เซียวอวี่หยางมองไป๋อิงอย่างไม่อยากเชื่อ จนรู้สึกว่าศีรษะของตนแทบจะระเบิด
ก่อนหน้านี้สิ่งที่ไป๋อิงทำก็เกินกว่าความเข้าใจของนางไปมากแล้ว แต่นางไม่คิดเลยว่าไป๋อิงจะทำเรื่องที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านี้ได้อีก
นี่...
นี่ใช่มนุษย์แน่หรือ?
นางถึงกับพรากชีวิตผู้แข็งแกร่งขั้นหยวนอิงช่วงปลายได้ในชั่วพริบตา!
เซียวอวี่หยางตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว ผู้ดำรงอยู่ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ เมื่อครู่ตนยังกล้าท้าทายและวางแผนเล่นงานอีกฝ่ายได้อย่างไร?
เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังที่เหนือกว่าอย่างเด็ดขาด ต่อให้มีเล่ห์กลมากมายแล้วจะมีประโยชน์อันใด?
อีกฝ่ายเพียงใช้นิ้วเดียวก็ขยี้นางให้ตายได้แล้ว!
เดิมทีเซียวอวี่หยางพึงพอใจในตัวหลินหย่วนมาก อีกทั้งยังอยากสร้างชื่อเสียงให้ตนเองในจงโจว จึงคิดช่วยหลินหย่วนออกหน้า
นางนึกว่าตนจะเหยียบไป๋อิงเพื่อทำให้ชื่อเสียงโด่งดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้นางแทบอยากตบหน้าตัวเองสักสองฉาด ต่อให้ใครมาขอร้อง นางก็จะไม่ออกหน้าให้อีกแล้ว ต้องรีบไปจากที่นี่ทันที!
อย่างไรเสีย ไป๋อิงกำลังจะตาย ใครจะรู้ว่านางจะลากคนไปตายด้วยอีกกี่คนก่อนสิ้นใจ!
เซียวอวี่หยางเดินเข้าไปดึงแขนหลินหย่วน ส่งสัญญาณให้เขารีบออกไปจากที่นี่
แต่หลินหย่วนกลับจ้องเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ แล้วตะโกนใส่ไป๋อิงอย่างไม่สนใจสิ่งใด!
“ไป๋อิง เจ้าทำเกินไปแล้ว! เหตุใดเจ้าถึงสังหารผู้อาวุโสของข้า! เขาเป็นผู้ที่มีโอกาสบรรลุขั้นแปรเทพมากที่สุดในตระกูลหลินของเรา! เจ้าทำเช่นนี้ได้อย่างไร?”