[ทุ่งข้าวสาลีป่า]เลเวล 4
[ประเภท]: แหล่งทรัพยากรอาหาร
[กองกำลังรักษา]: โจรพเนจร×120, โจรพเนจรชั้นยอด×18, หัวหน้าโจร×3
[ผลผลิตรายวันหลังยึดครอง]: อาหาร×150
[ค่าอำนาจหลังยึดครอง]: +150
......
เมื่อมองไปที่ช่องกองกำลังรักษา
หานอี้หลินยังคงอดกังวลมิได้ ต่อให้ค่าพลังต่อสู้จะสูงเพียงใด แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกองกำลังรักษากว่าร้อยคน ผู้ใดเล่าจะกล้ารับประกันว่าจะสามารถถอยกลับมาได้โดยไม่บาดเจ็บแม้แต่น้อย?
มิพักต้องกล่าวถึงการตีกองกำลังพวกนี้ให้แตกพ่าย
การจัดทัพของกองกำลังรักษาเช่นนี้
และยังเป็นวันแรกที่เริ่มต้น
สามารถขู่ให้ผู้เล่นเก้าในสิบส่วนล่าถอยได้อย่างแน่นอน
อย่าว่าแต่ชาวบ้านอพยพธรรมดาเลย ต่อให้มีผู้เล่นโชคดีเกณฑ์แม่ทัพระดับน้ำเงินมาได้สักคน ก็คงไม่กล้าแตะต้องที่ดินระดับสี่เร็วถึงเพียงนี้
ยามนี้
ลังเลอยู่ครู่ใหญ่
หานอี้หลินสบตาเปี่ยมความมั่นใจของเฉิงมู่โหรวเข้า จึงตัดสินใจกัดฟันยืนยัน
"ท่านอำเภอโปรดวางใจ"
"มู่โหรวขอตัวไปสักครู่ แล้วจะกลับมา"
เฉิงมู่โหรวคารวะหานอี้หลินหนึ่งครั้ง จากนั้นจึงออกจากเมืองไปเพียงลำพัง
เมื่อมองตามแผ่นหลังนั้นไป
ในใจ
หานอี้หลินยอมรับตามตรงว่ารู้สึกประหม่า
ต่อให้เฉิงมู่โหรวจะมั่นใจเพียงใด หานอี้หลินก็ยังไม่อาจวางใจได้สนิท
เขาเปิดแผนที่ขึ้นมา จับตาดูความเคลื่อนไหวของเฉิงมู่โหรวตลอดเส้นทาง และเมื่อเห็นนางเดินทางถึงจุดหมายแล้ว ก็เปิดรายงานการรบขึ้นทันที
ไม่นาน
มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏ
[เฉิงมู่โหรวกำลังบุกยึดพื้นที่ทรัพยากร Lv.4: ทุ่งข้าวสาลีป่า]
[ปะทะกับกองกำลังรักษา: โจรพเนจร×120, โจรพเนจรชั้นยอด×18, หัวหน้าโจร×3]
ชั่วขณะนั้น
หัวใจของหานอี้หลิน
พลันเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก หวาดหวั่นเกรงว่าเฉิงมู่โหรวจะประสบเคราะห์ร้าย
ทว่า
ยังมิทันได้คิดอันใดเพิ่ม รายงานการรบก็เริ่มต้นเลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
[เฉิงมู่โหรวสังหารหัวหน้าโจร×1 ขวัญกำลังใจของกองกำลังรักษาลดลง]
[เฉิงมู่โหรวสังหารโจรพเนจร×7]
[เฉิงมู่โหรวสังหารโจรพเนจร×11]
[เฉิงมู่โหรวสังหารหัวหน้าโจร×2 กองกำลังรักษาแตกระส่ำระส่าย]
[โจรพเนจรที่เหลือขวัญหนีดีฝ่อ เริ่มหลบหนี]
[บุกยึดสำเร็จ!]
[ท่านยึดครองพื้นที่ทรัพยากร Lv.4: ทุ่งข้าวสาลีป่า ได้สำเร็จ]
[ค่าอำนาจ +150]
[จะส่งคนไปประจำการที่ทุ่งข้าวสาลีหรือไม่?]
