ฉินหัวเจินเหรินเอ่ยปากขึ้น ความคาดหวังของทุกคนก็พุ่งถึงขีดสุด
พวกเขาต่างจ้องไปยังทิศทางของม่านแสงด้วยความตื่นเต้น
“ไป๋อิงคงตายไปแล้วกระมัง?”
คนตระกูลลู่ปรารถนาจะเห็นข่าวการตายของไป๋อิงมากที่สุด
ไป๋อิงก่อความปั่นป่วนจนตระกูลลู่ของพวกเขาพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน ทั้งยังทำให้สูญเสียผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพไปถึงสองคนในคราวเดียว
ส่งผลให้ตระกูลลู่ตกจากการเป็นสำนักชั้นยอด กลายเป็นตระกูลชั้นสอง ซ้ำยังเป็นเรื่องขบขันในสายตาผู้คนมากมาย
ความแค้นนี้ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันได้!
ไม่ว่าอย่างไร พวกเขาก็ต้องเห็นไป๋อิงตายด้วยตาตนเอง
ฉินหัวเจินเหรินยิ้มกล่าวว่า “พวกเจ้าวางใจเถิด นางไม่มีทางรอดอยู่แล้ว เมื่อติดอยู่ในของวิเศษชิ้นนี้ของข้า นางต้องตายอย่างแน่นอน!”
หร่วนซินโหรวอดยกมุมปากขึ้นไม่ได้ “ท่านอาจารย์ ถึงตอนนั้นจะมอบรากวิญญาณกับแก่นทองของไป๋อิงให้ข้าได้หรือไม่?”
นางบำเพ็ญมานานก็ยังไม่อาจไปถึงขั้นแก่นทอง รากวิญญาณกับแก่นทองของไป๋อิงจึงเป็นสมบัติล้ำค่าที่นางอิจฉามานาน
สิ่งเหล่านี้ควรเป็นของนางตั้งแต่แรก บัดนี้ในที่สุดนางก็จะชิงมาได้ นางไม่มีวันพลาดโอกาสนี้เด็ดขาด
“แน่นอน สิ่งเหล่านี้ของไป๋อิงล้วนเติบโตมาเพื่อเจ้า ที่ข้าเก็บนางไว้เนิ่นนาน ก็เพื่อให้สิ่งเหล่านี้ได้รับการบำรุงเลี้ยงอย่างดียิ่ง บัดนี้ถึงเวลาคืนของให้เจ้าของแล้ว”
เมื่อได้ยินคำรับรองจากฉินหัวเจินเหริน ดวงตาของหร่วนซินโหรวก็เปี่ยมด้วยความตื่นเต้น นางมองไปยังสถานที่ซ่อนสมบัติซึ่งถูกทุกคนมองข้ามอย่างละโมบอีกครั้ง
คนที่มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ไม่รู้เรื่องสถานที่ซ่อนสมบัติแห่งนี้ หร่วนซินโหรวคิดว่ารอให้คนเหล่านี้จากไปก่อน แล้วนางจะยึดที่นี่ไว้เป็นของตน
นางแทบไม่กล้าจินตนาการว่า หลังได้ทุกสิ่งมาแล้ว ระดับบำเพ็ญของตนจะสูงส่งเพียงใด