ไป๋ตี๋ตั้งใจฟังคำพูดของมารดาหัวมู่เจี้ยน ดวงตาเป็นประกายขึ้นมา
ทว่าไม่นานนางก็ข่มอารมณ์ลง สีหน้าเผยความลำบากใจอยู่หลายส่วน “ถึงอย่างไรไป๋อิงก็เป็นพี่สาวของข้า หากนางตายไป บิดามารดาของข้าคงโศกเศร้าอย่างยิ่ง ข้าขอร้องพวกท่านได้หรือไม่ว่าโปรดไว้ชีวิตนาง” กล่าวจบ นางก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย แพขนตายาวสั่นไหวแผ่วเบา คล้ายกำลังเศร้าใจ
หัวมู่เจี้ยนยืนอยู่ด้านข้าง เมื่อได้ฟังคำพูดของไป๋ตี๋ ในใจก็อดหวั่นไหวต่อความมีเมตตาของนางไม่ได้ เขาจ้องมองไป๋ตี๋ แววตาเต็มไปด้วยความรักใคร่และชื่นชม
สมกับเป็นหญิงที่ตนชอบจริง ๆ! แม้ก่อนหน้านี้จะถูกไป๋อิงทำร้ายอย่างเลวร้าย แต่นางก็ยังคิดจะไว้ชีวิตอีกฝ่าย
เมื่อนึกถึงภาพที่ตนถูกไป๋อิงทำร้าย เขาก็รับปากแทนคนตระกูลฮวาว่า “ได้ เช่นนั้นก็จะไว้ชีวิตนาง แต่ต้องทำลายพลังบำเพ็ญของนางให้สิ้น ข้าจะทำให้นางกลายเป็นคนไร้ความสามารถโดยสมบูรณ์”
หัวมู่เจี้ยนหารู้ไม่ว่าไป๋ตี๋เองก็คิดเช่นเดียวกันอยู่ในใจ
ในมุมมองของไป๋ตี๋ แทนที่จะฆ่าไป๋อิงเสียโดยตรง มิสู้ทำให้นางกลายเป็นคนพิการไร้พลัง
เช่นนี้ไป๋อิงจึงจะได้เห็นกับตาว่านางนำรากวิญญาณในร่างของอีกฝ่ายมา แล้วค่อย ๆ แข็งแกร่งยิ่งกว่านางได้อย่างไร
ถึงอย่างไรที่ไป๋อิงแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้ ก็เป็นเพราะรากวิญญาณที่สายเลือดของบิดามารดามอบให้นางมิใช่หรือ?
หากนางไม่ได้รับพรสวรรค์และสายเลือดอันดีเช่นนี้ จะมีทางแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร!
หากนางเป็นบุตรแท้ ๆ ของบิดามารดาจะดีเพียงใดกัน...