หลินหย่วนแทบอยากสับหร่วนซินโหรวให้เป็นหมื่นชิ้น
นังสารเลว! กล้าหลอกพวกเขาได้อย่างไร หากนางไม่พูดจาโป้ปด ใช้แบบแปลนที่มีตำหนิของไป๋อิง แล้วภาพเช่นนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไร?
ตอนนี้มีคนตายไปตั้งมากมาย แต่กลับยังไม่มีใครปราบเขามังกรคู่นั้นได้!
“สารเลว! ไปตายเสีย!”
เขาฟาดฝ่ามือเข้าใส่หร่วนซินโหรวอย่างเกรี้ยวกราด ทว่าชั่วขณะวิกฤต ประมุขสำนักฮวาหยางก็รีบรุดมาถึง รับฝ่ามือนั้นแทนนาง
จากนั้นเขาก็ดึงหร่วนซินโหรวเข้ามาไว้ด้านหลัง คอยปกป้องนาง
หลินหย่วนกัดฟันมองประมุขสำนักฮวาหยาง “ท่านจะปกป้องนางหรือ? รู้หรือไม่ว่าตระกูลหลินของเราต้องตายไปกี่คนเพราะนาง? ตอนนี้แม้แต่ช่างหลอมของหออินฉี่ของเราก็ตายไปแล้ว สำนักฮวาหยางของพวกท่านชดใช้ไหวหรือ?”
ประมุขสำนักฮวาหยางเองก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าหร่วนซินโหรวจะก่อเรื่องเช่นนี้? แท้จริงแล้วเขาไม่อยากปกป้องนางเลยสักนิด แต่เมื่อนึกถึงคำทำนายของฉินหัวเจินเหริน เขาก็ยังเห็นว่าไม่อาจปล่อยให้นางตายไปเช่นนี้
“ข้าจะช่วยพวกเจ้าขับไล่มังกรทองตัวนี้เอง”
หลินหย่วนจ้องเขาอย่างเคียดแค้น แต่ก็ไม่ได้ลงมือกับหร่วนซินโหรวอีก เพราะมังกรทองตัวนี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก พวกเขาหมดกำลังจะรับมือกับมันแล้ว
ก่อนหน้านี้พวกเขาทุ่มเทอย่างหนักกว่าจะได้เขามังกรคู่นี้มา กระทั่งผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพในสำนักก็ยังบาดเจ็บสาหัส