“นาง...นางทำได้จริง ๆ!”
ผู้คนที่เห็นไป๋อิงสังหารมังกร ต่างยืนตะลึงงันอยู่กับที่
มีคนถึงกับร้องลั่นว่า “นี่นางยังเป็นมนุษย์อยู่หรือ? แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”
นั่นคือมังกรทองที่มีพลังทัดเทียมผู้บำเพ็ญขั้นแปรเทพเชียวนะ! แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นหยวนอิงก็ยังไม่ใช่คู่มือ แต่นางเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทอง กลับสังหารมังกรทองตัวนี้ได้อย่างง่ายดาย!
เกล็ดมังกรเปล่งประกายสีทอง แสงนั้นเจิดจ้าขึ้นเรื่อย ๆ ร่างของมันค่อย ๆ หดเล็กลง ราวกับถูกพลังไร้รูปร่างบีบอัด ในที่สุดก็กลายเป็นไข่มุกมังกรสีทองเม็ดหนึ่ง ตกลงบนมือของไป๋อิง
ไป๋อิงมอบตราประทับเทพมังกรกระดูกกับไข่มุกมังกรเม็ดนี้ให้มู่หรงจิ่นพร้อมกัน
เขามังกรกระดูกเดิมทีก็เป็นของมู่หรงจิ่น ส่วนเขาของมังกรทองนั้น มู่หรงจิ่นชนะการเดิมพันมาจากคนตระกูลหลิน หากว่ากันตามเหตุผล ทั้งสองสิ่งก็ควรเป็นของมู่หรงจิ่น
แต่มู่หรงจิ่นไหนเลยจะกล้ารับไว้ทั้งหมด เขารีบกล่าวกับไป๋อิงว่า “ข้ารับตราประทับเทพมังกรกระดูกไว้ ส่วนไข่มุกที่หลอมจากเขามังกรทองเม็ดนี้ ยกให้เจ้าเถิด เจ้าเป็นผู้ชนะมันมา”
ไป๋อิงไม่ปฏิเสธ นางหย่อนไข่มุกมังกรลงในถุงเก็บของของตนทันที
เมื่อเจ้าสำนักหลิงเซียวเห็นเช่นนั้น ก็หัวเราะเสียงดังอย่างเบิกบาน
ในใจเขาปลื้มปีติยิ่งนัก “ไป๋อิงช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ! สำนักของเราได้คนเช่นนี้มา นับเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่!”
ส่วนคนตระกูลหลินยังคงตกตะลึงจนยากจะบรรยาย พวกเขาเคยต่อกรกับมังกรทองโดยตรง ย่อมรู้ดีกว่าผู้ใดว่ามังกรทองตัวนี้รับมือยากเพียงใด!