ประตูหินถูกกลไกล็อกตาย ตามหลักแล้วน้ำไม่น่าซึมเข้ามาได้มากนัก
แล้วน้ำมหาศาลที่ท่วมทะลักมานี่มันเกิดอะไรขึ้น?
เย่โว่รู้สึกฉงนใจ
ฟิ้ว!
ปราณกระบี่สีดำสนิทสายหนึ่งฟันฝ่าม่านฝน พุ่งตรงเข้าใส่เย่โว่
เหลือบมองทะเลที่สูงขึ้นมาอย่างน้อยสามถึงสี่เมตร จนท่วมวังชั้นล่างไปแล้ว เย่โว่ไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เธอวิ่งเหยาะ ๆ เพื่อส่งแรง ก่อนกระโดดขึ้นไปเหยียบเข่าของทหารเกราะตนหนึ่ง จากนั้นก็เหยียบข้อมือที่กำกระบี่ แล้วอาศัยไหล่เป็นฐาน เตะใส่หน้าอีกฝ่าย ก่อนกระโจนตัวขึ้นไป
ฟิ้ว!
ปราณกระบี่เฉียดผ่านร่างที่พุ่งลงน้ำอย่างงดงามไปอย่างสมบูรณ์แบบ
ตูม!
ร่างตกลงไปในน้ำ หางปลาสะบัด ความเร็วระดับ 10 สำแดงพลังระเบิดออกมาในพริบตา
ผิวน้ำที่กระเซ็นจากสายฝนกลายเป็นเกราะกำบังชั้นเยี่ยม ซ่อนร่างของเธอไว้ได้อย่างมิดชิด
ฟิ้ว! ฟิ้ว!
ปราณกระบี่หลายสายฟันลงบนผิวน้ำ ก่อคลื่นยักษ์กระเพื่อมซัดกระจาย พลังที่เหลือยังไม่หมดลง ถึงกับทำลายสิ่งก่อสร้างบางส่วนที่ถูกน้ำทะเลท่วมไปแล้ว
“จุ๊ ๆ เก่งจริง ๆ น่าเสียดายที่ฟันไม่โดน!”
เย่โว่เท้าเอว ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ
“ก่อนหน้านี้ตอนอยู่บนบก ฉันไม่ถือสานายหรอก แต่ตอนนี้ ในถิ่นของฉัน นายควรเรียกฉันว่ายังไง?”
เธอจ้องเงาดำสนิทบนท้องฟ้า ผ่านผืนน้ำทะเล อีกฝ่ายฟาดฟันปราณกระบี่อย่างอิสระ แต่กลับทำอะไรเธอไม่ได้
“ฟู่~”
เย่โว่พ่นฟองอากาศออกมาเบา ๆ สองสามฟอง ก่อนรวบรวมสมาธิชักนำพลังเวทของตน
เดิมทีความเข้ากันได้กับธาตุน้ำก็มอบความสามารถในการชักนำให้เธออย่างไร้เทียมทานอยู่แล้ว ใช้พลังเวทเพียงเสี้ยวเดียวก็งัดธาตุน้ำจำนวนมหาศาลได้ ยิ่งในทะเลก็ยิ่งอุดมไปด้วยธาตุน้ำ