「คลื่นน้ำขึ้นลงแห่งทะเลลวง (สีน้ำเงิน)
คำอธิบาย: พิณวิเศษประเภทเสริมพลัง ขณะผู้ใช้บรรเลง จะมอบผลการรักษาแก่ฝ่ายเราโดยอิงจากความเข้ากันได้กับธาตุ และสร้างแรงสั่นสะเทือนทางจิตแก่ศัตรูโดยอิงจากพลังจิต
เมื่อผู้ใช้เป็นเงือก ผลการรักษาและแรงสั่นสะเทือนทางจิตจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า อีกทั้งยังได้รับพรแห่งทะเลลวง
ภายใต้พรแห่งทะเลลวง สามารถดึงศัตรูที่มีความต้านทานทางจิตต่ำเข้าสู่ภาพลวงตาได้
ภายใต้พรแห่งทะเลลวง เสียงเพลงของผู้ถือครองสามารถประสานคลื่นกับอุปกรณ์ได้ การประสานคลื่นจะช่วยเพิ่มผลลัพธ์ข้างต้นให้ทรงพลังยิ่งขึ้น」
“ตัวหนังสือเยอะไป อ่านไม่รู้เรื่องเลย”
เย่โว่เผยแววตาใสซื่อ
“สรุปแค่ดีดพิณก็พอใช่ไหม? ง่ายนิดเดียว”
เธอมองพิณในมือ ก่อนใช้อีกมือดีดสายเบา ๆ
เสียงโน้ตใสกังวานแผ่เป็นระลอกคลื่น
ถึงชาติก่อนเธอจะไม่เคยเรียนเครื่องดนตรี แต่ก็รู้สึกได้ทันทีว่าเสียงพิณนี้แน่นเต็ม เนื้อเสียงยอดเยี่ยมมาก
ด้วยพรสวรรค์ทางดนตรีติดตัวของเงือก เย่โว่ดีดส่ง ๆ ก็ได้ท่วงทำนองแสนไพเราะ
เสียงพิณอันเสนาะหูทำให้เธอรู้สึกดีอย่างมาก
“หรือว่าฉันจะเป็นอัจฉริยะด้านดนตรีจริง ๆ?”
ซ่า~
เสียงน้ำไหล
เย่โว่หันไปมอง วาฬเพชฌฆาตตัวนั้นโผล่หัวพ้นผิวน้ำขึ้นมา จ้องมองเธออย่างสงสัย
“อ้อ จริงสิ ของชิ้นนี้มีความสามารถรักษาด้วยนี่นา”
เย่โว่ตบต้นขาตัวเองทีหนึ่ง แต่ผิวเนียนละเอียดนั่นไม่ยอมให้เธอตบแรง ๆ วินาทีต่อมาเธอก็เบ้หน้าด้วยความเจ็บ
“ซี๊ด...เจ็บ มือหนักไปหน่อย”
เธอกอดคลื่นน้ำขึ้นลงแห่งทะเลลวงที่ยาวราว 30 เซนติเมตร ราวกับแกะสลักจากผลึกสีน้ำเงิน ใสระยิบระยับ และดูเหมือนมีน้ำทะเลไหลวนอยู่ภายใน