กล่าวจบ ไป๋อิงก็หันหลังจากไปทันที
ค่ายกลใหญ่ของลู่ป๋อเฉิงขาดพลังวิญญาณคอยหนุนเสริม จึงไร้อานุภาพไปนานแล้ว ไป๋อิงจากไปอย่างไร้อุปสรรค
ลู่ป๋อเฉิงมองแผ่นหลังของไป๋อิงที่กำลังจากไปด้วยความหวาดผวา สัญชาตญาณบอกให้เขาตามไป แต่ยิ่งพยายามใช้พลังวิญญาณ หนอนตัวนั้นก็ยิ่งดูดกลืนอย่างดุร้าย
เขารู้สึกว่าพลังวิญญาณในกายเหือดหายไปอย่างรวดเร็วกว่าเดิม ทั้งร่างเจ็บปวดจนแทบทนไม่ไหว สุดท้ายก็ทรุดลงกับพื้นอย่างทุกข์ทรมาน
เมื่อคนตระกูลลู่ที่เหลือฝ่าค่ายกลซึ่งไป๋อิงวางไว้เข้ามาถึง เขาก็เจ็บปวดจนกลิ้งเกลือกอยู่บนพื้นแล้ว
หนอนที่ไป๋อิงมอบให้เขาถูกนางกระตุ้นมาก่อน จึงดูดกลืนได้เหี้ยมโหดกว่าหนอนทั่วไป ลู่ป๋อเฉิงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดไม่หยุด
ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมองภาพตรงหน้าแล้วอดหนาวสะท้านไม่ได้
วิธีการที่ไป๋อิงแสดงออกมาช่างน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก
พวกเขายังไม่ทันเห็นด้วยซ้ำว่านางลงมืออย่างไร คนอย่างลู่ป๋อเฉิงก็กลายเป็นสภาพไม่ต่างจากคนตายทั้งเป็นไปเสียแล้ว
ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ ในเวลาอันสั้นเพียงนี้ ไป๋อิงกลับทำให้ตระกูลลู่สูญเสียยอดฝีมือขั้นแปรเทพไปถึงสองคนติดต่อกัน
เพียงการกระทำนี้ก็สะเทือนไปทั่วแคว้นเป่ยหยวนแล้ว!
คนตระกูลลู่เกลียดไป๋อิงเข้ากระดูกดำ แทบอยากจะสู้กับนางจนตายกันไปข้าง!
แต่เมื่อครู่นางแข็งกร้าวเกินไป พวกเขาจึงไม่รู้เลยว่านางยังมีไพ่ตายอะไรซ่อนอยู่อีกบ้าง