้น ด้านนอกรอบฝูงชนก็เงียบลงชั่วขณะ
คอของทุกคนหันขวับไปทางเดียวกันพร้อมกัน
ตู้เฉิงมาแล้ว!
เขาใส่ชุดยุทธภพสีขาว เนื้อผ้าประณีต ตัดเข้ารูป ยิ่งขับให้ทั้งคนดูสง่าขึ้น
ที่เด่นที่สุดคือ หลิวหรูเยียนกำลังคล้องแขนเขาอยู่
วันนี้หลิวหรูเยียนจงใจแต่งตัว ผมยาวสยายประบ่า หน้าแต่งบางเบา กระโปรงลายดอกไม้ตวัดเข้ารูปเอวบาง
เธอทั้งตัวซบพิงตู้เฉิง หัวเราะหวานเลี่ยน
"พี่ตู้เฉิง คริสตัลพลังวิเศษอีกชิ้นจะให้หนูเมื่อไหร่คะ?"
เสียงเธอไม่ดัง นุ่มนวลออดอ้อน
ตู้เฉิงก้มมองเธอ ยกมือดีดปลายจมูกเธอเบาๆ
"รีบอะไรล่ะ สอบยุทธภพมีตั้งสองวัน"
เขาเข้าใกล้หูหลิวหรูเยียน เสียงกดต่ำมาก
"คืนนี้ทำตัวดีๆ นะ แล้วฉันจะให้"
ทำตัวดีๆ?
หลิวหรูเยียนชะงักครู่หนึ่ง แล้วก็เข้าใจทันที ใบหน้าร้อนผ่าว
เธอทุบตู้เฉิงเบาๆ
"แกนี่มันเลวจริง"
ตู้เฉิงหัวเราะเสียงดัง
หลิวหรูเยียนแอบชำเลืองมองรอบๆ ให้แน่ใจว่าไม่มีใครได้ยิน ใจจึงค่อยโล่ง
ที่เธอทิ้งเย่เฉินมาคบตู้เฉิง ก็เพราะตู้เฉิงสัญญาจะให้ผลึกยุทธภพระดับ A ชิ้นหนึ่ง
มีสิ่งนั้นแล้ว เธอก็สามารถลองปลุกพรสวรรค์ระดับ A เข้าร่วมสอบยุทธภพ เข้าโรงเรียนยุทธภพระดับสูงได้!
เย่เฉิน?
หึ!
เด็กจนที่มีพรสวรรค์ระดับ B ถึงไม่ถูกทำลาย ก็ให้อะไรเธอไม่ได้หรอก
หนทางยุทธภพ พรสวรรค์กำหนดขีดจำกัด
ไร้พรสวรรค์ ก็ได้แต่ดิ้นรนอยู่ชั้นล่างสุดของสังคมไปตลอดชีวิต
หลิวหรูเยียนคิดถึงตรงนี้ มือที่คล้องแขนตู้เฉิงก็ยิ่งแน่นขึ้นอีกสองสามส่วน
สายตาของคนรอบข้างซับซ้อน มีทั้งอิจฉา ริษยา และดูถูก
"เห็นไหม นี่แหละความจริง นังผู้หญิงนะ"
"แกอิจฉาอะไรนักหนา คุณชายตู้บ้านรวยมีอำนาจ แถมยังพรสวรรค์ระดับ A ถ้าแกเป็นหลิวหรูเยียนก็เลือกเขาเหมือนกันแหละ"
"ก็จริง"
"ดูเร็ว ดูเร็ว คุณชายตู้ขึ้นแท่นทดสอบแล้ว!"
……
ในฝูงชนพลันเกิดเสียงเชียร์ดังลั่น
ตู้เฉิงปล่อยมือหลิวหรูเยียน เดินขึ้นแท่นทดสอบก้าวใหญ่
บนแท่นทดสอบตั้งเครื่องตรวจจับพลังวิญญาณเครื่องหนึ่ง สูงครึ่งท่อนคน ทั้งเครื่องสีเงินขาว สลักเต็มไปด้วยลายอาคมซับซ้อน
"ผู้เข้าสอบ ตู้เฉิง เริ่มทดสอบ"
คณะกรรมการคุมสอบที่จดบันทึกตะโกนบอก
ตู้เฉิงใช้มือเดียวแนบบนเครื่องตรวจจับ พลังวิญญาณในร่างระเบิดออกมาโดยไม่เก็บงำ
ลายอาคมบนเครื่องตรวจจับเปล่งประกายขึ้นทีละชั้น
สีขาว!
