ฉัวะ!
โลหิตสาดกระเซ็น
ร่างของอู๋กังทั้งสามชะงักกลางอากาศอย่างกะทันหัน
แววตาของพวกเขาหม่นแสงลงในพริบตา
ลมหายใจภายในร่างสลายไปอย่างรวดเร็วราวกับน้ำทะเลที่ลดลง
อู๋กังก้มมองรูขนาดเท่าปากชามบนหน้าอกของตัวเอง
ริมฝีปากขยับคล้ายอยากพูดอะไรบางอย่าง
แต่กลับเปล่งเสียงออกมาไม่ได้แม้แต่คำเดียว
วินาทีถัดมา
ร่างไร้ชีวิตทั้งสามร่วงดิ่งลงจากกลางอากาศ
ตึง! ตึง! ตึง!
เสียงกระแทกทึบหนักดังสนั่นไปทั่วเขตบ้านของตระกูลอู๋
ยอดฝีมือขั้นเจ็ดสามคนสิ้นชีพลงเช่นนี้
ภายในเขตบ้านเบื้องล่าง
เหล่าคนตระกูลอู๋มองภาพตรงหน้า
ทุกคนต่างหน้าซีดเผือด
แม้แต่ยอดฝีมือขั้นเจ็ดทั้งสามอย่างอู๋กังก็ยังตายในมือเจียงเทียน
แล้วพวกเขาจะเอาอะไรไปขวางเจียงเทียนได้อีก?
หลังเจียงเทียนจัดการอู๋กังทั้งสามแล้ว
เจียงเทียนก็หันไปมองยังทิศทางที่เสียงอันทรงอำนาจดังมา
เห็นเพียงเงาร่างค่อมงอร่างหนึ่งค่อย ๆ ลอยขึ้นจากส่วนลึกของตระกูลอู๋
เป็นชายชราผู้หนึ่ง
ผมของเขาขาวโพลน ใบหน้าแห้งกร้าน ริ้วรอยลึกเต็มไปทั่วใบหน้า
แต่ดวงตาคู่นั้นกลับสว่างเจิดจ้าอย่างน่าทึ่ง
แม้จะชรามากแล้ว แต่เขายังคงแผ่แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวออกมา
ทุกการเคลื่อนไหวล้วนชักนำพลังฟ้าดินอันมหาศาล
แม้แต่มิติรอบกายก็ได้รับผลกระทบจนบิดเบี้ยว
ไม่ต้องให้ใครอธิบาย เจียงเทียนก็เดาได้
ชายชราผู้นี้ต้องเป็นบรรพชนขั้นเจ็ดช่วงปลายของตระกูลอู๋ อู๋หยวนแน่นอน
“บรรพชน!”
“ในที่สุดบรรพชนก็ออกมาแล้ว!”
“ญาติพี่น้องของเราถูกปีศาจคนนี้ฆ่าตายหมดแล้ว!”