“เพื่อน ไม่เชื่อฟัง!”
เสียงของปลากระเบนสายฟ้าเจือความโกรธเกรี้ยว
“ฮ่า ๆ ๆ ฉันล้อเล่นน่ะ เรามาคืนดีกันดีไหม?”
เย่โว่ยิ้มเจื่อน พลางพูดหยอกไปด้วย
ขณะพูด เธอก็เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้และหลบหนีไว้แล้ว
แต่ความเข้ากันได้กับสิ่งมีชีวิตระดับ 5 กลับออกฤทธิ์อีกครั้ง ปลากระเบนสายฟ้าราวกับคนที่สมองมีแต่เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ซึ่งให้อภัยแฟนเฮงซวยอีกหน มันหยุดท่าทีโจมตีลง
“เพื่อน คืนดี”
“เอ๊ะ?”
เย่โว่ที่กำลังรวบรวมพลังอยู่ในมือไม่คาดคิดเลยว่า เมื่อครู่ยังประจันหน้ากันอยู่แท้ ๆ แค่พูดปลอบไม่กี่คำก็คืนดีกันแล้ว?
นี่มิตรภาพระหว่างเด็กน้อยเหรอ?
“เพื่อนรัก อยู่ด้วยกัน”
ปลากระเบนสายฟ้าหุบประกายไฟของตัวเองลง แล้วใช้วิธีเก้ ๆ กัง ๆ แสดงความคิดออกมา
“แน่นอน พวกเราเป็น ‘เพื่อนรัก’ กันนี่นา”
เย่โว่กลอกตา ยื่นมือออกไปพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน ปลอบมันผ่านผืนน้ำทะเล ทว่าดวงตากลับมองไปยังที่ไกล ๆ
หนวดของปลาหมึกยักษ์ม้วนหีบสมบัติทองคำหนีหายไปนานแล้ว ส่วนวาฬสีน้ำเงินก็ว่ายเอื่อย ๆ ไปตรงกลาง บดบังสายตาจากทางนี้
รอยยิ้มของเย่โว่ยิ่งเบิกบานขึ้น
‘เป็นเด็กดีจริง ๆ เลยนะ’
“เพื่อน ตลอดชีวิต!” ปลากระเบนสายฟ้าหมุนตัวกลางอากาศหนึ่งรอบ ดูท่าทางอารมณ์ดีไม่น้อย
‘เอ่อ ก็ได้ ดูเหมือนจะหนักไปหน่อย’
ตอนนี้ได้หีบสมบัติมาแล้ว ถึงเวลาคิดหาทางถอนตัว เย่โว่มีแววตาวูบไหว
เธอจงใจสะบัดหางปลาเบา ๆ ขยับเข้าใกล้ปลากระเบนสายฟ้ามากขึ้นเรื่อย ๆ
“เด็กดี...” เธอส่งเสียงเรียกดึงความสนใจของอีกฝ่ายไปด้วย