“เป็นไปไม่ได้!” ลู่หรานเสียอาการไปอย่างสิ้นเชิง
แม้เขาไม่เคยประมือกับลู่ป๋อเฉิงอย่างแท้จริง แต่ในระหว่างการฝึกฝนที่ผ่านมา ลู่ป๋อเฉิงเคยชี้แนะเขาอยู่บ้าง เพียงคำชี้แนะเล็กน้อยนั้นก็ทำให้เขาถูกเล่นงานจนลุกไม่ขึ้นแล้ว
ทว่าในยามนี้ ไป๋อิงกลับหลบพ้นการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวนั้นได้!
นางทำได้อย่างไรกันแน่?
ทุกคนในที่นั้นต่างเผยสีหน้าประหลาดใจ
มีเพียงหลินหย่วนที่มีสีหน้ากระจ่างแจ้ง “ไป๋อิงเป็นยอดฝีมือด้านการหลอมสร้าง นางมีความสามารถหลอมคุณสมบัติเคลื่อนย้ายมิติลงในของวิเศษได้! ดูจากตอนนี้แล้ว นางคงหลอมคุณสมบัตินี้ไว้ในของวิเศษลูกแก้วมังกร”
คนตระกูลลู่ต่างขมวดคิ้ว สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง “ไป๋อิงผู้นี้ร้ายกาจจริง ๆ ฝีมือเหนือความคาดหมายถึงเพียงนี้ คนเช่นนี้จะปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด!”
ไป๋อิงเร่งความเร็วในการหลบหนีมากขึ้น ส่วนแววตาของลู่ป๋อเฉิงก็ฉายประกายละโมบขึ้นมาวูบหนึ่ง
ในแถบนี้ยังไม่เคยมีของวิเศษที่มีคุณสมบัติเช่นนี้ปรากฏมาก่อน
หากได้ของวิเศษเช่นนี้มา ก็เท่ากับสามารถหลบพ้นการโจมตีถึงตายจากศัตรูที่แข็งแกร่งได้มิใช่หรือ!
“ของวิเศษชิ้นนี้เป็นของข้าแล้ว!”
ลู่ป๋อเฉิงไล่ตามไป๋อิงไปทันที
“เจ้าคิดว่าหนีรอดได้เพียงชั่วคราว แล้วจะหนีไปได้ตลอดชีวิตหรือ? ในเมื่อกล้าลงมือกับตระกูลลู่ของข้า เจ้าก็ควรรู้ว่าจุดจบของตนเป็นเช่นไร!”