วันนั้นเอง ข่าวหนึ่งก็แพร่สะพัดออกไป
คำสาปมารจิตที่ไป๋อิงได้รับนั้นมีทางรักษาแล้ว! ในเขตหวงห้ามของภูเขามี่หลินมีการค้นพบถ้ำลึกลับแห่งหนึ่ง
เล่าลือกันว่าที่นั่นเป็นขุมทรัพย์ซึ่งสืบทอดมาจากยุคบรรพกาล
ภายในมีของวิเศษที่สามารถถอนคำสาปมารจิตได้!
เมื่อไป๋อิงได้ยินข่าวนี้ มุมปากก็เผยรอยยิ้มบาง ๆ
นางกล่าวกับผู้ที่นำข่าวมาบอกว่า 「รู้แล้ว ข้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้」
หลังจากคนผู้นั้นจากไป ทุกคนที่อยู่ข้างกายไป๋อิงต่างมองนางอย่างประหลาดใจ 「คำสาปมารจิตของเจ้าถูกถอนแล้วมิใช่หรือ เหตุใดยังจะไปอีก」
ทันทีที่เซวียนหยวนเฉินได้ยินข่าวนี้ เขาก็รู้แล้วว่ามันเป็นข่าวปลอม มีคนจงใจปล่อยออกมาเพื่อล่อไป๋อิงโดยเฉพาะ
「ไป๋อิง นี่เป็นกับดักที่พวกมันตั้งใจวางไว้ให้เจ้า ตอนนั้นพวกมันชิงของวิเศษบนตัวเจ้าไปไม่ได้ บัดนี้เห็นว่าโอกาสของเจ้ามาถึงแล้ว ทั้งยังเหลือเวลาอีกไม่นาน จึงจงใจล่อให้เจ้าไป」
มู่หรงจิ่นรีบกล่าวว่า 「เช่นนั้นยิ่งไม่ควรไป ครั้งก่อนพวกมันใช้ทั้งอาวุธและค่ายกลมากมายเพื่อสังหารเจ้า คราวนี้ไม่รู้ว่าเตรียมอะไรไว้รับมือเจ้าอีกบ้าง ไป๋อิง เจ้าแค่ไม่ต้องสนใจพวกมันก็พอ อีกวันเดียวทุกคนก็จะรู้แล้วว่าคำสาปมารจิตของเจ้าถูกถอนตั้งนานแล้ว!」
ทว่าไป๋อิงกลับหลุบตาลง ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า 「ไม่! ข้าจะไป」
คนของสำนักหลิงเซียวพลันร้อนใจขึ้นมา 「เจ้าไปทำไม ที่นั่นไม่ต่างอะไรกับการไปหาที่ตายหรือ」