[จำนวนสูงสุดที่ส่งได้: 10 คน]
หานอี้หลิน: ???
สำเร็จแล้วหรือนี่?!!
แม่คุณ
พลังรบของท่านนี่มันเกินปกติไปสักหน่อยหรือไม่?
เดิมทีหานอี้หลินคิดว่าจะเกิดศึกใหญ่ หรือแม้กระทั่งว่าเฉิงมู่โหรวอาจตกอยู่ในอันตราย แต่ผลลัพธ์กลับมิได้เป็นเช่นนั้น...ตลอดกระบวนการต่อสู้ดำเนินไปไม่ถึงสองนาทีก็สิ้นสุดลงเสียแล้ว
นี่มันใช่มนุษย์หรือ?
หานอี้หลินรู้สึกราวกับสมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ
สุดท้าย
หลุดปากออกมาเพียงคำเดียวว่า "ยอดเยี่ยม"
ผ่านไปไม่นาน
เฉิงมู่โหรวก็กลับมาอีกครั้ง
เมื่อมีประสบการณ์เมื่อครู่
บัดนี้
หานอี้หลินไม่กล้าแม้แต่จะดูแคลนพลังรบของสตรีเบื้องหน้าผู้นี้อีกต่อไป คล้อยตามเมื่อครู่ที่เอ่ยว่าดินระดับห้านางก็มิได้รู้สึกยากลำบากอันใด หานอี้หลินจึงตกลงทันที
ลุย!
หากเจ้าเอ่ยว่าได้ ก็ต้องได้
เป็นแค่ที่ดินระดับห้าเล็กน้อย
กองกำลังรักษามิใช่ฝูงชนที่รวมตัวกันอย่างหละหลวมหรอกหรือ บุกเข้าไปเลย!
หลังจากนั้น
หานอี้หลินมองไปยังป่าสนระดับห้าที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากอำเภอ แล้วเลือกโจมตีโดยไม่ลังเล
ท่ามกลางแหล่งทรัพยากรโดยรอบ
หานอี้หลินสังเกตเห็นก่อนหน้านี้แล้วว่า แหล่งทรัพยากรระดับห้ากับแหล่งระดับหกนั้นเป็นจุดแบ่งแยกที่ชัดเจน
ถัดจากนั้นไป
กองกำลังรักษาของแหล่งทรัพยากรระดับหกจะกลายเป็นโจรทหารที่มาจากทหารปลดประจำการ
แม้จะเป็นโจรเช่นเดิม
แต่ด้านพลังรบนั้นเหนือกว่าโจรภูเขาและโจรพเนจรทั่วไปอยู่มาก ต่อให้เทียบกับกองกำลังประจำการก็มิได้ด้อยกว่า
ส่วนที่ดินระดับเจ็ด
รวมทั้งระดับแปดและระดับเก้าที่สูงขึ้นไป
กองกำลังรักษาล้วนเป็นกองกำลังประจำการทั้งสิ้น
ไม่ว่าจะเป็นของราชสำนักหรือกองกำลังท้องถิ่นที่ยึดครองพื้นที่อยู่ และยังมีจำนวนมากถึงหลายพันกระทั่งนับหมื่น
ทั้งนี้ทั้งนั้น
ระดับความยากของทั้งสองระดับนั้น
แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน
ในทางกลับกัน
กองกำลังรักษาในที่ดินระดับห้า ยังคงเป็นโจรภูเขาและโจรพเนจร แม้ดูมีจำนวนมาก แต่โดยเนื้อแท้ก็เป็นแค่ฝูงชนที่รวมตัวกันอย่างไม่มีระเบียบ
เพียงแค่จัดการหัวหน้าโดยตรงเช่นที่เฉิงมู่โหรวทำเมื่อครู่นี้ ผู้ที่เหลืออยู่ก็จะแตกกระเจิงไปเอง
ระหว่างที่กำลังครุ่นคิด
เฉิงมู่โหรวก็เดินทางถึงที่หมายเรียบร้อย
[เฉิงมู่โหรวกำลังบุกยึดพื้นที่ทรัพยากร Lv.5: ป่าสนดำ]
[ปะทะกับกองกำลังรักษา: โจรภูเขา×430, โจรภูเขาชั้นยอด×42, หัวหน้าโจรภูเขา×5, ผู้นำโจรภูเขา×1]
เป็นไปตามคาด
ในรายงานการรบต่อมา
เฉิงมู่โหรวยังคงใช้กลยุทธ์ตัดหัวหน้า เมื่อจัดการผู้นำได้แล้ว ขวัญกำลังใจของทหารรักษาก็พังทลาย สุดท้ายจึงยึดที่ดินระดับห้ามาได้โดยไม่ต้องหลั่งเลือด
เรียบง่าย รุนแรง และมีประสิทธิภาพ
[ท่านยึดครองพื้นที่ทรัพยากร Lv.5: ป่าสนดำ ได้สำเร็จ]
[ค่าอำนาจ +300]
[จะส่งคนไปประจำการที่ป่าไม้หรือไม่?]
