ไป๋อิงหอบหายใจอย่างหนักหน่วง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ทั้งร่างยังคงตื่นตระหนกไม่หาย
เดิมทีนางยังคิดอยู่เลยว่า หากผู้บำเพ็ญมังกรแท้ผู้นั้นบอกความจริง บางทีพวกเขาทั้งสองอาจกะเวลาเข้ามาพร้อมกันได้
ทว่าเมื่อนางก้าวผ่านประตูบานใหญ่ที่เปิดอยู่เข้ามา จึงได้รู้ว่าเหตุใด ไข่มุกชุมนุมวิญญาณหนึ่งเม็ดสามารถพาคนเข้ามาได้เพียงคนเดียวเท่านั้น
เมื่อมีคนเข้าไปแล้ว ประตูก็จะปิดลงโดยอัตโนมัติ
ด้วยเหตุนี้ ผู้บำเพ็ญมังกรแท้จึงไม่เคยคิดจะบอกเรื่องนี้แก่นางเลย
โชคดีที่ก่อนหน้านี้นางสังเกตเห็นเจตนาของเขาเสียก่อน มิฉะนั้นตอนนี้คงสิ้นชีวิตไปแล้ว
เมื่ออารมณ์สงบลงเล็กน้อย ไป๋อิงจึงค่อย ๆ หันกลับไป
ชั่วพริบตานั้น ดวงตาของนางเบิกกว้าง ภายในเต็มไปด้วยความยินดีและตื่นตะลึง
สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือมหาสมุทรแห่งดอกไม้วิญญาณและหญ้าวิญญาณอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ดอกไม้บานสะพรั่งงดงาม หญ้าเขียวขจีราวพรมผืนใหญ่
จำนวนและชนิดของดอกไม้วิญญาณกับหญ้าวิญญาณที่นี่มีมากเกินจินตนาการของนาง แม้แต่สวนหญ้าวิญญาณที่เซียนผู้ทรงเกียรติฝานเทียนรวบรวมและสร้างขึ้นด้วยแรงกายแรงใจตลอดชีวิต ก็ยังเทียบกับที่นี่ไม่ได้เลย ราวกับหิ่งห้อยเทียบแสงจันทร์
ไป๋อิงมองโลกแห่งดอกไม้วิญญาณและหญ้าวิญญาณเบื้องหน้า ลมหายใจยิ่งถี่กระชั้นด้วยความตื่นเต้น หัวใจในอกเต้นรัวไม่หยุด นางหยิบสวนหญ้าวิญญาณที่ก่อนหน้านี้ใช้หญ้าวิญญาณในห้วงมิติมายาจนหมดสิ้นออกมาโดยไม่ลังเล
ในห้วงมิติมายา ไป๋อิงใช้หญ้าวิญญาณเหล่านั้นจนเกลี้ยง บัดนี้นางรีบนำสวนหญ้าวิญญาณออกมา แล้วย้ายดอกไม้วิญญาณกับหญ้าวิญญาณที่นี่เข้าไป