หลังจากค้นหาอย่างละเอียด ไม่นานนกนางนวลก็นำข่าวที่เป็นประโยชน์กลับมา
“ไป พาฉันไปที่นั่น”
ศพจมน้ำชั้นยอดร่างใหญ่สูงถึงสามเมตรพุ่งนำหน้า กรงเล็บอวบหนาโบกสะบัด ตัดพุ่มไม้และเถาวัลย์ที่ขวางทางจนขาดสะบั้น เปิดทางขึ้นมาเส้นหนึ่ง
ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงใจกลางเกาะ
ที่นั่นเป็นที่ราบเล็ก ๆ โล่งกว้าง
กลางที่ราบมีเสาหินขนาดใหญ่สองต้นตั้งตระหง่าน สูงเจ็ดถึงแปดเมตร
“นี่ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติแน่”
เย่โว่สรุป
เท้าเปล่าของเธอเหยียบลงบนดินร่วนปนหญ้าเขียวขจี แต่เมื่อยกเท้าขึ้นกลับไม่ทิ้งรอยไว้แม้แต่น้อย
เป็นประโยชน์เล็ก ๆ อย่างหนึ่งของหัวใจชำระล้างเลเวล 1
เมื่อเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ แม้จะผ่านลมฝนมานาน แต่ก็ยังมองเห็นร่องรอยการแกะสลักด้วยฝีมือมนุษย์ได้อย่างชัดเจน
ปลายนิ้วแตะเสาหิน สัมผัสเย็นเยียบราวกับน้ำทะเลส่งผ่านขึ้นมา
“ต้องไขปริศนาหรืออะไรทำนองนั้นเหรอ?”
เย่โว่พินิจดูอย่างละเอียด
ไม่นาน เธอก็พบรูเล็ก ๆ ตรงมุมฐานเสาหิน
“รูนี่...ต้องใช้กุญแจหรือเปล่า?”
“แต่กุญแจบ้านใครจะใหญ่ขนาดนี้ล่ะ? อีกอย่าง ในคำใบ้ภารกิจก็ไม่ได้บอกว่ามีกุญแจด้วย”
เย่โว่จมอยู่ในห้วงความคิด
“ตั้งแต่ต้นจนจบ ฉันได้มาแค่แผนที่สมบัติใบเดียว”
“อ้อ จริงสิ แผนที่สมบัติ ลองดูแล้วกัน”
เย่โว่หยิบแผนที่สมบัติออกมา แต่เสาหินก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอม้วนแผนที่สมบัติแล้วสอดเข้าไปในรูบนเสาหิน
แม้จะไม่พอดีเป๊ะ แต่ก็พอดิบพอดีอย่างน่าประหลาด
หึ่ง!
เสาหินสั่นสะเทือน แสงสีแดงจาง ๆ เปล่งออกมาเล็กน้อย
แต่อีกต้นกลับยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
“ต้องใช้สองใบเหรอ? เจ้าเล่ห์ชะมัด”