[จำนวนสูงสุดที่ส่งได้: 20 คน]
หานอี้หลินเลือกส่งคนโดยไม่ลังเล
เป็นเช่นนี้
จำนวนสมาชิกที่ถูกส่งออกไปจึงมีมากถึง 40 คนแล้ว
ในเวลาเดียวกัน
ผลผลิตทรัพยากรก็เพิ่มเป็น:
ไม้+330
อาหาร+150
ค่าอำนาจยิ่งทะลุถึง 480
ด้วยค่าพลังเช่นนี้ ในวันแรกที่เริ่มต้น ถือว่าเหนือกว่าผู้เล่นอื่นอย่างเทียบไม่ติด
ขณะที่หานอี้หลินกำลังครุ่นคิดว่าพื้นที่ทรัพยากรใดควรบุกเป็นลำดับต่อไป ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์สามข้อความก็ปรากฏเด่นชัดขึ้นในช่องแชทส่วนกลาง
[ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์!]
[ยินดีด้วยกับ 'อำเภอระเบิดฟ้า' ที่ขึ้นเป็นกำลังแรกของเซิร์ฟเวอร์ ซึ่งยึดครองพื้นที่ทรัพยากร Lv.5 ได้สำเร็จ]
[รางวัล: อาหาร×300, ไม้×300, หิน×300, เหรียญทองแดง×1000]
ประกาศซ้ำสามรอบ
กวาดล้างหน้าจอของผู้เล่นทุกคนจนเต็มพรึบ
เดิมที
ในช่องแชทส่วนภูมิภาคที่ข้อความกำลังเลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว บัดนี้กลับเงียบสงัดเป็นหนึ่งเดียว
จากนั้น
ก็ระเบิดขึ้นอย่างสมบูรณ์
"???"
"เฮ้ย ไม่นะ ท่านทั้งหลาย เมื่อครู่ข้าเห็นอะไรไป?"
"นี่มันมีคนบุกที่ดินระดับห้าได้แล้วหรือ?"
"ลงปุ๊บเปิดห้าปั๊บ นี่มันทีมระดับเทพป่าววะ?"
"ใช้โปรแกรมช่วยเล่นหรือเปล่า?"
"บัดซบ ข้าจะรายงาน มีคนใช้โปรแกรมช่วยเล่น"
"นี่มันมีระบบโกงหรือไม่? ข้าแค่ตีที่ดินระดับหนึ่ง ยังพลาดโดนหมาป่ากัดตายไปคนหนึ่ง แล้วนี่มีคนตีที่ดินระดับห้าได้แล้วเนี่ยนะ"
"อำเภอระเบิดฟ้า ราชาจอมโอ้อวดก็ข้ามมิติตามมาด้วยหรือ?"
"พวกเราว่า เป็นไปได้ไหมว่าเขาเกณฑ์แม่ทัพคุณภาพสูงมาได้?"
"ที่ดินระดับห้า ทหารรักษาการตั้งหลายร้อย แม่ทัพคุณภาพสูงของท่านจะเดี่ยวต่อห้าร้อยคนนะหรือ? เหนื่อยตายพอดี"
"ใจคอพังหมดแล้วพวก ข้าตีที่ดินระดับสอง ชาวบ้านอพยพตายไปยี่สิบกว่าคน กว่าจะยึดได้แบบเสียมิได้ นี่มันมีคนลงปุ๊บเปิดห้าปั๊บ จะยังเล่นได้อยู่หรือ?"
"......"