ถึงกับมีอีกชิ้น!
ไป๋อิงจ้องมองจี้หยกที่ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นภายในโลงน้ำแข็ง ลมหายใจพลันถี่กระชั้นขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
นางรู้ดีว่าจี้หยกในมือทั้งลึกลับและทรงพลังอย่างยิ่ง แล้วชิ้นที่อยู่ในโลงน้ำแข็งนี้เล่า มีอำนาจเช่นใดกัน?
แม้จะไม่อาจล่วงรู้ได้ แต่ไป๋อิงมั่นใจว่าจี้หยกทั้งสองชิ้นต้องมีต้นกำเนิดเดียวกัน มีความเป็นไปได้สูงว่าจะหลอมขึ้นจากวัสดุชิ้นเดียวกัน
ความคิดของนางแล่นปราด พยายามคำนวณหาวิธีนำจี้หยกออกจากโลงน้ำแข็ง ทว่าในยามที่นางกำลังครุ่นคิด จี้หยกชิ้นนั้นกลับลอยขึ้นอย่างช้า ๆ โดยไร้สัญญาณใด
ขณะเดียวกัน จี้หยกในมือไป๋อิงก็เริ่มลอยสูงขึ้นเช่นกัน ถึงขั้นเหนี่ยวรั้งร่างของนางให้ลอยตามขึ้นไปด้วย
เวลานี้ เหล่าผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพบนพื้นดินกำลังห้ำหั่นกันอย่างนองเลือด บ้างตาย บ้างพิการ ภาพเบื้องหน้าน่าสลดใจยิ่งนัก
ในหมู่พวกเขา ยอดฝีมือขั้นแปรเทพช่วงปลายบางส่วนยังคงฝืนประคองตน ต่อสู้เป็นครั้งสุดท้ายท่ามกลางทางตันนี้ รอบกายพวกเขาเต็มไปด้วยซากศพสีแดงฉาน มีผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพต้องมาตกตายที่นี่มากมายเพียงใด ยากจะนับได้แล้ว
ทันใดนั้น แสงสีขาวนวลสายหนึ่งพลันฉายวาบ ดึงดูดสายตาของทุกคนในพริบตา
จี้หยกชิ้นนั้นลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ เพียงมองแวบเดียว ทุกคนก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังที่แผ่ออกมา เมื่อเทียบกับภาพมายาที่ไป๋อิงเคยใช้ก่อนหน้านี้แล้ว แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน ใครก็มองออกว่านี่คือสมบัติล้ำค่าที่สะท้านฟ้าดิน