ซีซีเงียบไปสามวินาที
จากนั้นเธอก็ออกจากหน้าต่างแชท
ตอนนี้เธอกำลังหมอบอยู่ในพุ่มไม้
ลูเซอร์ก็หมอบอยู่ข้างๆ เธอด้วย
ตอนที่เห็นกระทู้แรก เธอก็เดาได้แล้วว่าหัวหน้าสโมสรดีทีจะต้องตามหาเธอ
เพราะงั้นพอทำภารกิจเสร็จ สิ่งแรกที่เธอทำไม่ใช่การรับรางวัล แต่เป็นการหาพุ่มไม้มาซ่อนตัว
เป็นไปตามคาด เทียนฉือถามหาเบาะแสเธอจาก NPC ไปทีละคน
พอเธอยืนยันว่าเทียนฉือไปหา NPC ตัวถัดไปแล้ว เธอก็รีบดึงลูเซอร์เข้ามาในพุ่มไม้ด้วย
พอลูเซอร์เข้ามาใกล้ รางวัลจากระบบที่ถูกขัดจังหวะไปก่อนหน้าก็ดำเนินต่อ
[คุณได้รับรางวัลภารกิจ "ตามหาไข่นกกระจอกเทศ": ค่าประสบการณ์×300, เหรียญทองแดง×10]
[คุณได้รับรางวัลความสำเร็จ "ผู้ทำภารกิจสำเร็จเป็นคนแรก": ค่าประสบการณ์×2000, เหรียญเงิน×50, หนังสือสกิล×1]
ด้วยค่าประสบการณ์เหล่านี้ ซีซีก็ไต่ระดับขึ้นไปถึงเลเวล 5 ได้ในทันที
แต่ความสนใจของเธอกลับไปอยู่ที่หนังสือสกิลเล่มนั้น
[ชื่อไอเทม: หนังสือสกิล
คำอธิบายไอเทม: ตามชื่อเลย ผู้เล่นเปิดใช้แล้วจะได้รับสกิลหนึ่งสกิลของอาชีพตัวเองแบบสุ่ม
รายละเอียดไอเทม: คุณภาพสกิลไม่มีเพดานขั้นสูง ไม่มีการ์ดขั้นต่ำ คนโชคดีแอบยิ้มชอบใจ คนซวยก็แล้วแต่บุญแต่กรรมแล้วล่ะ ว่ากันว่ายังมีคนที่ซวยสุดขีดเปิดได้สกิล "แปลงร่างเป็นหมา" แม้จะไม่มีประโยชน์อะไร แต่ก็น่ารักมุ้งมิ้ง~]
ซีซี: "..."
เธอไม่อยากเป็นหมา!!!
หลายครั้งที่อยากจะเปิดหนังสือสกิล แต่พอคิดว่าตัวเองอาจจะสุ่มได้[แปลงร่างเป็นหมา] นิ้วก็สั่นเทาแล้วหดกลับมาทันที
"..."
เธอสูดหายใจลึกๆ เตรียมจิตใจอยู่หลายรอบ กว่าจะเปิดหนังสือสกิลได้
[ชื่อสกิล: ใครบอกว่าความรู้แพร่กระจายผ่านผิวหนังไม่ได้
คำอธิบายสกิล: ว่ากันว่า เอเธลีน ยอดจอมโจรที่ทำให้ทั่วทั้งทวีปสั่นสะเทือน สมัยเป็นนักเรียน เคยทุกข์ใจกับการสอบตกอยู่หลายครั้ง ทุกครั้งก่อนสอบเธอจะกอดเพื่อนสนิทที่สอบได้ที่หนึ่งของชั้น เพื่อพยายามดูดซับพลังเทพวิชาของอีกฝ่าย แต่เพื่อนสนิทของเธอก็แค่ผลักแว่นตาอย่างเยือกเย็นแล้วพูดว่า "ความรู้ไม่สามารถแพร่กระจายผ่านผิวหนังได้"
เอเธลีนโกรธมาก
แล้วเธอก็ใช้เวลาสามวันสามคืนคิดค้นสกิลนี้ขึ้นมา
ใครบอกว่าความรู้แพร่กระจายผ่านผิวหนังไม่ได้? ตอนนี้มันได้แล้ว!
คำอธิบายสกิล: เมื่อสัมผัสตัว NPC เป็นเวลาสิบวินาที จะสุ่มคัดลอกสกิลหนึ่งสกิลของอีกฝ่ายมา]
ซีซี: "!!!"