สีฟ้า!
สีน้ำเงิน!
สีม่วง!
สีส้ม!
……
แสงห้าสีสว่างวาบ ณ สุดท้ายหยุดนิ่งที่ขีดสีทองอร่ามตา
ระดับ A!
ทั้งสนามเงียบกริบไปหนึ่งวินาที
แล้วก็~
"แม่ม!!"
"ระดับ A!! เป็น A จริงๆ!!"
"คุณชายตู้สุดยอด!!"
บนปะรำสูง คณะกรรมการคุมสอบหลายคนลุกขึ้นยืนพร้อมกัน
หวังชางเบิกตากว้าง จ้องเขม็งไปที่ขีดสีทองนั้น ริมฝีปากสั่นระริก
"ระดับ A! เป็นพรสวรรค์ระดับ A จริงๆ!"
เขาเป็นคณะกรรมการคุมสอบมานานหลายปี ผ่านมาเป็นสิบเมือง ผู้เข้าสอบรวมกันเกินแสน!
ที่วัดได้พรสวรรค์ระดับ A นับด้วยนิ้วมือเดียวก็หมด
อัจฉริยะแบบนี้ หากไม่ตายก่อนวัย อนาคตต้องก้าวเข้าสู่กลุ่มยุทธชนแน่นอน มีสิทธิ์ทะลวงเข้าถึงยุทธาจารย์ด้วยซ้ำ
ทั้งเมืองว่างเจียงหลายสิบปีไม่ออกระดับ A เลยสักคน!
คณะกรรมการคุมสอบคนอื่นก็รุมเข้ามา!
……
"เป็นระดับ A จริงๆ เครื่องมือไม่พังใช่ไหม?"
"เรื่องเล็กน่า เครื่องตรวจจับทางสมาคมใหญ่จัดสรรมาให้ นายว่าไง?"
"รีบบันทึก เดี๋ยวรายงานสมาคมมณฑลเดี๋ยวนี้!"
……
หวังชางสูดลมหายใจลึก ระงับความตื่นเต้น หันไปมองหลี่อ้ายกั๋ว
"ครูใหญ่หลี่ ตู้เฉิงคนนี้ เป็นเด็กนักเรียนคุณ?"
หลี่อ้ายกั๋วดีใจจนปากแทบฉีกถึงหูตั้งแต่แรกแล้ว ทุบอกดังกึกๆ
"เป็นนักเรียนเราครับ! ตู้เฉิงคือเด็กตัวอย่างดีเด่นมาตลอดของเราครับ!"
น้ำเสียงเขาดังกังวาน อยากให้ทั่วสนามได้ยิน
ล้อเล่นหรือไง นักเรียนพรสวรรค์ระดับ A ออกมาจากโรงเรียนเขา หน้าตาครูใหญ่อย่างเขาย่อมมีหน้ามีตา
เงินรางวัล เลื่อนขั้น คว้าได้ง่ายๆ!
ตู้เฉิงหดมือ สีหน้าเรียบนิ่ง เหมือนกับความฮือฮาที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่เกี่ยวอะไรกับเขา
เขาหันตัวเดินลงจากแท่นทดสอบ สายตากวาดผ่านฝูงชน แฝงไว้ด้วยความเหนือกว่าโดยไม่ปิดบัง
หลิวหรูเยียนเข้าไปหา คล้องแขนเขาใหม่
"พี่ตู้เฉิงเก่งที่สุดเลย"
ตู้เฉิงยิ้ม
"เรื่องเล็ก"
การทดสอบดำเนินต่อ
ผู้เข้าสอบที่ขึ้นเวทีต่อจากนี้ คะแนนก็ดูธรรมดาไม่มีอะไรตื่นเต้น
"ก็เมืองเล็กนี่นะ สู้ในเมืองหลวงไม่ได้ แต่ว่านี่ก็มีตู้เฉิงที่โดดเด่นอยู่คนเดียวนี่นา"
หวังชางพยักหน้า
"ใช่ มีระดับ A สักคนก็เกินพอแล้ว โรงเรียนพวกคุณได้สมบัติล้ำค่าแล้ว"
ทันใดนั้น ตรงขอบสนามก็เกิดความปั่นป่วนขึ้นมา