พวกพ่อค้าคนกลางเหล่านั้น รวมถึงผู้เล่นที่เคยทำงานด้านการเงินในชาติก่อน ต่างไม่เข้าใจอย่างยิ่ง
「ไม่ใช่สิ ขั้นตอนการค้าปกติมันไม่ใช่แบบนี้นะ ยาถอนพิษเขายังขายกันขวดละ 1 เหรียญทอง หยาดน้ำชำระล้างของคุณมีประสิทธิภาพดีกว่า ก็ควรแพงกว่านี้สิ!
ต่อให้คิดจะยึดตลาด ของที่มีลักษณะผูกขาดแบบนี้ก็ควรตั้งราคาสัก 50 เหรียญเงิน!
ถึงหยาดน้ำชำระล้างจะเป็นของใช้สิ้นเปลือง แต่ความต้องการของคนคนเดียวก็ไม่ได้มากนัก
คุณควรรีดเงินจากกระเป๋าพวกเขาให้เกลี้ยง! ไม่ใช่ปล่อยให้ผลประโยชน์หลุดมือไปแบบนี้! แบบนี้จะทำกำไรได้ยังไง？」
「ไม่ใช่สิ มันไม่ควรเป็นแบบนี้ ต่อให้คุณมีวิธีผลิตจำนวนมาก ก็ควรควบคุมจำนวนที่วางขาย แล้วก็คุมราคาไว้
แถมควรแกล้งเผยให้เห็นเป็นนัย ๆ ว่าผลิตยาก วัตถุดิบหายาก แบบนี้ก็ขายได้แพง ทั้งยังทำให้ผู้เล่นพวกนั้นซาบซึ้งในบุญคุณ
ทำไมคุณถึงไม่คิดจะหาเงินตั้งแต่แรกเลยล่ะ？」
ผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่ได้โง่ มองปราดเดียวก็เข้าใจแล้ว
「เพราะงั้นไง นี่แหละความแตกต่างระหว่างนักบุญกับคนธรรมดา คนธรรมดาคิดแต่จะทำกำไรให้มากที่สุด จะควักเงินจากกระเป๋าคนอื่นออกมายังไง」
「คนธรรมดาคิดแค่ว่าจะหั่นเค้กของตัวเองให้ได้ชิ้นใหญ่ขึ้น แต่นักบุญกลับคิดว่าจะทำเค้กให้ใหญ่ขึ้นได้ยังไง」
ที่จริงคนฉลาดต่างก็ตระหนักแล้วว่า เมื่อมีหยาดน้ำชำระล้างจำนวนมหาศาลคอยป้อนให้
เส้นทางการเติบโตของผู้เล่นก็จะราบรื่นและดีต่อสุขภาพมากขึ้น
ฆ่าศพจมน้ำเพื่อเพิ่มระดับและหาเงิน ยังสร้างวงจรที่เกื้อหนุนกันได้อีก