เธอตื่นเต้นจนน้ำตาแทบจะไหล
ก่อนหน้านี้เธอคอยกังวลมาตลอดว่าสกิลเดียวที่มีคือขโมยของ ไม่มีความสามารถในการโจมตีแม้แต่น้อย
รู้ไว้เถอะ ในโลกของเกม ความสามารถในการโจมตีต่างหากที่สำคัญที่สุด ไม่อย่างนั้นจะไปสู้กับผู้เล่นอื่น ตีมอนสเตอร์ ฟาร์มดันเจี้ยนได้ยังไง?
สกิลนี้มาได้ถูกจังหวะสุดๆ แก้ปัญหากวนใจเธอได้ในทีเดียว
เธอยังคิดต่อไปอีกว่า แบบนั้นก็แสดงว่าเธอจะมีสกิลอาชีพอะไรก็ได้ จะเป็นเมจก็ได้ จะเป็นแอสซาซินก็ได้?
โคตรจะฟินเลยใช่ไหมล่ะ!
ซีซีจินตนาการอย่างมีความสุขอยู่ในหัวอยู่พักใหญ่ กว่าจะกลับมาดูรางวัลต่อ
เธอยังได้เหรียญเงิน 50 เหรียญและเหรียญทองแดง 10 เหรียญอีกด้วย
ใน "ยุคกำเนิด" มีสกุลเงินอยู่ทั้งหมดสามแบบ ทองแดง เงิน และทอง อัตราแลกเปลี่ยนคือ 1:100:10000 โดยที่ 1 เหรียญทองแดงเทียบเท่ากับ 1 หยวนในโลกจริง
นั่นก็หมายความว่า ซีซีเพิ่งเข้าเกมมาไม่ถึงสองชั่วโมง ก็ได้เงินมา 5,010 หยวนแล้ว!
ซีซียากจนข้นแค้นเคยเห็นเงินก้อนโตแบบนี้ที่ไหนกัน เล่นเอาตาทั้งสองข้างเป็นประกาย อยากจะหัวเราะออกมาดังๆ สามที
แน่นอนว่า ส่วนแบ่งก้อนใหญ่ในนี้มาจากรางวัลความสำเร็จ "ผู้ทำภารกิจสำเร็จเป็นคนแรก" ส่วนรางวัลภารกิจ "ตามหาไข่นกกระจอกเทศ" นั้นมีน้อยนิด เพราะยังไงมันก็แค่ภารกิจธรรมดาๆ ในหมู่บ้านเริ่มต้น
พอภารกิจถูกทำสำเร็จเป็นครั้งแรก ข้อห้ามก็ถูกปลดออก ทั่วทุกแห่งเริ่มมีนกกระจอกเทศและไข่นกกระจอกเทศรีเฟรชออกมา ผู้เล่นต่างทุ่มเทสารพัดวิธี เข้าต่อสู้กับเหล้านกกระจอกเทศอย่างสุดชีวิต
ส่วนซีซียังคงนั่งงัดข้อกับลูเซอร์อยู่ในพุ่มไม้
"ฉันตรากตรำหามาให้แกได้ไข่นกกระจอกเทศหนึ่งฟอง แกกลับให้ฉันแค่ 10 เหรียญทองแดงเนี่ยนะ?"
ลูเซอร์แทบไม่เชื่อหู คนต่างถิ่นคนนี้เมื่อกี้ยังดูเลื่อมใสเขามาก แต่พอพูดถึงเรื่องเงินปุ๊บก็เปลี่ยนหน้าเปลี่ยนตาทันที
"10 เหรียญทองแดงก็เยอะแล้วนะ แกอยากได้อีกเท่าไหร่ล่ะ?"
ซีซียกนิ้วเป็นตัวเลข: "อย่างน้อยก็ 13 เหรียญทองแดงสิ"
ลูเซอร์คิดไม่ตก
"3 เหรียญทองแดง! เพื่อเงินแค่ 3 เหรียญทองแดง แกจะมางอแงกับฉันได้นานขนาดนี้ โลกนี้ยังมีคนขี้เหนียวเท่าแกอีกเหรอ ฉันว่าแกบ้าไปแล้วจริงๆ!"
ซีซีหมอบอยู่บนพื้น ถอนหายใจ
"เฮ้อ แกไม่เข้าใจหรอก"
เงิน 3 หยวนนี่เธอเอาไปซื้อไส้กรอกย่างกินได้นะ
ที่หน้าประตูโรงเรียนมัธยมมีป้าแก่คนหนึ่งขายไส้กรอกย่าง ตอนเลิกเรียนดึกๆ จะเห็นเสมอ เหล็กเสียบหมุนเป็นวงกลม ไส้กรอกย่างฉ่ำน้ำมัน กลิ่นหอมกรุ่นอบอวลไปทั่วถนนยาว ทุกครั้งที่เดินผ่านเธอก็รู้สึกอยากกินเหลือเกิน
วันสอบปลายภาคจบลง เธอเดินออกจากประตูโรงเรียนท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็นและสายลม รู้สึกว่าชีวิตเต็มไปด้วยความหวัง เธอซื้อไส้กรอกย่างเป็นครั้งแรก เพื่อฉลองที่เรียนจบอย่างมีความสุข กัดเข้าไปคำหนึ่ง อร่อยจริงๆ เหมือนที่เธอจินตนาการไว้
หลังจากที่ตรวจพบว่าเป็นมะเร็ง เธอก็ไม่เคยซื้ออีกเลย
เฮ้อ ทุนนิยม เฮ้อ ไส้กรอกย่าง!
