หลินหย่วนมองไป๋อิง พลางอดคิดไม่ได้ว่า
หากในตอนนั้นเขาไม่คิดร้ายต่อไป๋อิง และไม่เชื่อหร่วนซินโหรวอย่างหัวปักหัวปำ
ตระกูลหลินของพวกเขาก็คงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้!
ไม่ต้องพูดถึงว่าไป๋อิงจะเอาชนะมังกรทองได้หรือไม่ อย่างน้อยนางก็คงไม่ปล่อยให้ของวิเศษกลายเป็นมังกรทองที่หันมาโจมตีพวกเขาเช่นนี้
เดิมทีพวกเขาควรจะได้ครอบครองของวิเศษที่ทรงพลังอย่างยิ่งแท้ ๆ!
หลินหย่วนมองสภาพอันน่าเวทนาของตระกูลตน แล้วมองหญิงสาวที่ลอยอยู่กลางอากาศ ประหนึ่งเทพผู้สูงส่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง!
ในเวลานี้ กระบี่ในมือไป๋อิงพลันยกขึ้นอีกครั้ง คราวนี้นางมิได้ใช้เพียงกระบี่หลิงซีผ่ามิติว่างเปล่าเท่านั้น แต่ยังเรียกกระถางกำยานซึ่งเป็นของวิเศษของนางออกมาด้วย
ปราณเสวียนหวงภายในของวิเศษพลันพันรอบกระบี่ของนาง ส่งเสียงเปรี๊ยะปร๊ะไม่ขาดสาย
ปราณเสวียนหวงเป็นพลังที่กร้าวแกร่งที่สุดในบรรดาปราณวิญญาณทั้งปวง ไม่ว่าสิ่งใดสัมผัสถูกก็จะแตกสลายในพริบตา
ทันทีที่มังกรตัวนั้นสัมผัสปราณเสวียนหวง เสียงกรีดร้องของมันก็ยิ่งโหยหวนกว่าเดิม
ทั้งที่เป็นสิ่งมีชีวิตทรงพลังถึงเพียงนั้น แต่ยามนี้กลับดูราวกับถูกไป๋อิงควบคุมไว้ ราวกับมีเส้นใยไร้รูปร่างมากมายกำลังชักใยบงการมัน
มันพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากการควบคุมนั้น ทั้งยังโจมตีดุดันยิ่งกว่าเดิม
เสียงคำรามอันน่าสะพรึงของมังกรดังสนั่นราวฟ้าร้องกึกก้องไม่ขาดสาย เสียงหนึ่งต่อเนื่องไปอีกเสียงสะท้อนก้องไปทั่วฟ้าดิน ประหนึ่งจะบดขยี้โลกทั้งใบให้แหลกสลาย ความโกรธเกรี้ยวและความคลุ้มคลั่งไร้ขอบเขตแฝงอยู่ในเสียงนั้น เพียงได้ยินก็ชวนให้เกิดความหวาดกลัวจนยากจะพรรณนา