"อ๋องจิ้งอันบังอาจ นี่มันคิดก่อกบฏ!" ขุนนางชุดเขียวตวาดลั่น
ขุนนางประจำวังบูรพาพากันรู้สึกว่าเจอคนรู้ใจแล้ว "ก็คือก่อกบฏน่ะสิ พวกเราขุนนางทั้งหลายจึงมาขอตายเพื่อทูลทัดทาน"
ขุนนางชุดเขียวว่า "มา ๆๆ พวกเราคุกเข่าด้วยกัน ข้าจะเลื่อนที่ให้ท่าน"
สุดท้าย หน้าประตูอู่เหมิน มีคนคุกเข่าถึงหนึ่งพันสามร้อยกว่าคน
……
"องค์ชาย เรื่องใหญ่แล้ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว"
ในจวนอ๋องจิ้งอัน ผู้ดูแลจวนวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
หลี่เฉิงเจ๋อกำลังนอนหลับสบายอยู่บนเตียง ไม่ได้ร้อนใจแม้แต่น้อย
อาโถวผลักประตูเข้ามา หลี่เฉิงเจ๋อห่อตัวในผ้าห่ม พลิกตัวหันหลังให้เขา
"องค์ชาย ฟ้าถล่มแล้วขอรับ"
เสียงเกียจคร้านของหลี่เฉิงเจ๋อลอยมา "ถล่มก็ถล่มไปสิ เรื่องแค่นี้เอง"
อาโถวร้อนใจแทบตาย "องค์ชาย หน้าประตูอู่เหมินในวังหลวง มีขุนนางกว่าพันคนคุกเข่าอยู่นะขอรับ พวกเขาล้วนขอตายเพื่อทูลทัดทาน ให้องค์ชายรับโทษด้วยการปลิดชีพตนเอง"
หลี่เฉิงเจ๋อพลิกตัวกลับมา "ปลิดชีพอะไรกัน ให้เสด็จพ่อมีพระบัญชาตัดหัวข้าไปเลยสิถ้าแน่จริง"
อาโถวว่า "องค์ชาย รีบหาทางออกเถอะขอรับ"
หลี่เฉิงเจ๋อไม่แยแส "โอ้"
พลิกตัวอีกที นอนต่อ "คิดไม่ออกแล้ว ยังไงก็ได้"
อาโถวเห็นว่าไม่มีทางจริงๆ ก็วิ่งออกไปข้างนอกเอง
หน้าจวนอ๋องจิ้งอัน ชาวบ้านเข้าแถวรอรับโจ๊กแจกฟรี
อาโถวยืนตะโกนหน้าประตู "พ่อแม่พี่น้องทุกท่าน โจ๊กแจกฟรีหนึ่งเดือน เป็นคำสั่งโดยตรงจากอ๋องจิ้งอัน วันนี้เพิ่งเป็นวันแรก แต่กิจกรรมแจกโจ๊กหนึ่งเดือน อาจต้องยุติลงแล้ว ข้าต้องขออภัยทุกท่านจริงๆ"
พวกที่กำลังตักโจ๊กและยังเข้าแถวอยู่พากันไม่พอใจ "ทำไมล่ะ"
"ก็บอกว่าจะแจกหนึ่งเดือนไม่ใช่หรือ"
"วันนี้เพิ่งวันแรกเอง อ๋องจิ้งอันจะรักษาคำพูดไม่ได้แล้วหรือ"