เพราะงั้นท่าทีของซีซีจึงมั่นคงแข็งแกร่งมาก ไม่ว่าลูเซอร์จะประณามความขี้เหนียวของเธออย่างไร เธอก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน แล้วยื่นมือออกไปหนึ่งข้างอย่างแน่วแน่เพื่อทวงเงิน
ลูเซอร์หมดคำพูดจะพูดจริงๆ
เขาโยนเหรียญทองแดงสามเหรียญใส่มือซีซี แล้วบีบจมูกพูดว่า "ได้ๆๆ แบบนี้พอได้ยัง?"
สีหน้าซีซีเบิกบานทันที
"ขอบคุณเจ้านาย ขอบคุณคนดีใจบุญ ขอบคุณอัศวินศักดิ์สิทธิ์ในอนาคต..."
"หยุดๆๆ" ลูเซอร์มองทะลุตัวตนจริงๆ ของเธอแล้ว พูดขัดจังหวะคำเยินยอป้อยอของเธออย่างจนใจ แล้วเปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจัง "เอาเถอะ เรื่องค่าตอบแทนพูดจบแล้ว ข้าจะเล่าอีกเรื่องให้เจ้าฟัง"
ซีซีจัดแจงนั่งตัวตรงทันที: "ท่านพูดมาได้เลย"
"คนต่างถิ่น ข้าเห็นว่าเจ้าเอาอีไข่นกกระจอกเทศมาให้ข้าได้ไวมาก ฝีมือไม่เลวเลยทีเดียว"
"จริงๆ แล้ว นอกเหนือจากไข่นกกระจอกเทศแล้ว ข้ายังมีเรื่องหนึ่งที่กังวลใจอยู่"
"ข้าไม่เคยเห็นหน้าพ่อของข้าเลย ท่านเข้าไปในเมืองรุ่งอรุณตั้งแต่เนิ่นนานแล้ว ทิ้งข้าไว้คนเดียวในหมู่บ้าน ข้าคิดถึงท่านมาก ไม่รู้ว่าตอนนี้ท่านเป็นอย่างไรบ้าง ข้ารู้แค่ว่าท่านชื่ออีเกิล เป็นนักดาบผู้ยิ่งใหญ่ ข้าหวังว่าสักวันข้าจะเก่งกาจได้เท่าท่าน"
"เจ้าช่วยไปตามหาท่าน แล้วกลับมาเล่าให้ข้าฟังหน่อยได้ไหมว่าท่านเป็นอย่างไรบ้าง?"
ระบบแจ้งเตือน
[ลูเซอร์ประกาศภารกิจลับ "อีเกิลปริศนา" ให้คุณ คุณจะรับไว้หรือไม่?]
สายตาซีซีจับจ้อง
เธอสังเกตเห็นว่าการประกาศภารกิจครั้งนี้ต่างจากครั้งก่อน
ด้านหน้าภารกิจมีตัวอักษร "ลับ" เพิ่มเข้ามา
ดูท่าภารกิจนี้น่าจะค่อนข้างพิเศษ ซีซีครุ่นคิด
ภารกิจพิเศษ ก็น่าจะมีเงินพิเศษด้วยล่ะมั้ง!
"รับ"
[ชื่อภารกิจ: อีเกิลปริศนา
คำอธิบายภารกิจ: เมืองรุ่งอรุณ เมืองศูนย์กลางของอาณาจักรมนุษย์ ที่นี่มีประชากรหนาแน่นที่สุด มีการค้าที่รุ่งเรืองที่สุด เป็นทั้งสวรรค์และนรก คุณจะหาตัวคนเพียงแค่จากชื่อได้ยังไงท่ามกลางผู้คนมากมาย? เรื่องนี้ดูเหมือนไม่ได้ง่ายๆ เบื้องหลังผิวน้ำที่สงบนิ่ง มีความลับอันน่ากังวลซ่อนอยู่...]
ซีซีดูคำอธิบายภารกิจ แล้วก็ลูบคาง
ดูเหมือนเธอต้องออกจากหมู่บ้านเริ่มต้น เข้าเมืองแล้วสินะ
บุกไปเมืองรุ่งอรุณกันเถอะ!