ลวดลายเต๋ารูปดอกบัวกลางหว่างคิ้วของไป๋อิงเปล่งประกายเจิดจ้า กระบี่ยาวในมือนางสั่นสะเทือนแผ่วเบา ทุกแห่งที่ปลายกระบี่ชี้ไป มิติล้วนแตกสลายเป็นชั้นๆ
ในชั่วพริบตานั้นเอง รอยแยกมิติที่พาดผ่านท้องนภาด้านหลังนางพลันขยายกว้างขึ้น เสียงคำรามของมังกรกึกก้องสะเทือนไปทั่วเก้าชั้นฟ้าดังกระหึ่ม!
“โฮก!!”
อานุภาพมังกรดุจคุกสวรรค์ ฟ้าดินแปรเปลี่ยนสี!
เงามังกรยักษ์สีดำสนิทตัวหนึ่งทะยานวนออกมาจากรอยแยก เกล็ดมังกรเย็นเยียบราวเหล็กดำ ดวงตามังกรแดงฉานดุจโลหิต กรงเล็บดุดันน่าสะพรึง รอบกายแผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถฉีกกระชากสุญญากาศได้
นี่มิใช่เงามังกรธรรมดา หากเป็นจิตวิญญาณมังกรแท้ประจำกายของผู้บำเพ็ญขั้นหลอมรวมกาย ซึ่งไป๋อิงหลอมกลั่นออกมาจากของวิเศษเกล็ดมังกรในยามอยู่สำนักหมื่นพิษ โดยอาศัยพลังจาก《คัมภีร์เทวะส่องสว่างไท่ซวี》!
“เป็นไปได้อย่างไร?” บรรพชนฮวาหยางหดรูม่านตาวูบ ในที่สุดสีหน้าก็เผยความหวาดผวาออกมา
เขาจดจำที่มาของจิตวิญญาณมังกรตนนี้ได้ มันคือมังกรแท้ประจำกายของผู้ยิ่งใหญ่ขั้นหลอมรวมกายคนหนึ่ง แม้เหลือเพียงเศษวิญญาณ ก็หาใช่สิ่งที่ผู้บำเพ็ญขั้นหลอมสุญตาทั่วไปจะต่อกรได้!
ทว่าไป๋อิงไม่เปิดโอกาสให้เขาได้คิด
“ไป!”
นางชี้นำด้วยปลายนิ้ว ของวิเศษเกล็ดมังกรพุ่งทะยานออกไปทันที ขณะเดียวกันจิตวิญญาณมังกรที่วนเวียนอยู่กลางนภาก็โฉบพุ่งลงมา เกล็ดมังกรกับจิตวิญญาณมังกรรวมเป็นหนึ่ง แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสีดำที่ฉีกกระชากฟ้าดิน พุ่งตรงเข้าใส่บรรพชนฮวาหยาง!